به یاد طلبه شهید «علی مومنی»

راستی که مرگ در راه خدا چه خواستنی است(حدیث دشت عشق)

کد خبر: ۵۳۳۳۹

تاریخ: ۰۱ شهريور ۱۳۹۴ - ۲۱:۰۲

شهید «علی مؤمنی» سال ۱۳۵۰ در روستای بیشه‌ دراز شهرستان دهلران به دنیا آمد که نخستین شهید طلبه و یکی از ۳۵ شهید این روستا است.
علی در 11 سالگی  تصمیم جدی گرفت تا وارد عرصه جدیدی یعنی کسب معارف دینی شود و برای این کار به حوزه علمیه رفت تا درس دینی بخواند .  شهید «مؤمنی» در ایامی که در قم تحصیل می‌کرد، در قالب لشکر ۱۷ علی‌بن‌ابیطالب(ع) عازم جبهه‌های حق علیه باطل شد. علی اولین بار در منطقه «فاو»  سال ۱۳۶۴ از ناحیه پا مجروح شد؛ بار دوم به جزیره مجنون رفت. در خرداد ۶۵ هنگامی که در یک دسته ۱۲ نفره در جزیره مجنون برای شناسایی به قلب دشمن نفوذ کردند، در یک درگیری تن به تن با دشمن، علی در صحنه باقی ‌ماند. از خرداد ۱۳۶۵ تا خرداد ۱۳۸۰ در واقع ۱۵ سال تمام، پدر و مادر علی چشم به راه او بودند تا شاید خبری از فرزندشان بگیرند؛ آنها علی را به امانت از ائمه اطهار(ع) گرفته بودند، به این فکر افتادند که برای یافتن و گرفتن خبری از فرزندشان باز هم به این خاندان توسل کنند. پیکر پاکش، بعد از ۱۵ سال در جزیره مجنون تفحص شد و به آغوش خانواده بازگشت و در گلزار شهدای دهلران آرام گرفت.
بخشی از وصیت‌ نامه شهید: «چقدر شهادت در راه خدا زیباست، مانند گل خوشبوست. من در این سرزمین این قدر با دشمن می‌جنگم تا پیروزی و موفقیت نصیبم گردد و یا به درجه رفیع شهادت نائل گردم، اگر لیاقت داشته باشم که در راه اسلام و قرآن شهید بشوم به مادرم تبریک بگویید چون به مهمانی خدا رفته‌ام. راستی که مرگ در راه خدا چه خوب و خواستنی است».