نشانه‌هایی از وجود آب در سنگ باستانی مریخ

تجزیه و تحلیل قدیمی‌ترین شهاب‌سنگ متعلق به مریخ نشان می‌دهد که مریخ باستانی دارای آب بوده است، اما به جای اقیانوس‌های وسیع، احتمالا دریاهای کوچکی بر سطح سیاره سرخ وجود داشتند.

کد خبر: ۳۳۳۵۹

تاریخ: ۰۸ دی ۱۳۹۳ - ۲۱:۱۱

قدیمی‌ترین شهاب‌سنگ مریخی موسوم به ALH84001 حدود 13 هزار سال قبل به زمین سقوط کرد و 30 سال قبل در منطقه‌ای در قطب جنوب کشف شد.
این سنگ مریخی یک تکه از ماگمای جامد از آتشفشانی است که حدود چهار میلیارد سال قبل فوران کرده بود.
آزمایش های انجام شده بر روی این سنگ، وضعیت آب و هوایی سیاره سرخ را در چند میلیارد سال قبل- در زمان جریان داشتن احتمالی آب بر سطح سیاره- نشان می‌دهد. به گفته محققان دانشگاه کالیفرنیا مواد معدنی موجود در شهاب‌سنگ، شیمی باستانی مریخ و فعل و انفعالات بین آب و جو را مشخص می‌کند. مایعی که احتمالا آب بوده است، از طریق منافذ به داخل سنگ نفوذ کرده و رسوبات گلبول‌های کربنات و دیگر مواد معدنی در سنگ ایجاد کردند. جو غالب مریخ، حاوی دی اکسید کربن و در عین حال مقادیر کمی ازن است؛ درجه ایزوتوپی در کربنات‌ها نشان‌دهنده میزان آب و ازن در زمان شکل‌گیری آنها است. سیگنال ازن در کربنات‌های داخل شهاب‌سنگ اندازه‌گیری شد که نشان می‌دهد، مریخ در گذشته باستانی خود احتمالا دارای آب بوده است؛ اما به جای اقیانوس‌های وسیع، چشم‌انداز مریخ اولیه (احتمالا) دارای دریاهای کوچکی بوده است. شهاب‌سنگALH84001 دارای لوله‌های کوچک کربنات است که به عقیده برخی دانشمندان، می‌تواند شواهد بالقوه‌ای از حیات با منشأ بیولوژیکی ارائه کند.