نفی خیانت ودروغ از ساحت مومن

رُوِيِ عَن الحَسَنِ بنِ مَحبُوبِ عَنِ الصادِقِ عَلَيهِ السَلام ُقالَ:قُلتُ لاَبي عَبدِاللهِ (ع)...

کد خبر: ۴۶۸۶

تاریخ: ۱۴ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۸:۳۳

رُوِيِ عَن الحَسَنِ بنِ مَحبُوبِ عَنِ الصادِقِ عَلَيهِ السَلام ُقالَ:قُلتُ لاَبي عَبدِاللهِ (ع):یَكُونُ المُؤمِنُ بَخيلاً ؟ قالَ: نَعَم. قُلتُ فَيَكُونُ جَبَاناً؟ قالَ نَعَم. قُلتُ فَيَكُونُ كَذّاباً؟ قالَ لا وَ لا خائِناً ثُمَّ قالَ:يُجبَلُ المُؤمِنُ عَلي كُلِّ طَبيعَةٍ اِلاَّ الخِيانَةَ وَ الكَذِبَ[1]
حسن بن محبوب از حضرت امام صادق (ع) نقل می‌کند که به حضرت عرض کردم: آيا انسان مؤمن بخيل مي‌شود؟ حضرت فرمودند: آري. عرض كردم: ترسو هم مي‌شود؟ حضرت فرمودند: آري. عرض كردم: مؤمن دروغ مي‌گويد؟ حضرت فرمودند: مؤمن دروغ نمي‌گويد و خيانت در امانت نمي‌كند. سپس حضرت ادامه دادند: مؤمن ممكن است هر رذيله و صفت بدي پيدا كند مگر خيانت و دروغ.
شرح حدیث: بخل یعنی نعمتي را كه خداوند در اختيار انسان قرار داده است در راهي كه او مي‌پسندد، امساك نموده و مصرف نكند، هرنعمتي كه باشد فرق نمي‌كند. غير از بخل داشتن و ترسو بودن، انسان مؤمن ممكن است رذايل و صفات بد اخلاقي مانند حرص، غرور، تكبّر و... را در خودش ملكه نموده و باعث تضعيف ايمانش شود، ولي دروغ گفتن و خيانت، هيچ گاه در مؤمن به صورت ملكه در نمي‌آيد؛ يعني حالتي پيدا كند كه به راحتي دروغ بگويد و خيانت كند. ممكن است مؤمن خداي نكرده (ناخواسته)دروغ بگويد و يا خيانت كند، ولي اين عمل به راحتي از او سرنمي‌زند. در نتيجه دروغ و خيانت با ايمان همسو نبوده و با او جمع نمي‌شود.
_______________________
[1]بحارالانوار، جلد 72 ، صفحه 172
* پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)