یک تولیدکننده:

تسهیلات بانکی نوش‌داروی پس از مرگ سهراب شده است

دبیر انجمن صنایع آب‌میوه با اشاره به تعطیلی 15 کارخانه این صنعت گفت: تسهیلات بانکی نوش‌داروی پس از مرگ سهراب شده است.

کد خبر: ۴۱۹۴۵

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۳۹۴ - ۲۰:۳۳

ولی‌الله داودآبادی درگفت‌وگو با فارس اظهار داشت: بسیاری از کارخانه‌ها در سال‌های گذشته به دلیل رکود تعدیل نیرو انجام دادند، در حالی که بانکها با شرایط سختی تسهیلات کافی در اختیار  این صنعت قرار ندادند.
این تولیدکننده با اشاره به اینکه تسهیلات بانکی همان نوش‌داروی پس از مرگ سهراب شدند، گفت: زمانی که تولیدکننده به تسهیلات بانکی نیاز دارد بانک‌ها کمک نمی‌کنند و محدودیت‌هایی را اعمال می‌کنند.
وی افزود: تولیدکنندگان هم در صورت عدم دریافت تسهیلات امکان افزایش ظرفیت تولید را نخواهند داشت و تسهیلات دریافتی قبلی را به صورت منظم پرداخت نمی‌کنند.
داودآبادی با انتقاد از نرخ سود تسهیلات بانکی تصریح کرد: قیمت تمام‌شده محصولات باید قابل رقابت باشد در حالی که با نرخ‌های نجومی سود بانکی هزینه تمام شده افزایش یافته و کارفرما مجبور به تعدیل نیرو و یا تعطیلی بخشی از کارخانه می‌شود.
وی گفت: قاچاق کالا و واردات طی سال‌های گذشته با وجود ظرفیت‌های بالای تولید در داخل و همچنین کیفیت‌های مناسب ضربات سنگینی به تولید وارد کرد و در این زمینه هیچ تسهیلاتی هم در نظر گرفته نشد.
این تولیدکننده با اشاره به اینکه طی سال‌های گذشته 15 کارخانه به دلیل کاهش فروش، قاچاق و عدم پرداخت تسهیلات به موقع بانکی تعطیل شده‌اند، افزود: یکی از مهمترین دلیل کاهش ظرفیت تولید در کارخانه‌ها و تعطیل‌شدن آنها عدم فروش به میزان کافی و گردش نقدینگی در جامعه است. همچنین واردات هم تاثیر زیادی در رکود صنعت داشته است.
مشاور عالی کانون انجمن‌های صنایع غذایی هم در گفت‌وگو با تسنیم با بیان اینکه نداشتن پول برای تأمین مواد اولیه، نداشتن امکانات بسته‌بندی، فرسودگی ماشین‌آلات، بدهکاری بانکی و نبود مشتری برای خرید کالا موجب کاهش تولید شده است گفت: تولید مانند بچه‌ای است که باید حمایت شود. تولید فرزند نابلوغ کشور است که برای بلوغ شدن نیازمند حمایت است.
بهروز فروتن در پاسخ به اینکه در حال حاضر صنایع غذایی با چه میزان ظرفیت فعالیت می‌کنند گفت: بدون غلو باید گفت: حدود 40 درصد صنایع غذایی فعال و ظرفیت 60 درصدی بلااستفاده است. استفاده بهینه از این فضا نیازمند مشارکت مردم، دولت و تولیدکنندگان است.