«تشیع انگلیسی» خطری در کمین دانشگاه!

کد خبر: ۳۵۹۹۲

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۸:۴۳

چند صباحی است که متفکران انقلابی و بلند آوازه کشور از مفهومی تحت عنوان «تشیع انگلیسی» سخن به میان می‌آورند و این نکته را متذکر می‌شوند که در شرایط حساس و خطیرکنونی کشور، دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامی با هیبت و هیئتی جدید وارد مواجهه و مقابله فکری و سیاسی با نظام اسلامی شده‌اند و در راستای عملیاتی ساختن نیت خویش که همانا ضربه زدن به کیان نظام و سست نمودن پایه‌های فکری و سیاسی جمهوری اسلامی است، تمامی تلاش خویش را به کار بسته‌اند تا به واسطه توسل جستن به برداشت‌های انحرافی و کژتاب از دین اسلام، تعریف و تفسیری سکولاریستی و متحجرانه از تشیع ارائه و اراده کنند که در تخالف و تقابل بنیادین با آموزه‌های اصیل و تحول آفرین تشیع علوی و انقلابی است. در واقع می‌توان نزاع میان اسلام سکولاریستی و متحجر با اسلام انقلابی و ناب امام خمینی را تحت عنوان نزاع میان تشیع انگلیسی و تشیع علوی صورتبندی نمود.
یکی از شاخصه‌های تشیع انگلیسی که غربی‌ها سخت درپی ترویج این طرز تلقی از تشیع هستند، تأکید اغراق آمیز بر انجام شعائر و مناسک دینی بدون توجه به محتوای انقلابی و ایمانی مکتب تشیع است. از دیگر شاخصه‌های تشیع انگلیسی، برگرفتن اندیشه سکولاریستی، مخالفت با تأسیس حکومت دینی و ستیز با اندیشه وحدت امت اسلامی است. با توجه به اعتقاد و التزام حاملان و عاملان تشیع انگلیسی به گزاره‌های فرقه گرایانه و سکولاریستی است که با قاطعیت می‌توان، بانیان و منادیان این مکتب انحرافی را در شمار مروجان و مبلغان اسلام انگلیسی و حامی استعمار و استحمار و استبداد قرار داد.
پیروان تشیع انگلیسی که این روزها با ابزار و یراق بسیار درصدد هجمه به ارزش‌های بلند امام راحل و انقلاب اسلامی هستند، با پنهان شدن در پشت آموزه‌های تشیع، سعی دارند با آسمان ریسمان‌کردن‌های بسیار، این سخن یاوه و بی‌اساس را به مخاطبان ساده دل خویش القاء کنند که توگویی دین اسلام، دینی غیرسیاسی است و مسلمانان رسالتی در قبال مسائل اجتماعی و سیاسی ندارند و وظیفه مسلمانان صرفاً  محدود و محصور به انجام وظایف و تکالیف عبادی می‌شود.
این ادعاهای معوج ودروغین از جانب حامیان تشیع انگلیسی درحالی مطرح می‌شود که یکی از کلیدی‌ترین آموزه‌های مکتب تشیع، مبارزه بی‌امان با جور و ستم حاکمان جائر، فاسد و فاسق و تلاش در راستای برپایی حکومت دینی در عصر غیبت می‌باشد. سیر تاریخ پرافتخار تشیع، مبین و مؤید این امر است که تمامی فقهای شیعه بر ضرورت تأسیس حکومت اسلامی در عصر غیبت تأکید ورزیده‌اند و ولایت فقیه،گرانیگاه فکری قاطبه فقهای شیعه از گذشته‌های دور تاکنون بوده است. قیام امام حسین علیه دستگاه جور و بیداد یزید یکی از نمودها و جلوه‌های بی‌نظیر مقاومت شیعیان در برابر ستمگران و بیدادگران می‌باشد.
سید و سالار شهیدان با برگزیدن راه شهادت طلبی به تمامی شیعیان وآزادگان جهان این پیام روشن و صریح را منتقل کرد که یک شیعه حقیقی تحت هیچ شرایطی، نبایستی زیر یوغ ظلم و ستم ظالمان و فاسقان رود و تنها راه حفظ عزت و کرامت شیعیان در برابر قاتلان، زورگویان و اسلام ستیزان، راه شهادت و جانفشانی در مسیر دفاع از شرف و عزت اسلام و مسلمین می‌باشد.
این نکته مهم و کلیدی را نباید به دست فراموشی سپرد که دین اسلام برخلاف مسیحیت که مبلغ جدایی دنیا از آخرت می‌باشد، مبلغ و مروج پیوند میان دنیا و آخرت و دخالت دین در تمامی ساحت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است.
پیامبر اسلام نیزدر عمل به دستورات قرآنی، در مدینه حکومت اسلامی برپا نمودند و همین اتفاق سترگ در تشکیل و تأسیس حکومت دینی بهترین و محکم‌ترین قرینه و شاهد در برابر کینه توزان و منحرفانی است که سعی دارند تفسیری غیرسیاسی از اسلام را در معرض و مرئای مخاطبان خویش قرار دهند.
افزون بر شواهد و قرائن تاریخی بسیار در باب سیاسی بودن دین اسلام، در بسیاری از آیات قرآنی و روایات دینی بر ضرورت و اهمیت تأسیس حکومت دینی تأکید شده است. با وجود اسناد و شواهد متقن و مضبوط بسیار درباب ابطال تلقی سکولاریستی از اسلام و تشیع، پادوهای وابسته به تشیع انگلیسی به هر ریسمانی چنگ می‌زنند تا چهره‌ای غیرانسانی، غیرعقلانی و غیرسیاسی از تشیع را نزد مردم ترسیم کنند تا بدین وسیله مقدمات و تمهیدات لازم جهت رخت بربستن دین از عرصه‌های اجتماعی و سیاسی جامعه اسلامی را تدارک ببینند و متعاقباً شرایط و بسترهای لازم جهت ریشه دواندن سکولاریسم در جامعه علمی و دانشگاهی کشور را فراهم سازند. مبشران و مروجان تشیع انگلیسی به خوبی می‌دانند که تنها جایی که می‌تواند محمل مناسبی جهت اشاعه آراء این جریان منحط فکری باشد، دانشگاه است و درست از این روست که اعضاء و عناصر وابسته به این جریان فکری تمامی وجهه همت خویش را بر این امر قرار داده‌اند تا به واسطه جذب جوانان مؤمن ولی کم اطلاع و بی‌بصیرت، باورهای شرک آلود و منافقانه خویش را به جامعه دانشگاهی کشور پمپاژ کنند و این سخن یاوه را به دانشجویان القاء کنند که تو گویی، اسلام حقیقی، اسلامی است که نسبت به تحولات سیاسی و اجتماعی بی‌اعتنا و غافل باشد.
در این میان آنچه بیش از پیش مایه تأسف است، بی‌اعتنایی و بی‌مبالاتی برخی مسئولین دانشگاهی نسبت به تحرکات و اقدامات ایذایی و تحریک آمیزی است که  هر از چندگاهی از جانب حامیان تشیع انگلیسی در خصوص تشکیک در مبانی ولایت فقیه صورت می‌گیرد.
واقع امر این است که تشیع انگلیسی به صورتی روزافزون در حال یارگیری و یارکشی در دانشگاه‌های کشور جهت مقابله با حامیان اسلام علوی و انقلابی است. یکی از شگردهای اصلی تشیع انگلیسی در به راه انداختن بلوا و تفرقه میان دانشجویان و جوانان، به راه انداختن نزاع ساختگی میان شیعه و سنی و درافکندن بحث‌های بی‌مورد و حاشیه‌سازی است که جز پاشیدن بذر تفرقه و نفاق میان مسلمین حاصلی برای مسلمانان ندارد. طرفدران سینه چاک و متحجر تشیع انگلیسی به محض اینکه دانشجویان بسیجی و انقلابی صدای خویش را به نشانه اعتراض به سکولاریزم مورد وثوق تشیع انگلیسی بلند می‌کنند، فی‌الفور به بی‌دینی! و دوری از ارزش‌های شیعی متهم می‌شوند و سونامی مهیبی از افترا و بهتان علیه حامیان حقیقی تشیع انقلابی و آرمانی به راه می‌افتد.
برخی از عناصر وابسته به تشیع انگلیسی که نسبت و نسبی هم با برخی بزرگان دینی دارند به مجرد اینکه با نقدهای اصولی و روشنگرانه مؤمنین و معتقدین حقیقی تشیع انقلابی روبرو می‌شوند، رطب و یابس را به هم می‌بافند تا از ارادت خویش به اصول اسلامی و انتساب و وابستگی نسبی خویش به علما و فضلای بزرگ ادله بیاورند.
این مغالطه گری‌ها و آسمان ریسمان کردن‌های سفسطه گرانه از جانب حامیان تشیع انگلیسی درحالی صورت می‌گیرد که طبق فرموده مولای متقیان افراد را با حق می‌سنجند و نه حق را با افراد، استاد یا مدیری که با سنگر گرفتن پشت القاب و انساب دینی، درصدد ضربه زدن به ولایت فقیه و حمایت از فتنه گران و منحرفان می‌باشد هرگز نمی‌تواند مدعی ولایتمداری به شمارآید.
اینکه یک استاد یا مدیر دانشگاهی، سابقه ایثارگری و جانبازی در کارنامه خویش داشته باشد به خودی خود امتیاز ویژه‌ای برای آن فرد ایجاد نمی‌کند چراکه معیار اعتقاد و التزام افراد به تشیع حقیقی و انقلابی، پشتیبانی و پاسداری از حریم ولایت و تبعیت از فرامین ولی فقیه زمان می‌باشد.
آن مدیر بی‌بصیرت و منافقی که با ظاهری دینی ولی باطنی لائیک و منافق، سرگرم قلع و قمع جریانات ارزشی است، قطعا و بی‌تردید در مسیر تقویت و تشجیع تشیع انگلیسی گام برمی دارد.
امروز روحانیت اصیل شیعه می‌باید مراقب باشد که مبادا جریاناتی به نام تبلیغ تشیع، درصدد بسط و اشاعه آموزه‌های تشیع انگلیسی باشند. آن استاد خائنی که سرکلاس‌های درس با تفسیری کژتاب و معوج از نهج البلاغه در پی تئوریزه نمودن تشیع انگلیسی و اسلام آمریکایی است، بی‌تردید در راستای وابستگی و سرسپردگی کشور به انگلیس و آمریکا حرکت می‌کند و بر تمامی روحانیون، اساتید و دانشجویان انقلابی و ولایی فرض است که با نصب العین قراردادن رهنمودها و منویات حکیمانه و پیامبرگونه امام خامنه ای، همچون دژی مستحکم و خلل ناپذیر در برابر تجاوزگری‌ها و توطئه گری‌های ذهنی و عینی مروجان تشیع انگلیسی بایستند و شرایطی را خلق کنندکه متجاوزان به حریم ارزش‌های اسلامی و انقلابی نتوانند بار دگر دانشگاه‌های کشور را همچون دوران طاغوت به سمت سرسپردگی و وابستگی به بیگانگان هل دهند.

*دکتر حسین روحانی / استاد دانشگاه