مطالبه قدردانی عملی از پرافتخارترین تیم ورزش ایران جدی‌تر شد

والیبال نشسته؛ قهرمان همیشگی، حمایت همیشگی می‌خواهد

کد خبر: ۳۳۴۳۳۲

تاریخ: ۲۷ تير ۱۴۰۵ - ۲۱:۲۹

والیبال نشسته ایران با نهمین قهرمانی جهان، بار دیگر اقتدار ورزش کشور را به نمایش گذاشت؛ اما همزمان انتشار اخباری از کمبود امکانات، مشکلات پاداش‌ها و پرداختی ناچیز به ملی‌پوشان، مطالبه حمایت عملی از این قهرمانان را پررنگ‌تر از گذشته کرده است.
قهرمانی تیم ملی والیبال نشسته در چهاردهمین دوره رقابت‌های قهرمانی جهان، صرفاً یک مدال طلای دیگر به ویترین افتخارات ورزش ایران اضافه نکرد؛ بلکه استمرار سال‌ها اقتدار، برنامه‌ریزی و حفظ جایگاه نخست جهان را به نمایش گذاشت. شاگردان ‌هادی رضایی در دیدار پایانی رقابت‌ها با نتیجه ۳ بر یک از سد بوسنی و هرزگوین گذشتند تا ضمن کسب نهمین عنوان قهرمانی جهان، نخستین سهمیه ایران برای پارالمپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را نیز قطعی کنند.
این موفقیت زمانی ارزشمندتر می‌شود که بدانیم ملی‌پوشان ایران در دو سال اخیر، پس از قهرمانی در پارالمپیک پاریس، بدون برگزاری مسابقات تدارکاتی رسمی و تنها با چند دیدار دوستانه راهی رقابت‌های جهانی شدند؛ موضوعی که برای هر تیم مدعی می‌توانست چالشی جدی باشد، اما برای ایران باز هم به قهرمانی ختم شد.
نمایشی مقتدرانه در فینال
سایت رسمی مسابقات جهانی والیبال نشسته نیز در گزارش خود از عملکرد ملی‌پوشان ایران تمجید کرد و نوشت که ایران با اتکا به برتری در حملات و دفاع روی تور، بوسنی را در دیداری ۹۹ دقیقه‌ای شکست داد و بار دیگر فاصله خود را با سایر مدعیان حفظ کرد.
در این دیدار، میثم علیپور با ۲۴ امتیاز و مرتضی مهرزاد با ۲۳ امتیاز، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیروزی ایران داشتند. آمار فنی مسابقه نیز نشان‌دهنده برتری محسوس ایران بود؛ ۵۱ امتیاز از حمله، ۱۴ امتیاز دفاع روی تور و ۹ امتیاز مستقیم از سرویس، گویای کیفیت بالای تیمی است که سال‌هاست استانداردهای والیبال نشسته جهان را تعیین می‌کند. اکنون ایران با ۹ عنوان قهرمانی جهان، ۸ طلای پارالمپیک و ۴ طلای بازی‌های پاراآسیایی، همچنان پرافتخارترین تیم تاریخ والیبال نشسته و یکی از پرافتخارترین تیم‌های ورزش جهان به شمار می‌رود.
پیام تبریک تا حمایت عملی
پس از این قهرمانی، رئیس‌جمهور، رئیس ‌مجلس شورای اسلامی و معاون اول رئیس‌جمهور با انتشار پیام‌های جداگانه این افتخار را به مردم ایران تبریک گفتند؛ اقدامی ارزشمند که نشان‌دهنده اهمیت این موفقیت در سطح ملی است.
اما واقعیت این است که اعضای تیم ملی سال‌هاست از برخی مشکلات ساختاری گلایه دارند؛ از محدود بودن مسابقات تدارکاتی گرفته تا نحوه پرداخت پاداش‌ها و امکانات مورد نیاز برای حفظ آمادگی در بالاترین سطح جهان.
ملی‌پوشان بارها اعلام کرده‌اند که پرداخت پاداش‌ها به دلیل ۱۲ نفره بودن ترکیب تیم با مشکلاتی همراه است و هنوز سازوکار مناسبی برای جبران این مسئله در نظر گرفته نشده است. این در حالی است که همین نفرات سال‌هاست پرچم ایران را در معتبرترین میادین بین‌المللی به اهتزاز درمی‌آورند.
روایتی تلخ از یک قهرمانی شیرین
شاید عجیب‌ترین خبر پس از این موفقیت بزرگ، مربوط به نحوه پرداخت هزینه سفر اعضای تیم باشد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، ملی‌پوشان در سفر دو هفته‌ای خود به چین، تنها معادل ریالی ۲۰۰ دلار دریافت کردند؛ رقمی که نه به صورت ارز در اختیار آنان قرار گرفت و نه امکان استفاده از آن در طول مسابقات وجود داشت. حتی سرمربیان تیم‌های ملی مردان و بانوان نیز تنها معادل ۳۰۰ دلار دریافت کردند. بدیهی است که این مبلغ، آن هم به صورت ریالی، نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای ابتدائی ورزشکارانی باشد که هفته‌ها در کشوری دیگر حضور دارند. چنین موضوعی بیش از آنکه یک مسئله مالی صرف باشد، به نوع نگاه مدیریتی نسبت به پرافتخارترین تیم ورزش کشور بازمی‌گردد.
سرمایه‌ای که باید حفظ شود
والیبال نشسته ایران امروز صرفاً یک تیم قهرمان نیست؛ سرمایه‌ای ملی است که طی چهار دهه، اعتبار ورزش ایران را در مهم‌ترین رویدادهای بین‌المللی حفظ کرده است. استمرار این موفقیت‌ها نیز بدون برنامه‌ریزی بلندمدت، برگزاری بازی‌های تدارکاتی باکیفیت، تأمین منابع مالی مناسب و حمایت همه‌جانبه امکان‌پذیر نخواهد بود.
قهرمانی جهان در ‌هانگژو، بار دیگر ثابت کرد که این تیم همچنان قدرت نخست والیبال نشسته جهان است. اکنون انتظار می‌رود قدردانی از این افتخار، تنها در قالب پیام‌های تبریک خلاصه نشود و مسئولان ورزش کشور با تصمیم‌های مؤثر، رفع دغدغه‌های مالی و ایجاد شرایط حرفه‌ای‌تر، پاسخ شایسته‌ای به سال‌ها افتخارآفرینی این قهرمانان بدهند. چرا که حفظ قله، همواره دشوارتر از فتح آن است و والیبال نشسته ایران، بیش از هر زمان دیگری، به حمایت عملی نیاز دارد.