اقتصاد در آینه رسانه‌ها

کد خبر: ۵۱۷۱۰

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۸:۳۳

در هر حال خودرو گران می‌شود
وطن امروز
وطن امروز درباره آینده قیمت خودرو نوشت: خودروسازان داخلی قصد پیاده شدن از مرکب قیمت را ندارند؛ فرقی هم نمی‌کند بازار در چه وضعی باشد، رکود یا رونق. اینان از یک سو می‌گویند خودرو ارزان نمی‌شود چه در دوران پیشا‌تحریم و چه در دوران پساتحریم و از سویی برای اینکه حرفشان را اجرایی کنند هر از چندی خبر از افزایش قیمت و ارائه پیشنهادات جدید قیمتی می‌دهند. همین دیروز در همین روزنامه نوشتیم خودروسازان چینی و شرکای داخلی آنها برای جلب خریدار به تخفیف‌های تا 17 میلیون تومانی توسل جسته‌اند و در تلاش هستند تا از هر راه ممکن خودروهای خود را بفروشند.
با وجود همه این واقعیت‌ها که البته شورای رقابت هم بر آن مهر تایید زده و گفته است خودروها با افزایش قیمت جدیدی روبه‌رو نخواهند شد، روز گذشته معاون بازاریابی و فروش گروه خودروسازی سایپا از افزایش قیمت 8 تا 10 درصدی محصولات این شرکت در صورت تصویب خبر داد و گفت: مرحله بعدی تغییر  قیمت‌ها براساس نرخ تورم و بر مبنای فرمول مشخص و تایید مراجع ذی‌صلاح خواهد بود.

هواپیما می‌خواهید؟ 7 سال منتظر بمانید!
جهان صنعت
روزنامه جهان صنعت درباره وضعیت هواپیماهای سفارشی ایران به دو شرکت ایرباس و بوئینگ نوشت: در حالی ایران قصد دارد‌ ساخت 90 فروند هواپیما را به دو شرکت ایرباس و بوئینگ سفارش بدهد که این دو شرکت سفارش ساخت 10 هزار فروند هواپیما را دارند و سالانه بیش از 1300 هواپیما نمی‌توانند بسازند، بنابراین آنها حداقل تا هفت سال آینده قادر به ساخت هواپیما برای ایران نخواهند بود.
طی روزهای گذشته سرپرست سازمان هواپیمایی کشور از تصمیم ایران برای خرید سالانه 80 تا 90 هواپیما خبر داد که دو شرکت بوئینگ آمریکا و ایرباس فرانسه به عنوان اصلی‌ترین شرکت‌های تامین‌کننده این تعداد هواپیما اعلام شده‌اند.
با توجه به تصمیم ایران برای نوسازی و اعلام نیاز به خرید سالانه 80 تا 90 هواپیما از سوی مقامات هواپیمایی کشوری، باید دید خرید هواپیما از این دو شرکت چه شرایطی دارد.
دو شرکت بوئینگ و ایرباس در مجموع سالانه حدود 1300 هواپیما در جهان تولید می‌کنند اما میزان سفارشات ثبت‌شده از سوی دیگر خریداران بین‌المللی برای این دو شرکت بسیار بالا بوده و پیش‌بینی می‌شود دو شرکت برای تکمیل تعهدات خود برای سفارشات ثبت‌شده به حدود 10 سال زمان نیاز داشته باشند.
این به آن معناست که در صورت ثبت سفارش از هم‌اکنون ایران باید حدود هفت سال برای دریافت اولین فروند از هواپیماهای خریداری‌شده از سوی این دو شرکت در صف انتظار باقی بماند.
براساس آمارهای موجود این دو شرکت در شرایط کنونی سفارش ساخت حدود 10 هزار فروند هواپیما را برای سال‌های آینده دریافت کرده‌اند. شرکت‌های هواپیماسازی بومباردیر کانادا، امبرائر برزیل و توپولف روسیه بعد از بوئینگ و ایرباس بزرگ‌ترین شرکت‌های تولید هواپیما در جهان هستند که می‌توانند بخشی از نیاز ایران به هواپیماهای تازه‌نفس را تامین کنند.
احتمالا ایران تلاش خواهد کرد بدون نوبت از این شرکت‌ها خرید کند، اما برآوردها مبنی بر نیاز ایران‌ایر به خرید یک‌صد فروند هواپیمای جدید احتمالا اغراق‌آمیز است. حتی اگر ایران بخواهد این تعداد هواپیما بخرد، نه بوئینگ و نه ایرباس نمی‌توانند این تعداد هواپیما تولید کنند.
نقش مدير زنگنه در پازل دكل 87 ميليون دلاري
روزنامه جوان
جوان در ادامه سلسله مطالبش درباره دکل نفتی گزارش داد:‌پس از گزارش «جوان» در باره نقش آفريني يكي از مديران تازه منصوب شده توسط زنگنه در ماجراي دكل جنجالي 87 ميليون دلاري، اسناد جديدي منتشر شده است كه نشان مي‌دهد امضاي اين مدير در كنار امضاي دلال اصلي اين قرارداد و فرزند عطاءالله مهاجراني مي‌درخشد.
اما ماجرا به همين جا ختم نمي‌شود. علاوه بر مديران سابق و اسبق تأسيسات دريايي، پاي دو مهره كليدي ديگر نيز به ماجراي دكل گمشده باز شده است: يك آقازاده و يكي از مديران فعلي وزارت نفت.
نكته جالب اينجا است كه امضاي اين مدير نفتي به عنوان يكي از شهود پاي اين قرارداد به چشم مي‌خورد.  اين مدير نفتي پيش از اين با نام مستعار ايزدي فعاليت مي‌كرده و پيش از انتصاب به يك سمت حساس در وزارت نفت دولت يازدهم، سمتي در صندوق بازنشستگي نفت داشته است.
همان طور كه اشاره شد، يكي از مهم‌ترين نكات اين قرارداد امضاي يكي از شهود آن است كه در حال حاضر مسئوليت بسيار حساسي را در بخش مربوط به رسيدگي به تخلفات در وزارت نفت بر عهده دارد و بنا به ادعاي مديران سابق شركت تأسيسات دريايي به همراه دو طرف اين قرارداد، دكل فورچون، مشهور به دكل گمشده را به اين شركت معرفي كرده است. مدير نفتي ياد شده با توجه به مسئوليت خود تلاش مي‌كند، نقش طباطبايي و ديگر دلالان مرتبط با اين پرونده را كمرنگ كرده و كاهش دهد.
درباره دلالي‌هاي نفتي، خبرهاي جالب توجهي از دفتري در فرمانيه تهران به گوش مي‌رسد. اين دفتر از سوي يكي از مذاكره‌كنندگان اسبق هسته‌اي كه دستي هم بر آتش فعاليت‌هاي نفتي داشته و از قضاي روزگار مراودات غير شفافي نيز با شركت تأسيسات دريايي داشته است، در اختيار تعدادي از مديران بازنشسته وزارت نفت و بعضي نهادهاي خاص و فعالان فتنه 88 و يك آقازاده قرار گرفته است و اين افراد با ثبت شركتي، فعاليت‌هاي نفتي خود را دنبال مي‌كنند.
يادآوري اين نكته لازم است كه همه آنچه گفته شد، رافع مسئوليت مديران وقت تأسيسات دريايي در خريد شبهه‌دار دكل فورچون نيست و اين مديران قطعاً بايد در مراجع قضايي نسبت به عملكرد خود پاسخگو باشند. كما اينكه فرد بازداشت شده در اين پرونده نيز با يكي از اين مديران نسبت دارد.  بيژن زنگنه وزير نفت به درستي در برنامه نگاه يك تلويزيون اشاره كرد كه: «مديريت شركت تأسيسات دريايي، پول را پرداخت كرده و سند تحويل دكل را امضا كرده، اما دكلي تحويل گرفته نمي‌شود.» اما درباره نقش مدير منصوب شده در دولت يازدهم در دلالي اين دكل توضيحي نداده است.