تشریح دلایل کم بودن بودجه کمیته ملی المپیک؛ از 23 میلیارد پیشنهادی تا 120 میلیارد درخواستی

سال سرنوشت ساز پیش روی ورزش ایران!

درست است که کاروان ورزشی ایران در المپیک 2012 لندن با کسب 4 مدال طلا،5نقره و 3 برنز و در مجموع با کسب 12 مدال در جایگاه هفدهم ایستاد، اما شرایط کنونی ورزش ایران به گونه‌ای است که با کمی دقت نظر، برنامه‌ریزی و مهمتر از همه فراهم کردن بودجه مناسب، می‌توان حتی جایگاهی بهتر از هفدهمی را بدست آورد.

کد خبر: ۳۵۴۶۳

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۹:۲۳

محمود محمدی

همین چند روز قبل بود که کلیات بودجه سال 1394 در کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید تا بررسی‌ها بر روی جزئیات بودجه آغاز شود.
در این میان یکی از دغدغه‌های بزرگ جامعه ورزش این است که آیا در بررسی جزئیات، بودجه درخواستی ورزش قهرمانی (بودجه مربوط به کمیته ملی المپیک) افزایش خواهد یافت یا خیر؟!
بد نیست بدانیم که در لایحه سال 1394 که از سوی دولت به مجلس شورای اسلامی ارائه شده است، دولت یازدهم مبلغ 23میلیاردو 500 میلیون تومان را برای کمیته ملی المپیک در نظر گرفته، آن هم در شرایطی که بودجه این کمیته در سال 1393 رقم 48 میلیارد تومان بود!
پس از اعلام این رقم بود که هاشمی رئیس کمیته ملی المپیک در گفت و گویی خواستار افزایش این بودجه تا 120 میلیارد تومان شد. هاشمی در صحبت‌های خود عنوان داشت: با توجه به اینکه سال آینده سال سختی را پیش رو داریم و باید برای حضور در رقابت‌های المپیک کسب سهمیه کنیم قطعا کاهش بودجه تاثیر مخربی بر روند کاری ورزشکاران ما خواهد داشت اما تا چیزی نهایی نشده نمی‌توان درخصوص آن پیش‌بینی کرد.
وی حتی در پاسخ به سوالی درخصوص بودجه درخواستی این کمیته برای سال 94 نیز گفت: ما برای سال 94 ،‌120 میلیارد تومان بودجه درخواست کرده‌ایم تا بتوانیم عملکرد خوبی در المپیک داشته‌ باشیم. ان شاءالله نمایندگان با این میزان بودجه موافقت کنند چرا که سال بسیار سختی را پیش رو داریم.
دشواری ورزش در سال 94 چیست؟!
اما منظور از سال سخت برای ورزش چیست، مگر قرار است چه اتفاقی در سال 1394 رخ دهد که در نظر گرفتن بودجه 23 میلیاردی، نگرانی مدیران کمیته ملی المپیک و به تبع آن جامعه ورزش را به دنبال داشته است؟!
در پاسخ به این پرسش باید عنوان داشت که سرنوشت کاروان ورزشی ایران برای حضور موفق در المپیک 2016، در همین سال 1394 رقم می‌خورد. نگاهی اجمالی به تعداد دفعات اعزام تیم‌های ورزشی به خارج از کشور و هزینه‌ای که باید صرف رفت وآمد و آمادگی این تیم‌ها شود، نشان می‌دهد که مدیران کمیته ملی المپیک از حالا نگران چه موضوعی هستند.
طبق اعلام مدیران کمیته ملی المپیک، در سال 94 چیزی در حدود 300 اعزام به خارج از کشور برای تیم‌های ورزشی خواهیم داشت. این اعزام‌ها در جهت کسب سهمیه المپیک 2016 ریو بوده و تیم‌های ورزشی چاره‌ای جز حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی نخواهند داشت.
برای نمونه رشته‌هایی چون تیراندازی،کشتی یا تکواندو شاید نزدیک به 15 اعزام به خارج از کشور داشته باشند و مسلما با دلاری که قیمتش بیش از 3 هزار تومان است، فقط چند میلیارد صرف اعزام این سه تیم ورزشی می‌شود.
البته تمام المپیک در همین سه رشته ورزشی خلاصه نشده است، کاروان ورزشی ایران در همین دوره قبلی المپیک، یعنی المپیک 2012 لندن 54 سهمیه انفرادی کسب کرد که این سهمیه‌ها شامل تیراندازی 3 سهمیه(الهه احمدی، مه لقا جام بزرگ و ابراهیم برخورداری)-تکواندو 3 سهمیه (محمد باقری معتمد، یوسف کرمی و سوسن حاجی پور)-دوچرخه سواری 3 سهمیه (علیرضا حقی، مهدی سهرابی و امیر زرگری) –دوومیدانی 10 سهمیه(کاوه موسوی، امین نیک فر، احسان حدادی، سجاد مردای، سجاد هاشمی آهنگری، لیلا رجبی، ابراهیم رحیمیان، رضا قاسمی، روح‌اله عسگری و محمد ارزنده- کشتی فرنگی 6سهمیه (سعید عبدولی، امید نوروزی،بشیر باباجان زاده، حمید سوریان، قاسم رضایی و حبیب اله اخلاقی) کشتی آزاد 7 سهمیه (حسن رحیمی، رضا یزدانی، مهدی تقوی، صادق گودرزی، مسعود اسماعیل پور، احسان لشگری و کمیل قاسمی)- بوکس 4 سهمیه (احسان روزبهانی، مهدی طلوتی، علی مظاهری و امین قاسمی پور)- قایقرانی 4 سهمیه ( احمد رضا طالبیان، آرزو حکیمی، محسن شادی و سولماز عباسی)- تیرو کمان 2 سهمیه (میلاد وزیری و زهرا دهقان)- وزنه‌برداری 6 سهمیه(سهراب مرادی، کیانوش رستمی، سعید محمد پور، نواب نصیرشلال، بهداد سلیمی و سجاد انوشیروانی) – تنیس روی میز 2 سهمیه (نوشاد عالمیان و ندا شهسواری) جودو 2 سهمیه (محمدرضا رودکی و جواد محجوب) –شنا 1سهمیه (محمد بیداریان) –شمشیر بازی 1سهمیه (مجتبی عابدینی) بود.
حالا اگر قرار باشد حداقل همان 54 سهمیه را داشته باشیم، باید در رقابت‌های کسب سهمیه رشته‌هایی چون وزنه برداری، جودو،شمشیربازی،
تنیس ‌روی ‌‌میز،دوومیدانی،دوچرخه سواری و .... شرکت کنیم.
در این میان نکته‌ای که نباید مغفول واقع شود این است که تمام بودجه کمیته ملی‌المپیک در اعزام تیم‌های ورزشی خلاصه نمی‌شود. کمیته علاوه بر کمک مالی در جذب مربیان خارجی، در برپایی اردوها و ساپورت مالی ورزشکاران نیز نقش پررنگی دارد. تازه جدا از تمام این برنامه‌ها، معمولا نیمی از بودجه هرسال کمیته ملی المپیک، صرف هزینه‌های جاری این سازمان ورزشی می‌شود. به هر حال کمیته ملی المپیک یکی از دو نهاد مهم ورزش ایران است و تشکیلات بزرگی را نیز در اختیار دارد. با این شرایط اگر قرار بر تخصیص بودجه 23 میلیاردی برای ورزش حرفه‌ای باشد، باید عنوان داشت که «کمیت کمیته ملی المپیک در سال 1394 می‌لنگد»
لازمه‌های موفقیت در المپیک ریو
نکته مهم دیگر در خصوص بودجه ورزش که شاید نمایندگان محترم مجلس را هم بر آن داشت که مبلغ مناسبی را به آن اختصاص دهند، این است که المپیک پیش رو یکی از آن دوره‌هایی است که ورزش ایران می‌تواند  بهترین عملکرد را داشته باشد.
درست است که کاروان ورزشی ایران در المپیک 2012 لندن با کسب 4 مدال طلا،5نقره و 3 برنز و در مجموع با کسب 12 مدال در جایگاه هفدهم ایستاد، اما شرایط کنونی ورزش ایران به گونه‌ای است که با کمی دقت نظر، برنامه‌ریزی و مهمتر از همه فراهم کردن بودجه مناسب، می‌توان حتی جایگاهی بهتر از هفدهمی را بدست آورد. به عنوان نمونه، کشتی آزاد ما در المپیک لندن یک مدال نقره و دو مدال برنز کسب کرد ، ولی حالا با شرایطی که دارد لیاقتش کسب حداقل یک مدال طلا و چند مدال نقره و برنز است.  کشتی فرنگی در لندن موفق به کسب سه طلا شد، همین حالا هم اگر شرایط فراهم شود و مراقبت خوبی از قهرمانانی چون سوریان،نوروزی و رضایی شود، تکرار همان موفقیت‌ها نیز دور از دسترس نیست. در وزنه‌برداری به جای یک طلای المپیک لندن، می‌توان روی دو طلای سلیمی و رستمی حساب باز کرد.  در تکواندو و با ظهور ستاره‌هایی چون فرزان عاشورزاده،مهدی خدابخشی و بودن ورزشکار باتجربه‌ای چون محمد باقری معتمد باید انتظار حداقل یک مدال طلا را داشت، در حالی که در المپیک لندن تنها یک مدال نقره سهم ایران بود. در رشته ورزشی دوومیدانی، با فراهم کردن امکانات برای احسان حدادی می‌توان نقره او در المپیک لندن را به طلای ریو تبدیل کرد.
پس با این وضعیت و برای آنکه تمام این اما و اگرها رنگ واقعیت به خود می‌گیرد، باید در گام نخست بودجه مناسبی برای ورزش حرفه‌ای در نظر گرفته شود. و نکته آخراینکه فراموش نکنیم کمتر از 17 ماه تا المپیک ریو زمان داریم و در یک چشم برهم زدن این زمان نیز سپری می‌شود.