عبور از پیچ تاریخی برجام(نگاه)

کد خبر: ۵۹۰۵۲

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۹۴ - ۱۹:۴۵

با نامه تاریخی و درایت و ابتکار عمل مهم رهبر معظم انقلاب، کشور از پیچ تاریخی برجام به سلامت عبور کرد و به همه قیل و قال‌های بجا و نابجای موافقان و مخالفان پایان داد. مجادله‌هایی که می‌توانست امنیت ملی و منافع ملی هر کشوری را تا مرز خطر و بحران پیش ببرد، اما به برکت وجود رهبری فقیه، حکیم، بصیر و عالم به زمان، در کشور ما چنین نشد و حتی با نگاه مردم به انگشت نورانی و مقتدرانه رهبری، برجام هم که دشمنان امید زیادی به ایجاد اختلاف در صفوف ملت و دو دستگی بین مردم با سوءاستفاده از آن برای تغییر ماهیت جمهوری اسلامی و اقدامات براندازانه خود داشتند، مایه انسجام و همبستگی ایرانیان شد.
نامه تاریخی رهبر معظم انقلاب در مورد برجام یک بار دیگر نشان داد که وجود یک فقیه مدیر و مدبر؛ و رهبری قدرتمند و هوشمند با ابتکار عمل به عنوان دیده‌بانی تیزبین در رأس نظام جمهوری اسلامی، چگونه می‌تواند در بزنگاه‌ها و پیچ‌های تاریخی، کشور را از فروغلطیدن به ورطه نابودی نجات دهد و نقشه‌های دشمنان را نقش بر آب کند و غفلت مسئولان را با نگاه تیزبین ولایی خویش جبران کند.
اگر دولت محترم، مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی به درستی و با درک درستی از واقعیات جغرافیای سیاسی کشور، منطقه و جهان به وظایف خود عمل کرده بودند و منافع ملی را بیشتر مورد توجه قرار می‌دادند، می‌توانستند الزامات نه‌گانه رهبری را در توافقنامه و مصوبات خود لحاظ کنند. لذا ابلاغ الزامات نه‌گانه از سوی رهبری قطعا نشان از یک غفلت دارد که چرایی آن بماند برای بعد. اما بار دیگر نگاه تیزبین و ابتکار عمل بی‌مثال رهبری به داد ملت رسید و بر عقل‌های غفلت‌زده و خوشبین نهیب زد که مبادا از یک سوراخ چندبار گزیده شوید. در حقیقت الزامات نه‌گانه رهبری بستن راه گزیده ‌شدن دوباره ملت از سوی مار کبرا و شیطان بزرگ آمریکاست. شیطانی که از در بیرون رانده شده و اکنون پشت پنجره منتظر باز شدن روزنه‌ای برای نفوذ مجدد و ورود ناخوانده خود است.
اکنون با تأیید مشروط رهبر معظم انقلاب اسلامی، برجام به یک قانون شرعی تبدیل شد و مسئولان و مردم و همگان از هر قشر و سلیقه و گروه سیاسی و غیرسیاسی باید هشدارها و تذکرات دو سال گذشته رهبری در مورد مذاکرات و خطوط قرمز اعلام شده و همچنین الزامات نه‌گانه ابلاغ شده از سوی ایشان در مورد برجام را نصب‌العین خود قرار دهند و به مجادلات بر سر آن که گاهی همانند خود مذاکرات ملال‌آور می‌شد، پایان دهند و سه اولویت اصلی را در دستور کار خویش قرار دهند تا شاهد تامین امنیت و منافع ملی و مانع نفوذ دشمن باشیم.
1- از مکر و حیله و فریبکاری و توطئه‌های آمریکا غافل نباشیم و نقشه‌های دشمن را به دقت رصد کنیم و برای مقابله با آنها برنامه داشته باشیم. کسی تصور نکند با مذاکرات هسته‌ای و توافقنامه برجام، آمریکا به عنوان دشمن شماره یک ملت ایران به یک رقیب سیاسی در سطح بین‌المللی و یا یک شریک منطقه‌ای تبدیل و تنزل پیدا کرده و تابوی مذاکره با آمریکا شکسته شده است و دولتمردان آمریکایی قابل اعتماد هستند. چرا که با توجه به سوءسابقه و کارنامه سیاه آمریکا در دشمنی با ملت ایران و بلکه همه ملل جهان، بعید است این دشمن تروریست بالذات در آینده جز از در دشمنی با ملت ایران درآید. لذا ایستادگی بر موضع استکبارستیزی و هوشیاری در برابر نیات خصمانه آمریکا همچنان یک اصل مهم و لایتغیر ملت ایران است و مسئولان، به ویژه رئیس‌جمهور محترم و دستگاه دیپلماسی سیاست خارجی کشور باید بر آن پای بفشارند و مقاومت کنند.
2- اکنون همه نگاه‌ها و دغدغه‌ها باید معطوف به اجرای درست برجام و جلوگیری از هرگونه نفوذ، سوءاستفاده، بدعهدی، فریبکاری و دبه درآوردن 5+1 به ویژه آمریکا باشد. از ابتدای مذاکرات تاکید می‌شد که مفاد برجام هرچه باشد، در مجاری قانونی بررسی و نقاط قوت آن پذیرفته و نقاط ضعف و نگرانی‌های آن با قیدهایی مشروط خواهد شد که چنین شد. اما آنچه که در برجام مهم بود و هست نگاه استراتژیک به منافع و امنیت ملی است که چگونه آمریکا با سوءاستفاده به دنبال نفوذ در کشور است. در برابر روح برجام باید هوشیار بود که دشمن چه هدفی را در پشت پرده برجام در سر می‌پروراند.همان روحی که برخی دوستان دولتی بارها در طول مذاکرات تاکید داشتند تهدیدها و تحقیرها و توهین‌های آمریکایی‌ها با آن منافاتی ندارد و با لطایف‌الحیلی از کنار آنها می‌گذشتند. اما اکنون با توجه به بند بند نامه تاریخی رهبر معظم انقلاب روشن شد که منافات اساسی دارد. از برگشت‌پذیری و حفظ ساختار تحریم‌ها تا روی میز بودن گزینه نظامی، و از تعبیر لغو تحریم‌ها به تعلیق تحریم‌ها تا اعمال تحریم‌های مجدد به بهانه‌های حقوق بشر و تروریسم! لذا اکنون مهم‌ترین دغدغه و نگرانی در مورد برجام بدعهدی و دبه درآوردن و فریبکاری آمریکا است. علاوه بر مستندات فراوان بر این ادعا حتی در طول مذاکرات هسته‌ای، بردن برنامه موشکی ایران به شورای امنیت از سوی آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان و همچنین نامه هنری کی‌سینجر این سیاستمدار کهنه‌کار آمریکایی به اوباما، هر دو مورد در هفته گذشته، مؤید این نگرانی و عدم رفع آن و تاکیدی بر ضرورت هوشیاری در برابر نقض توافقنامه هسته‌ای چه در گفتار و چه در عمل طرف‌های مقابل در 5+1‍ به ویژه آمریکا به شمار می‌رود. به عنوان نمونه همان گونه که قرار بود تحریم‌های هواپیمایی تا تیر 93 خاتمه پیدا کند، اما از تیر 94 هم گذشت و تاکنون هنوز چنین نشده است.
البته همین‌جا باید تاکید شود که نامه تاریخی رهبر معظم انقلاب کاملا گویا و شفاف است و نیازی به هیچ تفسیر و مصادره به مطلوبی ندارد، آن گونه که آقای عراقچی در گفت‌وگوی ویژه خبری چهارشنبه شب شبکه دو سیما در اظهارنظری عجیب ادعا کرد الزامات نه‌گانه رهبری همان مفاد برجام است!!! اگر این الزامات همان مفاد برجام است، سؤال این است که چه ضرورت و نیازی به نوشتن نامه تاریخی رهبری به رئيس جمهور بود؟ انتظار جامعه از همه مسئولان و جریانات سیاسی به ویژه مسئولان دولتی و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای این است که مفاد نامه تاریخی رهبری را آن گونه که هست، ببینند و بر تحقق آن همت گمارند و از باز کردن باب جدیدی برای مجادله‌های بی‌حاصل و ملال‌آور جدا پرهیز کنند، چرا که عبور از پیچ تاریخی برجام، نیاز به آرامش و اجرای دستورات رهبری بدون هر گونه تفسیر و تاویلی دارد.
3- باید از امروز همه مسئولان تمام توان خود را صرف حل واقعی مشکلات اقتصادی مردم کنند و دوران شعار دادن و وعده دادن تمام شد. اگر تاکنون مشکلات اقتصادی به گردن تحریم‌ها انداخته می‌شد و با وعده رفع تحریم‌ها، وعده بهبود شرایط اقتصادی داده می‌شد، از امروز زمان عمل کردن به وعده‌ها است و مردم منتظرند آثار تحقق وعده‌ها را در عمل، در زندگی و سفره‌های خود ببینند. مخصوصا دولت و شخص رئیس‌جمهور محترم که تاکید داشتند همراه با چرخ سانتریفیوژها، چرخ اقتصاد کشور هم باید بچرخد. بسم‌الله، اکنون زمان چرخیدن چرخ اقتصاد کشور است. هرچند در چرخیدن چرخ سانتریفیوژها اما و اگرها و ابهام‌هایی وجود دارد! امید است که وعده‌های داده شده صرفا جنبه تبلیغاتی و انتخاباتی نداشته و شاهد حل مشکلات اقتصادی مردم به ویژه حل مشکل اشتغال جوانان، گرانی، رکود و تورم با تکیه بر اقتصاد مقاومتی باشیم و دل‌خوش به آمد و رفت هیئت‌های خارجی نباشیم. هرچند سیاست‌های اقتصادی دولت یازدهم تاکنون چنین چشم‌اندازی را ترسیم نمی‌کند و این سیاست‌ها براساس اظهار نظر کارشناسان اقتصادی از جمله کارشناسان اقتصادی حاضر در تیم اقتصادی دولت و نامه هشدارگونه اخیر سه وزیر دولت تدبیر و امید به رئیس‌جمهور در مورد احتمال تبدیل شدن رکود اقتصادی موجود به بحران، ناکارآمدی خود را نشان داده است. ملت منتظر است همان گونه که شاهد جشن هسته‌ای در دولت قبل بودند، شاهد جشن حل مشکلات اقتصادی در دولت یازدهم باشند. ان‌شاءالله.
* دکتر محمدحسین محترم