عوامل زینت دادن رفتارهای زشت(پرسش و پاسخ)

کد خبر: ۵۰۰۳۹

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۴ - ۱۹:۲۲

پرسش:
چه عواملی موجب می‌شود اعمال زشت و قبیح انسان در نظرش زیبا جلوه کند؟
پاسخ:
در قرآن مى‏خوانيم؛ گاهى نفس انسان كارى را در چشم انسان زيبا جلوه مى‏دهد، در آيات 18 و 83 سوره يوسف مى‏خوانيم؛ يعقوب (عليه‌السلام) به فرزندانش گفت: «سوّلت لكم أنفسكم» كلمه «سوّلت‏» به معناى آن است كه چيز زشت و قبيحى، زيبا جلوه كند.
چه بسيارند افرادى كه درآمدهاى نامشروعى را صرف كارهاى خير از قبيل: مهمانى‏ها، نذرها و صله رحم و ديدار با آشنايان و مانند اين امور مى‏كنند و به خيال خود عبادت مى‏كنند.
يا در قالب عزادارى امام حسين (عليه السلام) با راه‏بندان و صداى بلندگو، مردم آزارى مى‏كنند، راه را مى‏بندند و مردم را تحقير مى‏كنند، در قالب ادامه تحصيل و پژوهش در مراكز علمى (حوزه‏ها و دانشگاه‏ها) مى‏مانند و به مناطق محروم هجرت نمى‏كنند،
در قالب دفن در جوار اولياى خدا، بودجه‏هاى كلانى را هزينه مى‏كنند و حال آنكه در ميان فاميل آنان كسانى هستند كه حتى يك اتاق براى زندگى ندارند؛
گاهى به اسم شعار مذهبى، گاهى به اسم آبرودارى؛ حتى گاهى به خيال عبادت، جنايت مى‏شود.
به يك ماجرا توجه كنيد: شخصى دو انار و دو نان از دو مغازه‏ سرقت كرد و سپس آنها را به فقير داد همين كه از او پرسيدند: اين چه كارى است؟ گفت: چهار چيز دزديدم و به فقير دادم و براى هر يك از آنها ده پاداش گرفتم! (چون قرآن مى‏گويد: هر كار خير شما ده ثواب دارد) چهار گناه از چهل ثواب كم شود، سى و شش پاداش و ثواب مى‏ماند.
اين محاسبات نيز يك نوع زينت دادن به كار زشت و بد است.
گويا آيه: «انّما يتقبل اللّه من المتقين» (مائده ـ 27) را نشنيده كه مى‏فرمايد: ده پاداش موعود براى افراد با تقواست، نه سارق.
گاهى به اسم فرهنگ و ديپلماسى و گاهى به اسم موقعيت اجتماعى، گاهى به اسم آداب و رسوم، گاهى به اسم مد، گاهى به اسم شرايط بين‌المللى، گاهى به اسم توقعات اين و آن و هماهنگى با ديگران، گاهى به اسم و عناوين مختلف، عمرها و بودجه‏ها از افراد يا بيت‌المال هزينه مى‏شود.
تمام اين موارد، اغفال و تسويل نفس: «سوّلت لكم أنفسكم أمرا» هوس‌های نفسانی شما این کار را برایتان آراسته (يوسف ـ 18) يا تزيين شيطان است. «زيّن لهم الشّيطان أعمالهم» شیطان، اعمال آنها (مشرکان) را در نظرشان جلوه داد. (انفال ـ 48)
يكى از عوامل اغفال ستايش‏هاى نابجاست، چنان‌كه اگر والدين در برابر كار زشت كودك لبخند بزنند.
اگر افراد متملّق به مرفّهان و سرمايه‌داران بى درد «بله قربان» بگويند.
اگر در فيلم‏ها نااهلان چهره شوند.
اگر تشويق‏ها از افراد غيرشايسته صورت گيرد.
همه اينها سبب اغفال مى‏شود.
در حديث مى‏خوانيم؛ هرگاه فاجرى و فاسقى ستايش شود، عرش خدا به لرزه در مى‏آيد: «اذا مدح فاجر اهتز عرش اللّه»
كوتاه سخن آنكه هر چيزى كه انسان را سرگرم كند- از قبيل:
اعداد و آمار (تكاثر) و اموال و اولاد و آرزوهاى طول و دراز و كلمات لهو و لعب و تفاخر و رقابت‏هاى منفى- مى‏تواند از عوامل اغفال باشد.
چه دخترانى كه با وعده‏هاى دروغ پسران، اغفال شدند و چه رندانى كه با تظاهر به ديندارى يا سرمايه‌دارى يا زهدنمايى، افرادى را به دام انداخته‏اند.
خطر اغفال از نفس و از شيطان و دوستان به قدرى است كه هر روز ده بار در نماز واجب بايد بگوييم: «اهدنا الصّراط المستقيم»