دردسرهای حفظ سازمانی ناکارآمد با شرح وظایف کهکشانی!

زارع نژاد: بهزیستی با صحنه‌سازی از وظیفه ذاتی‌اش شانه خالی می‌کند

رئیس مرکز اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت با اشاره به اینکه بهزیستی با صحنه‌سازی از وظیفه ذاتی خویش شانه خالی می‌کند، نسبت به رها شدن یک بیمار توضیحاتی ارائه کرد و گفت: وزارت بهداشت از بهزیستی به دلیل عدم تمکین به تکالیفش شکایت می‌کند.

کد خبر: ۴۸۳۰۳

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۸

سرویس اجتماعی-

وزارت بهداشت اعلام کرد: در پی پخش گزارشی مبنی بر ترخیص بیمار با شرایط خاص قبل از بهبودی و اقدام نادرست بهزیستی در عدم انجام تکالیف خویش، وزارت بهداشت جهت تنویر افکار عمومی و جلوگیری از اقدامات شتاب‌زده و نادرست مشابه رسانه‌ای، توضیحاتی را ارائه کرده است.
وزارت بهداشت و مراکز درمانی تابعه به‌طور مشخص مسئولیت ارائه خدمات بهداشتی و درمانی بیماران را در تمام نقاط کشور و به‌طور شبانه‌روزی برعهده دارند.
براساس مبانی قانونی و فرایندهای مصوب خدمات یادشده از زمان مراجعه و پذیرش تا زمان بهبودی و ترخیص استمرار داشته و پس از ترخیص در صورت وجود و حضور همراهان بیمار تحویل آنان می‌شود و در غیراین صورت و عدم وجود وابسته، اقوام و یا فردی که تقبل کفالت و یا حضانت فرد یاد شده باشد، براساس روال موجود فرد ترخیص یافته به مراجع حمایتی که به‌موجب قانون متولی نگهداری و مراقبت از افراد بی‌پناه، مهجور و یا بدون کفیل هستند تحویل می‌شود.
عباس زارع‌نژاد رئیس مرکز اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت در این خصوص اظهار داشت: در بررسی صورت گرفته مشخص شد که بیمار مورد نظر از تاریخ بیست و چهارم خرداد ماه با مشکلات متعددی در بیمارستان ضیاییان بستری بوده است و در این مدت درمان لازم برای بیمار صورت گرفته است و روز دوشنبه پس از اتمام روند درمان انجام نظافت و تدارک پوشاک لازم - که در تصاویر منعکس شده از بیمار هم مشخص است و تدارک وسیله نقلیه با هزینه مددکاری بیمارستان از بیمارستان جهت عزیمت به منزل مرخص شده است.
وی یادآور شد: همچنین در خصوص این بیمار با هماهنگی قبلی بیمار پس از طی مراحل ترخیص و بدون دریافت هرگونه وجهی از سوی مرکز درمانی ضیاییان تحویل  یکی از مراکز بهزیستی شد. متاسفانه مرکز بهزیستی با شانه خالی کردن از وظیفه ذاتی خویش با صحنه‌سازی و استفاده از سوژه نخ‌نما و تصنعی و در هماهنگی با سوء استفاده از احساسات  یک خبرنگار کم تجربه و جویای نام اقدام به تهیه گزارشی مبنی بر رها‌سازی بیمار کرده است که با واقعیت فاصله دارد، لذا این وزارتخانه اعلام می‌دارد:
1-هم‌اکنون بسیاری از بیمارستان‌ها با کمبود تخت بستری مواجه بوده و با بهره‌برداری از تمامی ظرفیت موجود باز هم با صف طولانی بیماران در انتظار دریافت خدمت روبرو هستند. لذا اذعان خواهید داشت که نمی‌توان یک تخت درمانی را با توجه به مسئولیت سازمان‌های حمایتی همچنان در اختیار بیمار بهبود یافته قرار داد.
2-هیچ بیماری بدون بهبودی کامل و تا مرحله نهایی از مراکز درمانی ترخیص نمی‌شود.
3-مسئولیت نگهداری بیماران بهبود یافته پس از ترخیص به عهده اقوام درجه یک، اطرافیان و یا ارگان‌های حمایتی هستند که از بودجه عمومی در جهت انجام این امور استفاده می‌کنند.
4-با توجه به تکرار این موضوع، عدم تمکین سازمان بهزیستی نسبت به تکالیف خویش و تشویش اذهان عمومی از سوی رسانه ملی؛ وزارت بهداشت این موضوع را از طریق مراجع حقوقی و قضایی در دستور کار قرار خواهد داد.
از بنیاد فرح پهلوی تا بهزیستی
گفتنی است 16 بنیاد و خیریه زیر نظر فرح پهلوی، پس از انقلاب در سال 59 به همت شهید محمد علی فیاض‌بخش، بدون تغییرات اساسی در ساختار تجمیع شد و به نام «سازمان بهزیستی ایران» مجددا فعالیت خود را آغاز کرد. به واسطه باقی ماندن ساختار بجا مانده از دوران پهلوی، هم‌اکنون بهزیستی با مجموعه‌ای از وظایف و تعهدات متنوع و بسیار زیاد با دامنه‌ای عریض و طویل در حوزه‌های گوناگونی مشغول فعالیت است.
همین تنوع وظایف از حوزه صدور مجوز تاسیس و مدیریت و  نظارت بر مهدهای کودک به عنوان وظیفه ذاتی آموزش و پرورش تا اداره شیرخوارگاه‌ها و ارائه خدمات اجتماعی به عنوان وظیفه ذاتی وزارت بهداشت و وزارت رفاه، موجب شده مجلس و سایر قوا از قدرت کنترل و نظارت لازم بر چنین مجموعه گسترده‌ای برخوردار نباشند.
علاوه بر آن حفظ ساختار باقی مانده از گذشته موجب شده نفوذ برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی مورد دلخواه غرب در راستای شبکه‌سازی اجتماعی در این سازمان به عنوان خطری جدی همواره مطرح باشد. رشد بی‌سر و صدای روش آموزشی غربی مونته سوری در مهدهای کودک کشورمان یکی از مهمترین این موارد است.
همچنین بهزیستی در رویه‌ای قابل بررسی، از قدرت واگذاری گروه بزرگی از وظایف خود به متقاضیان بخش خصوصی برخوردار است. شبانه‌روزی‌ها و مراکز نگهداری از کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست و خانه سلامت دختران و زنان و مراکز توانبخشی و نگهداری از سالمندان تنها بخشی از این موارد است که پیش از این موجبات بروز مشکلاتی جدی را فراهم آورده است.
به نظر می‌رسد طرح تجمیع مجموعه بزرگی از وظایف اجتماعی و درمانی و خدماتی در ذیل یک سازمان با بدنه ضعیف و فاقد بازوهای نظارتی فعال مشابه تشکیلات موجود در وزارت‌خانه‌هایی همچون بهداشت و درمان، آموزش و پرورش و رفاه، از ابتدا نیز صحیح نبوده است و همین موضوع بر ضرورت بازنگری در ماهیت ذاتی وجود بهزیستی با چنین شرح وظایف گسترده‌ای می‌افزاید.