رئیس اتحادیه آهن و فولاد تهران مطرح کرد

نقش عوامل روانی در گرانی فولاد

کد خبر: ۳۳۳۶۹۳

تاریخ: ۱۲ تير ۱۴۰۵ - ۲۰:۳۷

رئیس اتاق اصناف تهران در مورد دلایل تاخیر تحویل ورق فولادی به صنعت خودرو گفت: ورق فولادی که تولید شده، برای تولید چند ماهه کارگاه‌های ما کفایت داشت و کافی بود؛ ولی این موضوع که تولیدات فولادی به صنایع ما تزریق نشد، اشکال کار است.
«حمیدرضا رستگار» رئیس اتاق اصناف و رئیس اتحادیه آهن و فولاد و فلزات تهران در گفت‌وگو با ایلنا و در پاسخ به این سؤال که چرا تحویل ورق‌های فولادی و آهن به خودروسازان و یا سایر صنایع با تاخیر مواجه شد و آیا اساسا به دلیل آسیب این صنایع در جنگ، تولید فولاد و آهن با مشکل مواجه شده است؟ گفت: ما از نظر تولید آهن و فولاد جزو کشورهای درجه یک در دنیا هستیم. یعنی کارخانه‌های ما جزو کارخانه‌هایی هستند که امکان تولید فولاد با کیفیت‌های مختلف را دارند و جزو ۱۰ کشور اصلی تولیدکننده فولاد هستیم.
رئیس اتاق اصناف تهران با اشاره به موقعیت خوب ایران در تولید آهن و فولاد، گفت: با وجود این، واقعیت امر این است که فولاد ما تحریم است و به عبارتی، جزو کالاهای اولیه‌ای است که پیش از این، آمریکا تحریم کرده بود. رستگار افزود: مسئله اینکه در جنگ رمضان هم، بخشی از صنعت فولاد ما آسیب دیده، و این جنگ علاوه‌ بر آثار مادی، اثر روانی هم داشته است.
رئیس اتحادیه آهن و فولاد و فلزات تهران با بیان اینکه زمانی که ما می‌خواهیم صادرات هم انجام بدهیم باید شرایط عادی باشد، گفت: نکته بعدی این است که ما برای تامین سوخت تولیدکنندگان آهن و فولاد هم با توجه به شرایط کشور با چالش‌هایی مواجهیم.
رستگار افزود: بخشی از گرانی فولاد در شرایط جنگ، واقعی نبوده و بیشتر به دلیل موضوعات روانی که به بازار اعمال می‌شود، بوده است. یعنی جنگ روانی‌ای که برای کمبود کالا در بازار ایجاد کردند.
رئیس اتاق اصناف تهران در مورد سایر دلایل گرانی فولاد و تاثیر آن بر صنعت خودرو، گفت: بخشی دیگر از گرانی فولاد به دلیل تورم و بخشی هم به دلیل جنگ بود به نظر می‌رسد که بازار و قیمت فولاد حتما به آرامش بازخواهد گشت؛ هرچند قیمت‌ها افزایش و کمی کاهش یافت ولی دوباره تنظیم خواهد شد.
رئیس اتاق اصناف تهران در پاسخ به این سؤال که دلیل اینکه روند تحویل ورق‌های فولادی به صنعت خودرو و سایر صنایع به تاخیر افتاد تا شاهد عقب ماندن تولید خودرو از برنامه باشیم؟ گفت: ورق فولادی که تولید شده بود، برای تولید چند ماهه کارگاه‌های ما کفایت داشت و کافی بود ولی این موضوع که تولیدات به صنایع ما تزریق نشد، اشکال کار است.
رستگار در نهایت تصریح کرد: وقتی ورقی تولید شده و تولیداتی به اندازه نیازمان است، چرا باید صادر شود؟ و چرا نباید آن را به کارگاه‌های داخلی تزریق کنیم؟ این موضوعاتی است که برای زنجیره تولید تا مصرف باید دقیق‌تر برنامه‌ریزی شود تا تولید دچار اختلال نشود.