یک روز نسیم خوش‌خبر می‌آید... (چشم به راه سپیده)

کد خبر: ۵۳۰۴۲

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۷

Email:[email-masked]
ابری‌ام
ابری‌ام، بارانی‌ام، حال و هوایم خوب نیست
چشم سر، خیس است اما چشم دل، مرطوب نیست
آفت عصیان به جان نخل دل افتاده است
علتش این است اگر محصول‌ها مرغوب نیست
سود بازار عمل از عرف هم کمتر شده
ای دریغ اوضاع کار و بار من مطلوب نیست
این دل بی‌در اگرچه جای این و آن شده
غیر تو اصلا برای من کسی محبوب نیست!
واقعا من دوستت دارم عزیز فاطمه
غیر یوسف هر کسی که دلبر یعقوب نیست
با من بیچاره هم حرفی بزن چیزی بگو
جنس این دل که دگر از جنس سنگ و چوب نیست
طاقت دوری ندارم، رحم کن بر عاشقت
صبر من مانند صبر حضرت ایوب نیست
کربلا می‌خواهم آقا... التماست می‌کنم
نامه‌ام را مهر کن هرچند که مکتوب نیست
محمد فردوسی
اشک زلال ما
از بس که ریخت شب به شب اشک زلال ما
یوم‌العزا شده همه ایام سال ما
عاشق نگشته‌ای که ببینی چه می‌کشیم
پروانه شو، بسوز، رسی تا به حال ما
غرق بلا شدیم ز روزی که با ولا
نقشی کشیده‌اند به روی جمال ما
نعمت هر آنچه هست، گوارای جان دوست
این اشک و سوز و زمزمه رزق حلال ما
عقده شده پریدن تا کوی تو به دل
زنجیر بسته داغ فراقت به بال ما
نقص مرا تو با نظر خود علاج کن
بسته به یک نگاه تو باشد کمال ما
تا زنده‌ایم وقت زیارت به ما بده
تا دیرتر نگشته زمان وصال ما
از هرچه هست و نیست به عالم، هزار شکر
خاک عبای یوسف زهراست مال ما
رضا رسول‌زاده
... اگر بگذارند...
... قطره‌ای عاشق دریاست... اگر بگذارند
... نوکری عاشق مولاست... اگر بگذارند
صبح در حال مناجات، و شب سینه‌زنی
... زندگی... آه... چه زیباست... اگر بگذارند
لحظه اشک فشاندن وسط هر روضه
... لحظه مردن غم‌هاست... اگر بگذارند
وسط کار خطایم به خودم می‌آیم
... پس خدا مالک دل‌هاست... اگر بگذارند
جمعه هفته بعدی به خداوند قسم
... جمعه مهدی زهراست... اگر بگذارند
جعفر ابوالفتحی
نسیمی از چمنش
خدا کند که بهار رسیدنش برسد
شب تولد چشمان روشنش برسد
چو گرد بر سر راهش نشسته‌ام شب و روز
به این امید که دستم به دامنش برسد
هزار دست پر از خواهشند و گوش به زنگ
که آن انارترین روز چیدنش برسد
چه سال‌ها که درین دشت، خوشه‌چین ماندم
که دست خالی شوقم به خرمنش برسد
بر این مشام و بر این جان چه می‌شود یا رب!
نسیمی از چمنش بویی از تنش برسد
خدای من دل چشم انتظار من تا چند
به دوردست فلک بانگ شیونش برسد؟
چقدر بر لب این جاده منتظر ماندن؟
خدا کند که از آن دور توسنش برسد
سعید بیابانکی