دانشجوی شهید مرتضی جلالیان(دانشگاه در جبهه - ۱۰۶)

کد خبر: ۴۲۵۹۳

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۲۰:۲۳

شهيد مرتضي جلاليان در تاريخ 7 شهریور 1343 در شهر قزوين ديده به جهان گشود. دوران تحصيل خود را تا مقطع ديپلم در زادگاهش طي كرد پس از شركت در كنكور سراسري دانشگاه در رشته حقوق دانشگاه علوم قضايي قم پذيرفته شد. پس از گذشت يكسال تحصيلي دانشگاهي به عضويت بسيج دانشگاه درآمد و همزمان با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران، به فرمان امام(ره) لبيك گفته و قصد جبهه‌ها كرد و طي دوران حضور در جبهه‌هاي نبرد، در عمليات مختلف در مناطق فاو، جزيره مجنون، شلمچه، دزفول و خرمشهر حضور يافت و سرانجام در آخرين ماموريت جنگي خود در عمليات بيت‌المقدس 6 شركت جست و در روز 31 فروردين ماه سال 67 در منطقه تپه شيخ محمد، واقع در غرب كشور بر اثر اصابت تركش‌هاي خمپاره دشمن به فيض شهادت رسيد.
در بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید دانشجو «مرتضی جلالیان» آمده است:
حمد و سپاس خدايي را كه سلطان ملك وجود است و هيچ كس در عالم سر از حكم و فرمانش نتواند كشيد .
خدايا! تو را سپاس مي‌گويم كه مرا در دوران سلطنت پيشوايان كفر و ضلالت كه عهدت را شكستند و رسولانت را تكذيب كردند، در اين دنيا نياوردي و زماني نعمت وجود را بر من ارزاني كردي كه از بركت بزرگ منادي توحيد حضرت خاتم‌النبين محمد عبدالله(ص) مقام هدايت كه در علم ازليت مقرر بود بر من مسير گرديد.
خداوندا! تو را سپاس مي‌گويم كه بر من فطرتي پاك عنايت كردي كه تابع حق باشم و غير از تو نپرستم و همان‌طور كه بر ما تكليف قرار دادي زير بار ظلم نرويم و هرگز ظلم نكنيم و در جنگي كه شروع كننده‌اش نبوديم تنها به خاطر دفاع از اسلام و ننگ و ذلت تسليم در مقابل ظلم و كفر را نپذيريم و اما بايد بدانيد كه كليد امور به دست خداست و ما راضي به رضاي الهي هستيم و آنچه را كه مي‌خواهيم كه خدا برايمان بخواهد و شما اي خانواده گراميم! مراقب باشيد شيطان شما را بي‌صبر نكند، حليم باشيد كه مردن حق است و شهادت افتخار ماست.
و توصيه‌اي به همه دارم؛ اين است كه هميشه به ياد اين آيه باشيم كه «ايشان در غفلتند تا آنگاه كه مرگ هر يك فرا رسد و در آن حال آگاه و نادم شده و گويد بارالها! مرا به دنيا بازگردان تا شايد بتوانم عملي صالح به جاي آورم و به او خطاب شود كه هرگز نخواهيد شد واين كلمه (ارجعوني) را از حسرت همي گويد و ثمري نمي بخشد تا روزيكه برانگيخته شوند.»
آري به ياد اين مسير طولاني كه در پيش داريم و اينكه شايد مهلت و اجلمان تمام شده باشد و كاري نكرده باشيم ولي شما تا وقت داريد نگذاريد فرصت از كفتان برود و سعي در كسب معارف اسلامي و رضاي الهي داشته باشيد.