دیدگاه اساتید

«استراتژی» یا «برهنگی» فرهنگی؟!

بر هیچ ناظر مشرف بر مسائل و تحولات سیاسی پوشیده نیست که یکی از پارامترهای اساسی قدرت در جهان درهم تنیده امروز، مقوله فرهنگ می‌باشد. برخلاف نظریه‌های کلاسیک قدرت که اقتصاد را به عنوان نخستین و تأثیرگذارترین پارامتر قدرت کشورها ارزیابی و ردیابی می‌کردند، امروزه براساس تحقیقات بسیاری از صاحبنظران مطرح جهان سیاست، دیگر بر همگان روشن شده است که این فرهنگ است که نقشی مهم در ارتقا منزلت و مرتبت کشورها در مناسبات بین‌المللی ایفا می‌کند و درست از این روست که جمهوری اسلامی به مثابه نظامی برآمده از فرهنگ اصیل و وثیق اسلامی، پرچمدار بسط و اشاعه فرهنگ اسلامی در اقصی نقاط گیتی است.

کد خبر: ۵۱۶۳۴

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۸:۳۲

امروز در سایه راهبری‌های حکیمانه و داهیانه امام خامنه ای، فرهنگ نشأت گرفته از ارزش‌های گرانسنگ شیعی به الگویی بی‌بدیل نزد ملت‌های جهان بدل گشته است. با توجه به چنین واقعیاتی است که ساموئل هانتینگتون که یکی از نافذترین استراتژیست‌های آمریکایی بود، از رستاخیز جمهوری اسلامی به عنوان خطری جدی جهت تداوم حیات تمدن غرب یاد می‌کند و این نکته را به سیاستمداران غربی متذکر می‌شود که اگر غربی‌ها راه حلی برای مقابله با توسعه روزافزون فرهنگ و اندیشه اسلامی نیابند، جهان غرب با خطرات و لطمات جدی و بنیان افکنی روبرو خواهد شد.
فوکویاما دیگر اندیشمند آمریکایی است که از جمهوری اسلامی به عنوان کشوری قدرتمند و خصم غرب یاد می‌کند و بر این امر پای می‌فشارد که می‌باید در برابر حرکت شتابنده و پرصلابت ایران اسلامی ایستاد. فوکویاما، بر این امر اصرار می‌ورزد که فرهنگ اسلامی به رهبری ایران اسلامی درحال پیشروی در تمامی مناطق جهان است و برای مقابله با اسلام شیعی، غربی‌ها می‌باید به تصویر و شناخت درستی از ابعاد نهضت عاشورا و ماهیت قیام آتی حضرت ولی عصر(عج) نائل آیند.
با وجود اذعان شمار کثیری از تصمیم سازان و استراتژیست‌های مطرح غربی مبنی بر جایگاه رفیع و والای فرهنگ اسلامی، عده‌ای در داخل کشور به جای آنکه منادی فرهنگ اصیل اسلامی باشند، به تخطئه فرهنگ اسلامی می‌پردازند و با سیاه نمایی درخصوص عملکرد نظام و انقلاب، به دشمنان قسم خورده نظام گرا می‌دهند. این روزها شاهد و ناظر این امر هستیم که بسیاری از پادوهای مزدور و وابسته به استکبار جهانی، فضای فرهنگی و هنری کشور را آماج تاخت و تازهای خویش قرار می‌دهند و در این میان،مسئولین بلندپایه وزارت ارشاد نه تنها اقدامی در راستای مقابله با اقدامات ایذایی جریانات معلوم الحال به عمل نمی‌آورند بلکه عامدانه و آگاهانه، فتنه گران و محکومین امنیتی را در کنف حمایت‌های بی‌دریغ خویش قرار می‌دهند. برخلاف نظر برخی جریانات و نیروهای ساده اندیش و خوش خیال که از اساس منکر وجود مقوله‌ای تحت عنوان تهاجم فرهنگی می‌شوند، امروز، عرصه اصلی نبرد میان جبهه حق و باطل، عرصه فرهنگی است. شوربختانه، علیرغم وعده‌های پرطمطراق و پرتب و تاب مسئولین ارشد فرهنگی مبنی بر تدوین استراتژی فرهنگی مبتنی بر مبانی و موازین ارزشی و انقلابی، فضای فرهنگی کشور از بیماری مزمن غربزدگی و غربگرایی رنج می‌برد و در اثر بی‌مبالاتی و سهل‌انگاری نهادهای فرهنگی دولتی، بسیاری از حوزه‌های فرهنگی کشور در گرداب ابتذال و لودگی فرهنگی فرو افتاده‌اند.
محض نمونه در حوزه سینما و تئاتر با وجود تبلیغات سنگین و پر سر و صدای مسؤولین دولتی مبنی بر اثرگذاری فرهنگ اسلامی، باید به این حقیقت تلخ اشاره کرد که سینمای امروز ایران در آستانه ورشکستگی فرهنگی است و علی‌رغم صرف مبالغ هنگفت منظوربرگزاری جشنواره فیلم فجر، عموم فیلم‌های ارائه شده به این جشنواره چه به لحاظ محتوایی و چه به لحظ شکلی و تکنیکال، در سطح بسیار نازلی قرار دارند.
بسیاری از فیلم‌های تولید شده در سینمای ایران، سویه‌ای ضد اسلامی دارند و عموماً با هدف جلب رضایت طرف غربی ساخته و تولید می‌شوند. در اثر حاکم شدن مافیای سکولار در سپهر سینمایی کشور، بسیاری از هنرمندان متعهد و خوش فکر که دغدغه‌ای جز خدمت به اسلام و ایران ندارند، به حاشیه رانده شده‌اند و در این بازار ترکتازی هنرفروشان کاسبکار، اگر هر هنرمند آزاده و متعهدی نیز به خود جرأت دهد و صدایش را به نشانه اعتراض به سیاست‌های مخرب وزارت فرهنگ و ارشاد بلند کند، بی‌درنگ از جانب نشریات زنجیره ای، به جزم اندیشی و واپسگرایی متهم می‌شود. حزن‌انگیز‌تر اینکه بسیاری از این به اصطلاح جشنواره‌های هنری که می‌بایستی محملی در جهت ترویج سینمای ارزشی و انقلابی باشند، به پاتوق و تریبونی برای دشنام گویی علیه ارزش‌های نظام بدل گشته‌اند.
رواج فرهنگ بی‌حجابی و بی‌حیایی نیز یکی از نمودهای زشت و پلشت برگزاری جشنواره‌های هنری در کشور است که نه تنها مخالفت و اعتراضی را از جانب مسؤولین فرهنگی کشور برنمی انگیزاند بلکه شاهدیم بسیاری از عناصر هنرفروش مورد تمجید و تشویق گاه و بیگاه مسؤولین فرهنگی قرار می‌گیرند.
در حوزه موسیقی نیز وضعیت چندان مساعد و مناسب نیست. در این حوزه با وجود تذکرات مکرر و متعدد آیات عظام در برحذر داشتن مسئولین از تلاش در جهت رواج موسیقی مبتذل و بنجل، همچنان شاهدیم گروه‌های موسیقی راک و پاپ که غالباً مروج  فرهنگ منحط غربی هستند در فرهنگسراها و دیگر اماکن فرهنگی کشور جولان می‌دهند و بسیاری از دانشگاه‌های کشور به حیاط خلوت گروه‌های موسیقی غیرمجاز و انحرافی بدل گشته‌اند. در کمال تأسف، مسئولین نیز تنها نظاره‌گر جولان موسیقی مبتذل در کشور هستند و هیچ کسی حاضر به پاسخگویی در خصوص وضعیت اسفناک موسیقی و ترانه‌سرایی در کشور نیست!
در حوزه مطبوعات و بازار نشر نیز وضعیت به مراتب دهشتناک‌تر است. به مجرد به روی کار آمدن وزیر ارشاد جدید در دولت یازدهم، بسیاری از جریانات منحرف و فتنه‌گر که سوابق تیره و تاری در اهانت به مقدسات و ارزش‌های این مرز و بوم داشتند، به صورتی قارچ گونه در فضای فرهنگی و مطبوعاتی کشور تکثیر و ازدیاد پیدا کردند و هم اکنون بسیاری از سایت‌ها و روزنامه‌های زنجیره‌ای  فعال در کشور مشغول شبهه افکنی در باب مبانی انقلاب اسلامی هستند!
در بازار نشر نیز کماکان سکولارها یکه تاز میدان هستند و بسیاری از کتب و مجلات علوم انسانی فعال در حوزه دانشگاهی و عمومی کشور به دست جریان‌های حامی فتنه و انحراف مدیریت می‌شود.
بدیهی است در چنین اوضاع و احوالی که فتنه گران و منحرفان بر عموم فضاهای گفتمانی کشور سایه گسترانیده‌اند، تدوین یک استراتژی فرهنگی که مبتنی بر تحقق و اجرای بی‌کم و کاست منویات و رهنمودهای حکیمانه امام خامنه‌ای باشد، ضرورتی است که می‌باید مورد توجه تمامی مسئولین فرهنگی کشور قرار گیرد. واقعیت این است مادامی که استراتژی درست و جامعی در باب مسائل فرهنگی کشور، مدون و متحقق نشود، همچنان شاهد جولان و یکه‌تازی سکولارها و شبه سکولارها در فضای فرهنگی کشور خواهیم بود.
*حسن ملک زاده
استاد دانشگاه