ورزش در خدمت مردم حماسه‌ساز(نکته ورزشی)

کد خبر: ۳۳۴۲۵۰

تاریخ: ۲۶ تير ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۶

سید سعید مدنی

ملت قهرمان و بزرگ ایران بار دیگر حماسه‌ای تماشایی و ماندنی خلق کرد و در بزرگداشت و بدرقه و تشییع رهبر شهید انقلاب اسلامی، عظمت و شعور و شجاعت و قدرشناسی خود را به رخ دنیا و تاریخ کشاند. بدون هیچ اغراق و تعارفی، صاحبان قلم و سخن و فکر و هنر در سراسر این کره خاکی از این پس درباره شخصیت و روش «آقای شهید ایران» که با شهادت سرخ و مظلومانه خود انقلاب اسلامی را تثبیت و حسین(ع)‌گونه- برخلاف خیال‌های باطل شیطان‌صفتان و اوهام دشمنان بشریت- اسلام ناب را احیا و این کلام الهی را پیش چشم بشریت تفسیر کرد که «انا نحن نزّلنا الذکر و انا له لحافظون» (ما خودمان قرآن را نازل کردیم [و برای همیشه و تا ابد] آن را حفظ خواهیم کرد) آثار مختلفی خلق خواهند کرد و همین‌طور درباره عظمت و اراده پولادین ملت حماسه‌ساز و قدرشناس و آگاه ایران که باز هم به گواهی تاریخ، بهترین و درست‌ترین تشخیص را دادند و علی‌رغم تبلیغات رذیلانه و القائات بی‌شرمانه جریان باطل و مزدوران و نوچه‌های آنها، صف «حق» را از باطل به راحتی جدا کرده و کابوس دشمنان خبیث و زبون شده‌اند و در همین روزهای اخیر بعضی از این گرگ صفتان «ابولهب‌وار» «دق‌مرگ» و به درک واصل شدند. و این تازه اول ماجرا و آغاز فصل نوینی در تاریخ بشری است.
این واقعیت عینی را که با دو چشم سر هم قابل رویت است، نه فقط «ما»‌، بلکه تمام آزاداندیشان جهان، متفکران و مورخان و فلاسفه تاریخ و صاحبان نظر و اندیشه از هر قوم و مکتب و آیینی که خود را به «زر» و «زور» نفروخته‌اند، تایید می‌کنند.   شک کردن درباره این اصل بزرگ تاریخی و اجتماعی که «بزرگ‌ترین سرمایه یک جامعه، مردم آن هستند»، سخت ناروا و از سر عدم شناخت و معرفت است. این همه تاکید اسلام عزیز و قرآن مجید درباره «مردم» (ناس) از همین روست و اینکه در جای‌جای سنت و سیره پیامبر امی و روایات و اخبار معتبر و موثق، دفاع از مردم و حمایت از آنان در برابر زورگویان و مفسدان و باج‌خواهان و حرام‌خواران و... دیده می‌شود، به همین دلیل است.  سه جنگ مشهور امیرمؤمنان‌، علی(ع) مگر جز برای دفاع از حق و حقوق مردم مظلوم بود؟ مگر دشمنان و قاتلان اباعبدالله(ع) غیر از رذل‌های حرام‌خوار بودند؟ مگر خود ایشان با صدای بلند- چنان‌که تاریخ بشنود و در برگ‌های خود ثبت کند- خطاب به آنان نفرمود «ملئت بطونکم من الحرام»...؟! دشمنان مردم‌، یزیدیان و حرام‌خواران هستند. لذا هرچقدر قانون و عقل و شرع، مردم را بالاترین سرمایه و ارزشمندترین ثروت اجتماعی می‌دانند‌، ستمگران و مفت‌خورها و مفسدان و حرام‌خواران و... به مردم بی‌اعتنا هستند و به آنها در قول و فعل اهانت می‌کنند (همین چند روز پیش دنیا دید و شنید که رئیس‌جمهور جنایتکار و «آشغال» اپستینی چگونه علنا و بی‌محابا جلوی دوربین رسانه‌های بین‌المللی به ملت شریف و نجیب ایران توهین کرد) و حق و حقوقی برایشان قائل نیستند.
در این مورد، نمونه‌های فراوانی وجود دارد که ذکر همه آنها از حوصله خواننده محترم خارج است.  با آنچه گفته شد، این نتیجه منطقی حاصل می‌شود که باید قدر مردم (آن هم این مردم)، این ثروت ارزشمند ملی و سرمایه عظیم فرهنگی و اعتقادی را عملا و در همه عرصه‌های ملی و حوزه‌های اجتماعی دانست و برای آنها یکسره و بی‌امان از دل و جان کار کرد که الحق این ملت سربلند و این ملک پرگهر شایسته «بهترین»‌ها هستند.
ورزش هم از این قاعده مستثنی نیست و بدون شک جمعیت علاقه‌مند به ورزش، اگر نگوییم همه اما حتما بخش وسیعی از این دریای جمعیت حماسه‌ساز بود که با حضور خود شگفتی و تحسین جهانیان و حتی دشمنان و بدخواهان را برانگیختند. حتما بخش گسترده‌ای از این اقیانوس جمعیت خروشان به عنوان یک ایرانی که در همه جا به نام و سرنوشت کشورش حساس است، هنگام بازی‌های اخیر تیم ملی در جام جهانی با علاقه و اشتیاق و با چشمانی نگران و درعین حال امیدوار، دعا گویان، پای گیرنده‌های خود نظاره‌گر بوده‌اند.
کسی حق ندارد با احساسات این مردم بازی کند.‌ مسئولان ورزش و مدیران فوتبال باید بیش از این نسبت به واقعیات ناخوشایند مسامحه و تغافل نکرده و با شجاعت و قاطعیت ورزش را از چنگ سودجویان و نااهلان و حرام‌خواران- که حتی در بعضی از جاها، به ویژه فوتبال بدون کمترین صلاحیت و مشروعیتی صاحب مناصب کلیدی هستند و همه چیز را از عینک منفعت شخصی نگاه می‌کنند- خارج کنند و دربست در خدمت مردم و منافع ملی و پاسخگویی به انتظارات به حق ورزشدوستان قرار دهند و برای حضور با صلابت و افتخار در میادین بزرگ‌ قاره‌ای و جهانی برنامه‌ریزی کنند.  در پایان بار دیگر بر این نکته تاکید می‌کنیم که اگر واقعا در پی تقویت و ارتقای سطح کیفی فوتبال ایران هستیم‌، باید از همین حالا حرکتی نوین را آغاز کنیم و اولین گام هم تحلیل دقیق واقعیات فوتبال کشورمان با محوریت هفتمین حضور آن در جام جهانی است.
در این باره کادر فنی و دست‌اندرکاران تیم ملی(که هفته پیش حکم ابقای خود را تا جام ملت‌های آینده دریافت کردند) باید بیش از هر شخص و سازمانی با شجاعت و پرهیز از خودفریبی به تحلیل و تصحیح عملکرد فنی و کلی خود بپردازند و تردیدی نیست که در این راه، هرچقدر به نظرات و انتقادات و پیشنهادات دلسوزان و کارشناسان متعهد و درستکار بها می‌دهند و حتی‌الامکان در جهت عمل کردن به آنها تلاش می‌کنند باید به کسانی که به دنبال کار خودشان هستند و سخن و قلم‌شان سرشار از عقده و غرض و مرض است و بعضا به خاطر جذب چهار مخاطب و «فالوئر» بیشتر طبق معمول به هو و جنجال و بحث‌های انحرافی و ساختن «برنامه‌های زرد» می‌پردازند، بی‌اعتنا باشند و وقت گرانبها را صرف پاسخگویی به این قماش بیماردل و رسوا- که همه می‌دانند فقط به فکر مطرح شدن و کسب منافع شخصی و سهم‌خواهی هستند- نکنند. و بالاخره اینکه مسئولان و مدیران ورزش و همه رشته‌های ورزشی مردمی و مطرح باید تمام هم‌وغم‌شان عینیت بخشیدن به این شعار و هدف باشد که توصیه مکرر و مؤکد رهبر حکیم و شهید بود و آن اینکه «ایران قوی باید ورزش قوی داشته باشد.»