شکافت نقد و گداخت نسیه(نامه وارده)

کد خبر: ۴۴۸۹۶

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۲۱:۵۴

کنار گذاشتن شکافت هسته‌ای که کنار گذاشتن غنی‌سازی مفهوم دیگر آن است به بهانه جایگزینی شکافت با گداخت پیشنهاد خطرناکی است که نباید با غفلت مسئولان روبرو شود. و نتیجه آن که نقد را در ازای نسیه از دست بدهیم.
با توجه به نیاز روزافزون کشور به انرژی و اهمیت انرژی‌های جایگزین در دوران پس از نفت آن چه که باید مورد توجه قرار گیرد حفظ دستاوردهای هسته‌ای و داشتن حق قانونی در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای است. روشهایی که امروز در حوزه هسته‌ای برای کسب انرژی مطرح است بر دو قسم است که در زیر به آنها اشاره می‌شود.
روش اول؛ شکافت هسته‌های سنگین چون اورانیوم به هسته‌های سبک و آزاد شدن انرژی حاصل از کاهش جرم است که به شکافت معروف است. این نوع فرایند امروزه در کشور با تکنولوژی بومی قابل استفده است. به طوری که غنی‌سازی و دیگر فرایندهای غنی‌سازی در راستای همین نوع فرایند است. این انرژی را می‌توان از این لحاظ که تکنولوژی‌‌اش موجود است، انرژی نقد نامید و آن چه که مورد انتظار مردم از مسئولان مذاکره‌کننده است صیانت از حقوق مصرح در معاهده ان‌پی‌تی به نفع منافع ملی و امنیت انرژی در آینده‌ای نه چندان دور است.
روش دیگر روش گداخت هسته‌ای، هم‌جوشی یا فیوژن است که فعلا به صورت دائمی و مفید در خورشید اتفاق می‌افتد و هنوز به انرژی جایگزین بر روی زمین تبدیل نشده است. این فرایند از ترکیب هسته‌های سبک چون هیدروژن و به وجود آمدن هسته سنگینی چون هلیم پدید می‌آید که با این ترکیب میزانی انرژی آزاد می‌شود. این نوع انرژی که ما به دلیل عدم دسترسی کشور و داشتن فرسنگ‌ها فاصله با آن، به عنوان انرژی نسیه از آن یاد می‌کنیم، در صورتی که قابل دست‌یابی باشد دارای مزیتهایی چون سوخت ارزان و پاک است.
از نظر عقلی و منطقی کار بر روی چنین انرژی‌هایی لازم است اما در اولویتهای بعدی باید مورد توجه قرار گیرد. آن چه که امروز برخی از متخصصین گداخت به طور غیرمستقیم از زبان آقای هاشمی‌رفسنجانی بر زبان می‌رانند و گاه مستقیما در مصاحبه‌هایشان به آن اشاره می‌کنند این است که فقط باید به دنبال گداخت بود. لازم است به بیانی از معاون انرژی اتمی دولت آقای هاشمی رفسنجانی اشاره کنم. در تاریخ 94/1/15 در روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله‌ای با عنوان «آقای ظریف خسته نباشید» از قول آقای امراللهی این‌گونه منتشر شد که: «همه متوجه شدیم که باید آستین‌ها را بیشتر بالا زد و فقط دنبال گداخت یعنی ساخت خورشیدی با «تو کامک» روی زمین بود و به آینده نگاه کرد و امیدوار بود و بجاست یادآوری شود انرژی گداخت به سوخت هسته‌ای نیاز ندارد. زباله ندارد، سوخت آن آب (ئیدروژن) است و خوشبختانه دانش آن در کشور تا حدی بومی شده است و تنها منبع لایزال و پاک و بدون آلاینده است.» در این مطلب ایشان تاکید می‌کند که باید فقط روی گداخت کار کرد و حال آن که نتیجه آن می‌تواند تاکید بر حذف نیاز به سوخت هسته‌ای از این طریق باشد.
در تاریخ 94/2/24 و در بحبوحه مذاکرات آقای هاشمی رفسنجانی بازدیدی از تو کامک ساخته شده در دانشگاه امیرکبیر داشتند و در بیانات پس از این تاریخ آقای  هاشمی دائما جایگزینی گداخت با شکافت را تئوریزه می‌کنند که با نگاه بدبینانه تصور می‌شود کسانی که با ارائه اطلاعات غلط به آقای هاشمی در پی آماده‌سازی افکارعمومی کشور برای عدم نیاز به غنی‌سازی هستند! بکنند.
لذا لازم می‌دانم به عنوان کسی که اطلاعاتی از جایگاه گداخت در معادلات تامین انرژی دنیا دارم به مردم عزیزمان و سایر مسئولین دست‌اندرکار عرض کنم که تحقیقات در حوزه گداخت لازمه دنیای آتی خواهد بود ولی در دنیای امروز گداخت هیچ سهمی در سبد انرژی استفاده شده در جهان ندارد. پس مشروعیت بخشی به جایگزینی گداخت با شکافت چیزی جز جعل واقعیت‌ها نیست. لذا از مذاکره‌کننده انتظار می‌رود برای حفظ همین شکافت هسته‌ای تمام تلاش خود را به کار ببندند.

محمدسعید حیدری