معترضان در شهرهای بوسنی ساختمان‌های دولتی را به آتش کشیدند

مردم بوسنی در اعتراض به بحران اقتصادی و سیاست‌های ریاضتی ساختمان‌ها و مراکز دولتی را به آتش کشیدند.

کد خبر: ۵۲۰۱

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ - ۲۲:۲۹

ناآرامی‌های بوسنی که از روز چهارشنبه و از شهر «توزلا» آغاز شده، جمعه شب نیز ادامه داشت و آنطور که منابع خبری اعلام کرده‌اند، در برخی شهرها از جمله سارایوو بر شدت این ناآرامی‌ها نیز افزوده شده است.
بر اساس این گزارش، روز جمعه شمار زیادی از ساکنان شهرهای مختلف بوسنی با تجمع در میادین و خیابان‌های اصلی شهر خود از اعتراض‌هایی که چند روزی است این کشور اروپایی را ناآرام کرده استقبال کردند.
گروهی از معترضان نیز با تجمع مقابل ساختمان ریاست جمهوری در «سارایوو» پایتخت این کشور، به شدت با نیروهای امنیتی درگیر شدند.
در این باره خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از پایگاه‌های اینترنتی بالکان نوشته، معترضان با حمله به ساختمان شورای ریاست جمهوری و دیگر نهادهای دولتی در سراسر این کشور، آنها را به آتش کشیدند.
خبرهایی نیز از استعفای مسئولین شورای شهر«توزلا» منتشر شده است.
معترضان که به شدت نسبت به نرخ بالای بیکاری در کشورشان اعتراض دارند پیش از این خواستار استعفای مسئولین شورای شهر شده بودند. آخرین خبرها حاکی است شمار تظاهرکنندگانی که در جریان درگیری با نیروهای امنیتی مجروح شده‌اند به 50 نفر رسیده است. دیروز خبری در رسانه‌ها منتشر شد که نشان می‌داد 130 نفر مجروح شده‌اند که بیشترشان جزو پلیس ضد شورش هستند.
معترضان برای نشان دادن نارضایتی خود از سیاست‌های ریاضتی دولت به فروشگاه‌ها و اموال عمومی نیز حمله‌ور شده آنها را به آتش می‌کشند.
بنا بر گزارش‌های دریافت شده، فساد مالی و بیکاری حدود 600هزار نفر از جمعیت حدود چهار میلیونی از جمله مشکلات بزرگ در بوسنی و هرزگوین هستند.
بوسنی و هرزگوین با داشتن معادن غنی و سابقه کشاورزی و دامداری در حال حاضر با وضعیت اقتصادی نامناسبی مواجه است و بیکاری جوانان یک معضل جدی برای این کشور به شمار می‌رود.
مشکل بن‌بست سیاسی موجود در بوسنی و هرزگوین را می‌توان از جمله موانعی بر سر پیشرفت حل و فصل مشکلات انبوه این کشور در عرصه‌های مختلف به خصوص اقتصادی دانست.
اقتصاد بوسنی و هرزگوین از جنگ داخلی در یوگسلاوی از سال 1991 میلادی با معضلات زیادی مواجه بوده، به طوری که این کشور یکی از بالاترین نرخ تورم در بین کشورهای اروپایی را دارد.
بوسنی هرزگوین در اول مارس 1392 از یوگسلاوی سابق اعلام استقلال کرد و در همین سال به عنوان کشوری مستقل از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته شد.
این کشور پس از جنگ‌های داخلی میان سه گروه نژادی بوسنیایی، صرب و کروات که سرانجام با دخالت سازمان ملل و استقرار نیروهای حافظ صلح پایان یافت بر اساس پیمان صلح دیتون در سال 1995 میلادی که سر آغازی برای موجودیت جدید بوسنی هرزگوین بود به دو هویت سیاسی جمهوری صربسکا و یک بخش مسلمان و کروات‌نشین به نام فدراسیون بوسنی و هرزگوین دست یافت.
در حال حاضر 3 رئیس‌جمهوری به صورت نوبتی، بوسنی و هرزگوین را اداره می‌کنند که این در نوع خود منحصر بفرد است.
با این حال بوسنی و هرزگوین دچار تنگناها و محدودیت‌های زیادی است و ساختار خاص حکومتی این کشور که مبتنی بر مشارکت مقامات سه قومیت صرب، مسلمان و کروات در اداره امور است بر پیچیدگی‌های وضعیت سیاسی و اقتصادی بوسنی هرزگوین افزوده است.