رابطه«پمفیگوس» با استرس

یک متخصص پوست با اشاره به اینکه «پمفیگوس» بیماری است که با استرس رابطه مستقیم دارد، گفت: پرهیز از تنش‌های روحی روانی و عاطفی اصل اساسی در کنترل این بیماری است.

کد خبر: ۳۵۸۹۶

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۹:۲۷

به گزارش تسنیم، حسین مطروحیان‌پوردر خصوص یک نوع بیماری پوستی به نام «پمفیگوس» اظهار داشت: این بیماری جزو بیماری‌های تاولی خود ایمنی است که پادتن علیه قسمتی از سلول‌های پوست ایجاد می‌کند و تبدیل به تاول می‌شوند.
مطروحیان پور افزود: متأسفانه این بیماری در ایران شایع‌تر از غرب است و معمولا افراد میانسال رادرگیر می‌کند. این بیماری انواع مختلف دارد و نوع پمفیگوس ولگاریس شایع‌تر از دیگر انواع آن است. این نوع از بیماری معمولا تاول‌هایی را درناحیه پوست و مخاط ایجاد می‌کند و  ابتدا در اکثر موارد از مخاط دهان شروع می‌شود و اگر درمان نشود به پوست منتقل و گسترش می‌یابد.
وی با بیان اینکه درمان این بیماری فقط به صورت کنترل‌کننده است و درمان قطعی ندارد، تصریح کرد: البته ممکن است درصدی از بیماران تا سال‌های زیادی پس از قطع درمان، بیماری عود نکند و حتی گفته شده است چنانچه پس از گذشت 5 سال از قطع درمان، بیماری عود نکند، امید به بهبودی کامل وجود دارد.
مطروحیان‌پور با ابراز خرسندی از اینکه درمان‌های مختلف کنترل‌کننده این بیماری بسیار است، گفت: گاهی این درمان‌ها به قدری کامل صورت می‌پذیرد که هیچ ضایعات پوستی باقی نمی‌ماند و در بسیاری موارد، درمان‌های کنترل‌کننده‌ای هم وجود دارد که با مقادیر پائین دارو تا چند سال ادامه می‌یابد.
این استادیار دانشگاه علوم پزشکی عنوان کرد:‌شدت این بیماری با استرس رابطه مستقیم دارد. در صورت مصرف نامنظم دارو، این بیماری متاسفانه بیمار را ناتوان می‌کند، ولی با مصرف منظم و رعایت اصول بهداشتی، بیمار مانند سایر افراد سالم می‌تواند از زندگی خود بهره ببرد.
مطروحیان پور این بیماری تاولی خودایمنی که نام آن ناآشنا است اما در ایران با عنوان «پمفیگوس» شایع‌تر از کشورهای دیگر است، گفت: شدت این بیماری با استرس رابطه مستقیم دارد.
وی پرهیز از تنش‌های روحی روانی و عاطفی را اصل اساسی در درمان عنوان کرد و افزود: به بیمار فرصت اظهار نگرانی‌ها، ناراحتی‌ها و احساسات ناامیدانه‌اش را بدهید، ترتیب دادن ملاقات‌های بیشتر و طولانی با نزدیکان اثر تقویت‌کننده روحیه دارد، برای کاهش اضطراب مشاوره روانپزشکی انجام دهید و البته توجه به نیازهای روانی بیمار به دادن آموزش به خود و خانواده‌اش نیز ضروری است.