دل‌نوشته‌ای از شهید اسماعیل خلیلی فر

تا شهادت نامه عشقم را امضا کنم (حدیث دشت عشق)

کد خبر: ۴۱۰۵۱

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۴ - ۲۱:۴۷

به فرمان ابراهیم زمان لبیک گفتم و با نهایت هوشیاری، صمیمانه‌ترین یادبودهای قلبیم را که از ذره ذره عمرم اوج می‌گیرد به حضور قائد عظیم الشأن، این جلوه گاه نور الهی، رهبر آگاه و هوشیار انقلابمان ابراز می‌دارم و امیدوارم که بتوانم آنچه در توان دارم را در طبق اخلاص بگذارم که مورد رضایت حق تعالی قرار گیرد. از پدر و مادرم که برایم زحمات فراوانی کشیدند و سختی زیادی را متحمل شدند طلب بخشش دارم و از همه الطاف این دو عزیز تشکر و سپاسگزاری می‌کنم. از تمامی دوستان و همسایگان نیز طلب بخشش دارم. باشد که مورد لطف شما قرار گیرم تا خدای متعال نیز مرا مورد عفو خود قرار دهد. این سروده زیبا را نیز قبل از رسیدن به درجه رفیع شهادت در پایان وصیت نامه نوشته بود:
آمدم تا کرخه را از خون خود دریا کنم/آمدم تا کربلای سوسنگرد را زیبا کنم
آمدم در نینوای عشق مانند حسین/تا شهادت نامه عشقم را امضا کنم
آمدم تا بر امام و امت و رزمندگان/فتح و پیروزی طلب از خالق یکتا کنم