امتیاز نقد و قول نسیه همچنان دستور کار آمریکا در مذاکرات ژنو(خبر ویژه)

پیشنهاد کاهش ظرفیت غنی‌سازی در ایران به جای کاهش تعداد سانتریفیوژها و انتقال مواد غنی‌سازی شده به خارج کشور در کنار بلاتکلیف گذاشتن موضوع لغو تحریم‌ها برای 10-15 سال دیگر می‌تواند بار دیگر مذاکرات هسته‌ای را به بن‌بست بکشاند.

کد خبر: ۳۸۴۰۱

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۹:۳۶

بنابر آخرین گزارش، طرف غربی با انجام یک شعبده‌بازی تاکتیکی پذیرفته‌ ایران به جای 4500 سانتریفیوژ پیشنهادی قبلی، 6500 سانتریفیوژ داشته باشد اما ظرفیت‌ غنی‌سازی خود را پایین آورد!
در حالی که ایران بالغ بر 19 هزار سانتریفیوژ دارد و دستیابی به میزان 190 هزار سو را برای استفاده صنعتی از غنی‌سازی هسته‌ای در افق پیشرفت خود ترسیم کرده، روزنامه ‌هاآرتص گزارش داد در آخرین پیشنهاد آمریکا و غرب، ایران می‌تواند 6000 تا 6500 سانتریفیوژ نسل قدیم را برای غنی‌سازی 3/5 درصد حفظ کند اما نمی‌تواند سانتریفیوژهای نسل جدیدی را که دارد عملیاتی کند. طبق این پیشنهاد ایران باید سرعت سانتریفیوژهای فعال فعلی را نیز کاهش دهد تا سقف تولید ایران از 6-7 هزار سو فراتر نرود.
برخی از سانتریفیوژهای پیشرفته ایران که نصب شده‌اند قادرند تا 8 برابر سرعت، غنی‌سازی کنند.
در پیشنهاد غرب همچنین عنوان شده که ایران باید اکثر اورانیوم غنی‌ شده خود را به روسیه منتقل کند که در آنجا به سوخت غیرقابل استفاده برای تسلیحات هسته‌ای تبدیل می‌شود. ایران قادر خواهد بود که 300 کیلوگرم از اورانیوم غنی شده خود را نگه دارد. همچنین راکتور آب سنگین اراک باز طراحی می‌‌شود تا میزان تولید پلوتونیومی که می‌تواند تولید کند را کاهش دهد.
در مقابل و درباره مطالبه لغو فوری و همه‌جانبه تحریم‌ها گفته شده که غرب از مدت 15 سال برای توافق نهایی حمایت می‌کند و عملا لغو تحریم‌ها به آینده موهوم موکول می‌شود.
همزمان روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی خاطر نشان کرد: محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران یک پیروزی است و مقامات دولت اوباما به این موضوع متعهد هستند.
نیویورک تایمز می‌نویسد: ایران در چرخه سوخت به مهارت رسیده است. این موضوع شاید تاسف‌بار باشد اما چیزی از حقیقت کم نمی‌کند. ایران به فناوری غنی‌سازی دست یافته است. هزاران سانتریفیوژ در حال چرخش است البته بسیار کمتر از زمان اجرای توافق موقت امضا شده در اواخر نوامبر 2013.
بنابراین برچیدن دانش غنی‌سازی اورانیوم دیگر بی‌معنا است. شما نمی‌توانید دانشی را که مردم به آن دست یافته‌اند نابود کنید.
این روزنامه افزود: ایران به عنوان امضاءکننده پیمان ان‌پی‌تی برنامه هسته‌ای خود را که غرور ملی‌اش تلقی می‌کند و آن را حق خود می‌داند، داوطلبانه برنمی‌چیند. آنچه طرفداران برچیدن برنامه هسته‌ای درباره کاربرد تحریم‌ها برای به زانو در آوردن ایران می‌گویند، مزخرف است. آنها اشتباه می‌کنند تحریم‌ها به اقتصاد ایران ضربه زده، اما این کشور تا حد زیادی به تحریم‌ها عادت کرده است.