یک مسئول خبر داد

فروش پیراهن مردانه با مارک‌های تقلبی

رئیس اتحادیه پیراهن‌دوزان و پیراهن‌فروشان از عرضه برخی پیراهن‌های مردانه با مارک‌های تقلبی خبر داد.

کد خبر: ۵۱۳۳۹

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۹۴ - ۲۱:۱۵

جواد درودیان با اشاره به فروش پیراهن‌هایی با مارک‌های تقلبی، گفت: برخی تولیدات در قشم با استفاده از مارک‌های تقلبی به عنوان جنس خارجی به بازار عرضه می‌شوند.
وی در گفت‌وگو با ایسنا افزود: برخی فروشندگان به دلیل بالا بودن تقاضا، برخی پیراهن‌های خود را با قیمت بسیار بالاتر از قیمت خرید خود عرضه می‌کنند و این در حالی است که حتی برای خرید این پیراهن‌ها از واحدهای تولیدی پول نقد پرداخت نکرده‌اند و چک‌های یک‌ساله می‌دهند که باید به این موضوعات رسیدگی شود.
وی اظهار کرد: به عنوان نمونه پیراهنی را که به قیمت 80 هزار تومان به فروشندگان می‌فروشیم آنها بعضا این پیراهن‌ها را به قیمت 160 تا 170 هزار تومان می‌فروشند و این در حالی است که سود متعارف آنها 20 درصد است.
از سوی دیگر دبیر انجمن صنایع نساجی در واکنش به کیفیت واردات گسترده پوشاک، گفت: پوشاکی که از طرف ترکیه وارد کشور ایران می‌شود تنها متعلق به خود ترکیه نیست، بسیاری از این کالاها چینی و حتی از کشورهای شرق آسیا و دیگر کشورها هستند.
محمدمهدی رئیس‌زاده، افزود: این اواخر فیلیپین هم به تولید پوشاک روی کرده و آن را به کشور ما صادر می‌کند، منتها تولیدات این کشورها از طریق امارات یا ترکیه به کشور ما وارد می‌شود.
وی تاکید کرد: این کشورها برندهای معروف را کپی‌سازی کرده و قیمت‌هایشان هم فوق‌العاده نسبت به برند اصلی پایین‌تر است زیرا اصل نیستند.
رئیس‌زاده اظهار داشت: اگر برندهای اصلی خود ترکیه وارد ایران می‌شدند نمی‌توانستند با پوشاک ایرانی رقابت کنند، زیرا این تولیدات اصل قیمت‌شان بالا است و چون گران هستند بنابراین محصولات ما از نظر قیمت و کیفیت قابل رقابت با آنها است.
وی اضافه کرد: آن چیزی که قابل رقابت نیست جنس‌های بنجل یا کیفیت پایین چین است که از طریق امارات و ترکیه وارد می‌شود.
رئیس‌زاده با بیان این که مد در کشور ما اصولا یک فصل از کشورهای تولیدکننده برند عقب است، گفت: یک مشکل دیگر در بحث پوشاک در بازار داخلی حراج‌های فصلی در کشورهای تولیدکننده برند است. در ترکیه آخر فصل، حراج واقعی صورت می‌گیرد یعنی 70 درصد حراج می‌گذارند این بهترین فرصت است تا واردکننده آخر فصل به سراغ این حراج برود و تولیدات برندها را با قیمت پایین بخرد.
وی تاکید کرد: در حقیقت این لباس‌ها همان لباس یک دلاری است که حالا چندین برابر فروخته می‌شود و این چنین می‌شود که فروشگاهی مثلا در شمال شهر تهران به جای اینکه به سود 13 درصدی از تولیدات داخل اکتفا کند، به سودی 100 تا 200 درصدی می‌رسد.