به مناسبت دومین سالگرد فقدان یار دیرین امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری، مجاهد صادق مرحوم حاج‌حبیب‌الله عسگر اولادی

سیاستمداری مزین به تدین تخلق و تفکر

کد خبر: ۵۹۸۶۵

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۴ - ۲۲:۰۵

چهاردهم آبان‌ماه مصادف با دومین سالروز فقدان بزرگ مردی است که زندگی پر خاطره و مخاطره او با اتفاقات تاریخ معاصر ایران گره خورده و عجین شده است.
حاج‌حبیب‌الله عسگراولادی را می‌توان به جد یکی از تاثیرگذارترین افرادی دانست که از ابتدای تکوین نهضت اسلامی به رهبری و زعامت حضرت امام خمینی(ره) در بطن رویدادهای انقلاب اسلامی حضور داشت و به عنوان یک چهره پرتلاش در عرصه‌های مختلف قبل و بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب به ایفای وظیفه پرداخت.
مرور تاریخ انقلاب اسلامی از همراهی و نقش‌پذیری‌های مومنانه و اثرگذار آن فقید سعید حکایت دارد و در این میان ارادت به مرجعیت و روحانیت اصیل و تبعیت وی از ولایت فقیه از درخشنده‌ترین زوایای شخصیت این اسوه تقوا و مبارزه است.
مرحوم حاج‌ حبیب‌الله عسگر اولادی که در خانواده‌ای متدین و مذهبی رشد یافته بود در محضر عارف وارسته مرحوم حاج‌محمدحسین زاهد درس تقوا و پرهیزگاری حوزوی و مشق ارادت به خاندان رسول‌الله(ص) را فرا گرفت و توشه‌ای گرانبها برای سالهای سخت مبارزه و خدمت فراهم نمود.
تدبر و تعهد ایشان در امور سیاسی از او چهره‌ای ساخته بود که تمامی دوستداران انقلاب اسلامی با هر گرایش سیاسی از او به نیکی یاد می‌کنند و این امر میسر نمی‌شود مگر با تقوا و پرهیزگاری که فرمود (ان‌الذین آمنوا و عملوالصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا)
این یار دیرین حضرت امام و مقام معظم رهبری مدظله‌العالی، اگرچه 15 سال از عمر خود را در زندانهای تاریک نظام ستم‌شاهی سپری نمود، ولی هیچ‌گاه خللی در اهداف بلندش ایجاد نشد و پس از آن سالهای سخت و دشوار، بار دیگر در عرصه‌های مختلف انقلاب اسلامی حضوری وظیفه‌مدار داشت.
ولی‌امر مسلمین حضرت امام خامنه‌ای مدظله‌العالی تعبیر زیبایی درخصوص شخصیت مجاهد صادق مرحوم عسگراولادی دارند، ایشان در دیدار اعضای ستاد بزرگداشت وی فرمودند: «به نظر من مرحوم عسگراولادی در سه بخش آدم برجسته‌ای بود:
یک بخش، بخش دینی بود؛ تدین. ایشان انصافا متدین به معنای واقعی، متعبد، پایبند به مسائل شرعی و دینی به معنای واقعی کلمه ]بود[.
جنبه دومی که در آقای عسگر اولادی بود جنبه‌ اخلاقی بود؛ ایشان انسانی بود دارای اخلاق  حسن شرعی؛ بسیار متین، پرحوصله، صبور، با انصاف؛ خب روح تدین اینها است دیگر، و الا کسی نماز هم بخواند، نوافل هم بخواند، نماز شب هم بخواند، ]اما[ در برخوردش با مردم آدم بی‌انصافی باشد، این نیست دیگر. مرحوم عسگراولادی از لحاظ خلقیاتی، انسان اخلاقی دینی بود، یعنی آدم صبوری بود، آدم بسیار متینی بود، آدم بسیار باانصافی بود- که این را ما در رفتارهای ایشان می‌دیدیم- آدم مراقبی بود؛ مراقب خودش بود.
جنبه سوم آقای عسگراولادی جنبه فکری بود، ایشان یک آدم فکری بود؛ آدم بسیار خوش فکر در مسائل سیاسی و در مسائل اجتماعی ‌]بود[  و به هیچ وجه ایشان یک آدم عامی نبود؛ در همه مسائلی که وارد می‌شد اهل فکر بود، هم در مسائل اقتصادی، در مسائل سیاسی ]هم[  همین‌جور؛ آدمی بود اهل فکر، اهل فهم، می‌فهمید، تشخیص می‌داد.»
یکی از بخش‌های مهم زندگی و خدمات عبدصالح خدا مرحوم حبیب‌الله عسگراولادی نقش بی‌بدیل وی در راه‌اندازی و گسترش کمیته امداد امام خمینی(ره) بود. آن فقید سعید از نخستین روزهای صدور فرمان بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی(ره) در اسفندماه سال 1357 مبنی بر تاسیس این نهاد در کنار سایر یاران امام توانست یکی از موفق‌ترین نهادهای انقلابی را در نظام اسلامی شکل دهد و در خدمت بهترین بندگان خدا باشد و علی‌رغم مسئولیت‌های خطیری که برعهده داشت تا پایان عمر هرگز این سنگر را رها ننمود.
مسیری را که معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) برای تمامی دلسوزان و دست‌اندرکاران نظام اسلامی ترسیم فرمود خدمت بی‌منت به مردم است، رهنمودی که مرحوم عسگراولادی در تمامی عرصه‌های خدمت نصب‌العین قرار داده بود و خود را خادم محرومان و نیازمندان می‌دانست و در جهت رفع مشکل این عزیزان از هیچ کوششی دریغ نمی‌ورزید.
منصور قمشه- مدرس دانشگاه