اخبار ویژه

کد خبر: ۵۳۰۵۶

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۷

مطبوعات سانسورچی اسم آمریکا را در سالگرد 28 مرداد درز گرفتند!

روزنامه‌های زنجیره‌ای- اجاره‌ای در سالگرد کودتای آمریکایی و انگلیسی 28 مرداد، به روشی عجیب و تحریف‌آمیز به این موضوع پرداختند.
روزنامه‌های اعتماد، آرمان، شرق، آفتاب یزد و... دیروز در صفحات اول و داخلی خود تصویر یا طرحی از چهره محمد مصدق نخست‌وزیر پس از نهضت ملی شدن نفت را برجسته کردند اما اغلب آنها ماجرای اصلی- یعنی کودتای آمریکا و انگلیس برای سرنگونی دولتی که حتی می‌گفت ادعای اجرای احکام اسلامی را ندارد و فقط می‌خواهد نفت را ملی کند- را مسکوت گذاشتند. این رویکرد از آن جهت قابل تأمل است که درست در شصت و دومین سالگرد کودتای 28 مرداد، معصومه ابتکار رئیس اصلاح‌طلب سازمان محیط‌زیست با شبکه بی‌بی‌سی مصاحبه می‌کند و می‌گوید توافق هسته‌ای اهرمی را در اختیار اصلاح‌طلبان، در مقابل سایر گروه‌های سیاسی قرار می‌دهد! موضوع مهم در کنار اصل این اظهارنظر، خود بی‌بی‌سی است که کودتای 62 سال پیش با اعلام اسم رمز عملیات آژاکس از سوی همین رسانه کلید خورد.
روزنامه اعتماد در صفحه اول خود طرحی از چهره مصدق و «تنهایی نخست‌وزیر» را جای داد. آرمان نیز در گزارشی از قول یک عضو شورای شهر پیشنهاد نامگذاری یک خیابان به اسم مصدق را مطرح کرد. آفتاب یزد نیز عکسی از مصدق را در صفحه اول خود تعبیه کرده و تیتر زد «جای خالی مصدق در خیابان‌های شهر». شرق اما در سرمقاله خود به قلم صادق-ز از ابهامات درباره کودتای 28 مرداد نوشت و سرانجام نتیجه گرفت: ظرف 36 سال گذشته، ما به جای بررسی و یافتن پاسخ این پرسش‌ها، دست‌کم برای نسل‌های جدیدمان، صرفاً و فقط یک نکته برای‌مان اهمیت داشته است؛ اینکه به کمک کودتای 28 مرداد، زورگویی آمریکایی‌ها را نشان دهیم. برای ما نه خیلی مهم بوده است که چرا و چگونه کودتا می‌تواند با موفقیت اتفاق بیفتد (به قول آمریکایی‌ها ارزان‌ترین کودتای تاریخ) و نه به بسیاری از نکات تاریخی، سیاسی و جامعه‌شناختی این تراژدی ملی تاریخ معاصر ما اهمیت داده‌ایم. تنها نکته بااهمیت آن بوده است که از کودتا برای مقاصد سیاسی بتوانیم بهره‌برداری کنیم و این مشکل ما با بسیاری از پدیده‌های تاریخ معاصر است که صرفاً تکرار قرائت رسمی در آن و نه واکاوی همه زوایای آن، دنبال می‌شود.
وی در مطلب مشابهی در آفتاب یزد با اشاره به مخالفت محافل انقلابی با مشی مصدق نوشت: اصولگرایان تنها در یک مورد با مصدق موافقند و آن برای کوبیدن یک جریان یا شخصیت است. آنها سعی کردند تشابهی را بین ملی شدن نفت و مذاکرات هسته‌ای به مردم القا کنند که خوشبختانه موثر واقع نشد.
«صادق-ز» همچنین در مصاحبه با روزنامه آرمان، در پاسخ این سؤال که «می‌گویند باید تاریخ درس عبرت باشد. ما چه درسی می‌توانیم از کودتای 28 مرداد بگیریم؟ آیا اصلاً عبرتی برای نسل امروز وجود دارد؟» گفت: من باید روی سرتان آب سرد بریزم. چون من اصلاً این سؤال را که باید از تاریخ درس بگیریم را قبول ندارم. اگر قرار بود بشر، چه ایرانی، چه آمریکایی و چه همه ابنای بشر از تاریخ درس بگیرند جرج‌ بوش نباید به عراق و افغانستان حمله می‌کرد، همچنین بسیاری از نظام‌های دیکتاتوری باید از تاریخ درس می‌گرفتند و به مردمشان زور نمی‌گفتند، البته کنجکاوی باعث می‌شود که ما بخواهیم بدانیم در گذشته چه اتفاقی افتاده است. اما درباره 28 مرداد می‌توانم بگویم صرف‌نظر از اینکه چقدر می‌توان از آن درس گرفت باید فهمید چرا 28 مرداد اتفاق افتاد.»
یادآور می‌شود فارغ از بحث‌های تاریخی درباره فراماسونر بودن یا نبودن مصدق و خاستگاه اشرافی وی این اتفاق نظر وجود دارد که وی با حمایت نیروهای انقلابی و مذهبی روی کار آمد و در عین حال پس از نخست‌وزیر شدن در پاسخ مطالبه جریان‌هایی نظیر فدائیان اسلام تصریح کرد هدفش ملی کردن صنعت نفت است و مسئولیتی برای خود در زمینه اجرای احکام اسلامی و بستن مراکز فساد و... نمی‌بیند. او با خوش‌گمانی به نیویورک رفت و مذاکراتی با رئیس‌جمهور آمریکا برای مقابله با فشار انگلیس داشت و تصور می‌کرد از این طریق راه شرارت انگلیس بسته می‌شود. اما دهن‌کجی وی به نیروهای انقلابی و دور زدن آنها از یک سو و حسن‌ظن به آمریکا از طرف دیگر باعث شد تا پروژه مشترک آمریکا و انگلیس در انجام کودتا به نتیجه برسد و مصدق تبدیل به یک آینه عبرت تاریخی بزرگ شود؛ و این دقیقاً همان نگرانی‌ای است که جریان غربگرای بزک‌کننده آمریکا از دیدن و شنیدن آن هراسان است.
شایان ذکر است نشریات زنجیره‌ای پس از انتشار جمع‌بندی توافق وین و سفر هیئت‌های اروپایی به تهران، نسبت به عدم سفر امثال وندی شرمن به تهران ابراز تأسف کردند و تیترهایی از این دست را برای صفحه اول خود انتخاب کردند: «کاروان چشم‌آبی‌ها در تهران»، «دیپلماسی بانوی خندان در تهران»، «این 3 زن؛ حضور 2 تن از زنان مؤثر مذاکرات در تهران».

خوابیدن هیجان توافق و نگرانی اصلاح‌طلبان از اعتراض مردم

یک روزنامه اصلاح‌طلب نوشت 34 روز پس از اعلام توافق هسته‌ای و به رغم هیجان‌های رسانه‌ای، هیچ اتفاقی در حوزه اقتصادی رخ نداده است.
روزنامه هفت صبح با بیان اینکه «صدای منتقدان شنیده نمی‌شد، اگر حسین شریعتمداری (کیهان) این جریان را تقویت و پشتیبانی نمی‌کرد، می‌نویسد: واقعیت این است که در حوزه اقتصاد با وجود سپری شدن 34 روز از توافق، به جز اخبار نویدبخش برای آینده نه چندان دور هیچ اتفاق مهمی رخ نداده است. رکود بر بازار مسکن و خودرو و طلا سایه افکنده. بورس معمولا در شیب سقوط سرمایه است و دلار با سماجت روند صعودی آرام خود را ادامه می‌دهد و حالا در آستانه ورود به کانال باورنکردنی 340 است و شاید 350 را هم به زودی ملاقات کنیم. در این میان بیشترین فشار روی وزیر اقتصاد است. طیب‌نیا مجبور است مدام در کاهش توقعات بکوشد و برای همین مطالبات نفتی ایران را تنها 6 یا 7 میلیارد دلار اعلام کرد. او در بمباران اخبار نویدبخش اقتصادی از سوی رسانه‌های حامی دولت و شایعات در مورد افزایش تولید و نتیجتا درآمد نفتی، باید نقش سپر بلا را بازی کند و در این سناریوی شیرین نقش بدمن ماجرا را داشته باشد.
این روزنامه اضافه کرد: اخبار مربوط به ورود و خروج هیئت‌های بازرگانی حالا کم‌کم فروکش کرده و همه دیگر می‌دانند نباید منتظر اتفاق خاصی باشند. البته تحرکات اصلی در بازار خودرو است که آن هم بیشتر از آنکه ناشی از اتفاقات واقعی باشد پدیدار شدن موج احساسی در این بازار است و اضطرابی که واردکنندگان و تولیدکنندگان خودرو درباره گشایش احتمالی بازار در آینده دارند.
این روزنامه می‌افزاید: در حوزه اجتماع، بخشی از طبقه متوسط هنوز با خبرهای خروج از انزوای بین‌المللی در حال معاشقه هستند. شایعات مربوط به پروازهای مستقیم به دنیای غرب و خریدن هواپیماهای مسافربری و کنسرت گروه‌های خارجی در ایران و... اما درست همزمان با این دل و دلدادگی‌ها گشت‌های جمع‌آوری ماهواره شروع به کار کرده‌اند و در حوزه برگزاری کنسرت‌ها سختگیری‌ها به بالاترین میزان خود رسیده است اما بخش‌های فرودست با بدبینی به اتفاقات سیاسی و اقتصادی نگاه می‌کنند. صبوری آنها کمتر از طبقه متوسط است. اگر بهبودی اقتصادی در آینده‌ای نه چندان دور حاصل نشود آخرین بارقه‌های اعتماد این طبقه به دولت و ثمره‌های توافق از بین خواهد رفت. اگر دولت موجی از ثمرات ملموس توافق هسته‌ای برای این گروه پرشمار از مردم کشورمان تدارک نبیند ممکن است با یک موج سهمگین از افکار عمومی مواجه شود که حتی انتخابات مجلس در اسفند ماه را هم تهدید کند.

هیجان در زنگ انشاء تخلیه هیجان در زنگ حساب!

رفتار دولتی‌ها تا قبل از توافق ایران و 5+1 بر سر جمع‌بندی برجام به گونه‌ای بوده که جامعه در انتظار معجزه توافق بوده است! در واقع توقع عمومی برای معجزه کردن توافق، نتیجه وعده‌ها و اظهارات دولتی‌ها درباره توافق بوده است. دولتی‌ها برای ایجاد مطالبه توافق در جامعه، از آب خوردن تا ازدواج جوانان را وابسته به توافق کردند، اما مقامات دولتی پس از اعلام توافق بر سر برجام، در حالی که جامعه در انتظار خبرهای خوش از نتیجه توافق بود؛ بار دیگر ترجیح داد تا وعده‌ آینده را بدهد.
در حالی که انتقادات فنی و حقوقی متعددی از سوی نخبگان و کارشناسان مختلف به طرح پرحرف و حدیث «برجام» وارد شده، عابد فتاحی از نماینده‌های حامی دولت در اظهاراتی عجیب نشان داد دست حامیان افراطی توافق تا چه اندازه خالی است و چنین متنی جای دفاع چندانی ندارد.
وی در گفت‌وگو با یکی از سایت‌های محلی استان آذربایجان ضمن دفاع تمام قد از «برجام» اعلام کرده است: « بعد از مذاکرات شرایط لازم برای احیای دریاچه ارومیه ایجاد شده است، همان‌طور که مشاهده می‌کنید شرایط جوی کشور بعد از مذاکرات تغییر کرده و بارش‌ها افزایش پیدا کرده است! گرمای هوا در شهرهای بزرگ کشور کاهش یافته و به نظر می‌رسد، علت خشکسالی‌های اخیر جنگ و جدال هسته‌ای بوده است!»
به گزارش شبکه خبر دانشجو، شواهد نشان می‌دهد که این تنها فتاحی نیست که با رویاپردازی و تخیل در عالم سیاست سر و کار دارد، بلکه شمار سیاستمداران دارای «تخیلات شاعرانه» در سال‌های اخیر بسیار زیاد شده است. نمونه‌هایی از این فانتزی‌های شاعرانه در ادامه مورد اشاره قرار می‌گیرد؛
رئیس‌جمهور: «ما وقتی می‌گوییم باید تحریم‌های ظالمانه رفع شود بعضی‌ها چشمانشان زیاد نچرخد، تحریم‌های ظالمانه باید از بین برود تا... مشکل محیط‌زیست... و آب خوردن مردم حل شود.»
اسحاق جهانگیری (معاون اول رئیس‌جمهور): «اینکه می‌گویند تحریم‌ها روی آب آشامیدنی مردم هم تأثیر گذاشته کاملا درست است.»
علی یونسی (مشاور رئیس‌جمهور): «با رفع تحریم، مشکل ازدواج هم حل می‌شود.»
علی جنتی (وزیر ارشاد): «برداشته شدن تحریم‌ها وضعیت سینمای ایران را بهتر می‌کند.»
ایوبی (رئیس سازمان سینمایی): «حالا مطمئنم با این اتفاق بزرگ و تاریخی (توافق هسته‌ای)  که آن را مدیون خیلی چیزها از جمله مقاومت مردم و سیاست‌های درست اقتصادی دولت هستیم، وضعیت هنرهای ما در دیگر کشورها تغییرات مثبتی خواهد داشت.»
این مشتی از خروار اظهارات سیاسیون در گره زدن تمامی مشکلات کشور از آب خوردن مردم تا اسکی کردن به تحریم‌هاست!
جمع‌بندی مذاکرات در قالب برجام  سبب شد تا زنگ حساب دولت برای حل مشکلات ریز و درشت مردم فرا برسد. این ‌بار اما بسیاری از دولتمردان با به فراموشی سپردن وعده‌های فانتزی پیشین، پا به دنیای واقعیت‌ها گذاشتند و با چرخشی 180 درجه‌ای، سخن از عدم تاثیرگذاری توافق بر زندگی مردم راندند! رئیس‌جمهوری در یکی از نخستین واکنش‌ها به چشم‌انتظاری مردم برای حل مشکلاتشان با به نتیجه رسیدن مذاکرات گفت: «اینکه کسی فکر کند امروز توافق شد فردا آثارش را می‌بیند این‌طور نیست، بهره‌برداری از توافق زمان می‌برد.» عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی همین خط خروج از عالم رویاها را با این اظهارات پی گرفت: «بازار مسکن بازار داخلی است و توافق هسته‌ای خیلی نمی‌تواند تاثیر مستقیمی بر روی این بازار داشته باشد.»
نعمت‌زاده وزیر صنعت هم از قافله عقب نماند و با باز کردن گره کاهش قیمت خودرو از پای توافق، این بار آن را به کاهش قیمت ارز گره زده و گفت: «اگر نرخ ارز کاهش یابد ممکن است قیمت خودروهای خارجی کاهش یابد.»
سعید لیلاز عضو شورای مرکزی کارگزاران، از احزاب نزدیک به دولت هم به کمک دوستان توجیه‌گرش در دولت پیوسته و به وکالت از مردم و از زبان آنان مدعی شد: «کسی گمان نمی‌کند با رفع تحریم مشکلات اقتصادی رفع شود.»

هاشمی به اختلاس اصلا حساس نیست یا ...

وقتی اختلاس 500 میلیونی در ساخت یک سد مهم نباشد، در این صورت می‌توان گفت مهدی هاشمی هم بی‌گناه و مظلوم است.
رجانیوز ضمن مرور برخی مواضع اقتصادی هاشمی نوشت: دفاع حداکثری هاشمی رفسنجانی از پسرش قبل از ورود به زندان، ثابت کرد که این شخص خود هاشمی رفسنجانی است که اصرار دارد هیچ مرزبندی با مفاسد پسرش نداشته باشد و تمام قد از یک مجرم امنیتی و اقتصادی دفاع کند.
هاشمی می‌توانست با اعلام برائت از مفاسد گسترده و متعدد فرزندش، هزینه آنها را به پای خود ننویسد و مانند بسیاری دیگر از بزرگان انقلاب مسیر خود را از انحرافات آشکار فرزندش جدا سازد اما وی با دفاع از مهدی نشان داد که اتفاقا عامل اصلی رشد و تربیت چنین فرزندی عملکرد خودش بوده است! چنانکه اگر قرار باشد نسبت به اوج گرفتن اشرافیت و مفاسد اقتصادی در سالهای بعد از جنگ ریشه‌یابی کنیم، متوجه می‌شویم که بیشترین هشدارها دراین‌باره را رهبر انقلاب در سالهای سازندگی بیان کرده و از مسئولان وقت به کرات خواسته‌اند تا نگذارند اشرافی‌گری، حیف و میل بیت‌المال، مفاسد اقتصادی و... در میان مسئولان و ارکان حاکمیت رواج یابد:
«عده‌ای سازندگی را با مادیگرایی، اشتباه گرفته‌اند... امروز یک عده به نام سازندگی خودشان را غرق در پول و دنیا و ماده‌پرستی می‌کنند. آیا این سازندگی است؟» (24 تیر 1371)
اما جالب اینکه دقیقا در همان برهه هاشمی رفسنجانی طی مصاحبه‌ای صراحتا گفتمان فکری خود و یارانش را به اسم سازندگی، اینطور تبیین می‌کند: «این‌قدر بحث از اختلاس و دزدی نکنید و روحیه مردم را خراب نکنید. وقتی که ما یک سدی را می‌سازیم و مثلا ده میلیارد خرج می‌کنیم، ممکن است از قبل آن، پانصد میلیون هم اختلاس شود. اما این سد برای کشور می‌ماند و هیچ‌کس نمی‌تواند از این سد اختلاس یا دزدی کند.» (کتاب بی‌پرده با هاشمی، مصاحبه قدرت‌الله رحمانی با هاشمی. ص184)
رجانیوز می‌افزاید: این جملات کوتاه تنها یک اظهارنظر ساده از سوی هاشمی نبود بلکه مانیفست نظری و عملی تکنوکرات‌های بعد از انقلاب را به خوبی نشان می‌داد و نشانه‌اش هم همان جمله معروفی در بین مردم است که «اگر یک مسئول بخورد و دزدی هم بکند، عیبی ندارد، اما کار هم بکند!» در حالی که در هیچ جای متون و نصوص دینی مجوزی برای اختلاس و دزدی مسئولان وجود ندارد، بلکه یک مسئول در جامعه اسلامی وظیفه دارد هم برای مردم کار کند و هم نهایت دقت برای رعایت بیت‌المال را انجام دهد. در غیر این صورت هر چقدر هم خدمت کرده باشد مستوجب برخورد قانونی است. حالا شاید مشخص‌تر شود که منطق دفاع محکم هاشمی از فرزندش لحظاتی قبل از ورود وی به زندان چیست و علیرغم اینکه مهدی به خاطر ارتکاب جرائم اقتصادی و امنیتی متعدد به ده سال زندان و رد مال محکوم شده است، چرا پدرش تا این حد از او دلجویی کرده و او را مستوجب کیفر نمی‌بیند!
یادآور می‌شود از جمله اتهامات ثابت شده مهدی هاشمی اختلاس و ارتشا- در حد 60 میلیون دلار- است.
نکته قابل تأمل این است که آقای هاشمی اتفاقا درباره برخی تخلفات انجام گرفته در دولت دهم به شدت حساس است و ظاهرا تنها درباره عملکرد دولت خود یا برخی نزدیکانش است که اهل تسامح و اغماض می‌شود.