دیپلماسی فرهنگی دولت اعتدال!(نکته)

کد خبر: ۴۳۲۱۳

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۰

پنجاه و ششمین دوسالانه بین‌المللی ونیز با دیپلماسی فرهنگی دولت اعتدال و حذف هنر انقلاب کلید می‌خورد و این دقیقا همان دیپلماسی فرهنگی دولت اصلاحات است که به بخش خصوصی و به هنرمندانی که نسبتی با انقلاب نداشتند در قالب «ان‌جی‌او»ها و انجمن‌های صنفی و گروهی میدان می‌داد و در مقابل هنرمندان انقلاب را حذف می‌کرد. حضور طیف هنرمندان  حراج کریستی در بی‌ینال ونیز از دیگر نکات قابل تامل در سازماندهی و مدیریت غرفه ایران است. عکاس معلوم‌الحالی که حجاب را به سخره می‌گیرد؛ خوشنویسی که جلای وطن کرده؛ خانمی که مقیم آمریکاست و... مشت نمونه خروارند.
مدیر مرکز هنرهای تجسمی وزارت ارشاد در اخبار بیست و سی شنبه شب سیما گفت: «از هنرمندان دستچین شده دوسالانه ونیز 2015 به خاطر ایرانی بودن و هویت کارهایشان دفاع می‌کند!»
باید از این مدیر ارشاد پرسید که هنرمندان دستچین شده شما و بنیاد فیض‌نیا و کیوریتور ایتالیایی «مارکو منگوتزو» تا چه حد با هنر معاصر ایران اسلامی و هنر انقلاب نسبت دارند؟ نسبت این دستچین شدگان با هویت فرهنگ ایرانی اسلامی در چیست؟ و سوال اصلی اینکه رویکرد کنونی هنرهای تجسمی کشور به ویژه در رویدادهای جهانی باید چگونه باشد و چه تفاوتی با هنرپروری دولت اصلاحات داشته باشد؟ چرا در گزینش‌ها و سیاستگذاری‌هایتان هنرمندان معتقد به انقلاب را از قلم انداخته و آنها را منزوی می‌کنید؟
مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی فرمودند: «فرهنگ هویت یک ملت است» و حالا پرسش اینکه وزارت ارشاد چه هویتی از فرهنگ معاصر ما را با چه ملاک و معیاری در دوسالانه ونیز به نمایش می‌گذارد؟ آیا آثار «شادی قدیریان» و هنرمندانی از سنخ او هویت ایران اسلامی است؟
این مدیر وزارت ارشاد در گفت‌وگویی اظهار کرده:
«بخش خصوصی می‌تواند بدون کمک دولت در اینگونه نمایشگاه‌ها حضور داشته و درآمد اقتصادی کسب کند... بخش خصوصی در این موضوع نه نگاه سیاسی داشته و نه اقتصادی. «بنیاد فیض‌نیا» به عنوان اینکه بی‌ینال ونیز فرصتی است که می‌تواند هنر ایران را در منطقه نمایش بدهد تمام هزینه‌هایش را پرداخت کرده است»!!!
پرسش آخر اینکه اگر بخش خصوصی بی‌نیاز از دولت است چرا باید فرصت و سرمایه‌اش را بدون هیچ عایدی اقتصادی، فرهنگی یا سیاسی بدهد دست وزارت ارشاد و تن دهد به همکاری با دولت؟ آیا این ساده‌لوحی نیست؟
مصطفی روزبهانی