به بهانه تغییرات اخیر در هیأت مدیره پرسپولیس و استقلال

اینجا عرصه خدمت است نه محل باند و رفیق‌بازی!(نکته ورزشی)

کد خبر: ۴۷۷۷۰

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۴ - ۲۰:۱۹

سرویس ورزشی-
اخیراً وزیر امور اقتصاد و دارایی اعلام کرده است که واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس با توجه به نتایج چهار مزایده برگزار شده از طریق مزایده، از دستور کار ما خارج شد. این حرف در واقع نقطه پایانی بود بر روش واگذاری از طریق مزایده و حالا باید منتظر روش و روش‌های بعدی باشیم. این را از آن جهت عرض می‌کنیم که علی‌رغم شکست خوردن روش اول (مزایده) کماکان بحث واگذاری دو باشگاه در نزد مسئولان مطرح و پرونده واگذاری باز است. هر چند که ما نیز مثل خیل هواداران دو تیم مایل هستیم هر چه زودتر تکلیف این دو تیم از حیث «مالکیت» مشخص شود، و بالاخره پس از سال‌های سال این دو تیم از این نظر از بلاتکلیفی خارج شوند و به شیوه صحیح و مورد قبول عقل و مطابق با تجربه مثبت بشری اداره و مدیریت شوند، اما همان طور که بارها گفته‌ایم و باز بر آن تأکیدمی‌کنیم، بحث واگذاری این دو باشگاه که بی‌برو برگرد از سرمایه‌های ملی به حساب می‌آیند و میلیون‌ها هوادار در سراسر کشور دارند نباید سرسری گرفته شود و خلاصه کاری که هر چه زوتر باید از شرش! خلاص شد، بلکه این کار باید با حساسیت و دقت لازم انجام شود و حساب شده و منطقی و آینده‌نگرانه صورت پذیرد تا مبادا سرنوشت این دو تیم به مصداق «از چاله در آمدن و در چاه افتادن» تعریف و تعیین شود! خوشبختانه به نظر می‌رسد این دقت و حساسیت نزد مسئولان ذی‌ربط در دستگاه‌ها و وزارتخانه‌های مختلف هست. برای مثال پس از انجام مزایده چهارم که بدون نتیجه پایان یافت، رئیس سازمان خصوصی‌سازی در بیان علت عدم نتیجه‌گیری آن جلسه گفت: «اهلیت» خریداران و متقاضیان ثابت نشد. یعنی مسئولان محترم می‌دانند که باید مالکیت و مدیریت این دو تیم را به «اهلش» واگذار کنند و حتماً درباره ملاک‌های «اهل بودن» هم مسائل اخلاقی، تخصصی و... را در نظر دارند و باز در همین اظهارات اخیر وزیر محترم اقتصاد و دارایی، می‌شنویم که آقای طیب‌نیا در تبیین شکست روش مزایده از عبارت «به هر قیمت» استفاده می‌کند و می‌گوید: «دولت، وزارت ورزش و وزارت اقتصاد، نمی‌توانند به سرنوشت این دو تیم و باشگاه بدون حساسیت و بی‌توجه باشند، بنابراین بنا نداشتیم که به هر قیمت این دو باشگاه را واگذار کنیم. این گونه اظهارات در صورت عملی شدن باعث امیدواری است، چرا که در نزد مسئولان هم حساسیت موضوع به خوبی درک شده و قرار نیست به شیوه «از سر وا کردن»! تکلیف واگذاری این دو باشگاه تعیین شود و...
نکته بعدی که درباره دو باشگاه پرطرفدار کشورمان که فصل خوبی را پشت سر نگذاشتند و اینک هواداران صبور نگران فصل بعدی و وضعیت این دو تیم هستند، می‌توان گفت این است که با توجه به اینکه قرار است، در فصل آینده هم این دو تیم در اختیار وزارت ورزش و جوانان باشند، امیدواریم این وزارتخانه  حداقل برای یک سال آینده ساز و کار لازم را برای اداره این دو تیم مردمی فراهم آوردو بدون اینکه خدای ناکرده در حق تیم‌های دیگر تبعیض شود، به این بی‌توجهی و غفلت که از سوی مسئولان طی سال‌ها گریبان این دو تیم را گرفته است پایان بخشد و با توجه به جایگاه این دو تیم در میان علاقمندان به ورزش و فوتبال و همچنین سابقه و افتخارات و...  در صحنه ورزش، بهای بایسته را به آنان بدهد. وزارت ورزش در اولین گام برای سامان‌بخشی به این دو تیم هفته گذشته هیأت مدیره آنان را اعلام کرد، بدون تردید و با توجه به شرایط دو تیم کار و مسئولیت این هیأت مدیره بسیار سنگین است و آنان باید به گونه‌ای رفتار کنند که فقط بتوانند خواسته و نظر تماشاگران وفادار به این دو تیم را تأمین نمایند. در میان اعضای هیأت مدیره دو تیم، هم افراد فوتبالی و ورزشی دیده می‌شوند و هم چهره‌های غیر ورزشی و سیاسی و... این دوستان ما را خواهند بخشید، اما وظیفه داریم بگوییم امیدواریم این آقایان بدانند کجا آمده‌اند، برای چه آمده‌اند، و برای چه کاری و چه کسانی آمده‌اند؟! اینجا محل رفیق‌بازی، باندبازی و روزنامه‌بازی و عکس و مصاحبه بازی!! نیست، اینجا محل «کار» است. «کار» به معنی واقعی است، کار برای مردم. بنابراین آنان جز توجه به خواسته مردم و آنچه رضایت آنان را تأمین می‌کند، نباید گوششان بدهکار هیچ باند، جریان کینه جو و افراد تصفیه‌حساب چی و... که می‌خواهند هیأت مدیره این دو تیم را بازیچه و وسیله تحقق اهداف شخصی و مادی و... خویش کنند، نباشد و فقط و فقط برای مردم و کار برای آنان با توکل به خداوند بزرگ، «بهترین تصمیم» را بگیرند. درست است اعضای هیأت مدیره این دو باشگاه، این چند نفر هستند، اما به معنای این نیست که درِ باشگاه و جلسات مشورتی به روی چهره‌های دلسوز و استخوان خرد کرده، دارای تحصیلات عالیه و با سابقه طولانی در این دو تیم در نقش‌های مختلف (بازیکن، مربی، مدیر و...) بسته باشد و از این افراد و تجربه‌های گران آنها استفاده نشود و... بالاخره سخن آخر اینکه بحث واگذاری یا بهتر بگوییم تعیین قطعی مالکیت این دو تیم (چه وزارتخانه، چه بخش خصوصی و چه...) کاری است که باید و بالاخره روشن شود و ادامه شرایط فعلی و چندین ساله اخیر، به هیچ وجه منصفانه، عاقلانه و در شأن این دو تیم و خیل طرفداران آنان نیست...