یکه‌تازی وزارت راه و شهرسازی در خلأ نظارت مجلس

جایگزینی طرح استیجاری با نهضت ملی مسکن، مردم را فقیر می‌کند

کد خبر: ۳۳۳۵۵۵

تاریخ: ۰۹ تير ۱۴۰۵ - ۲۱:۱۳

سرویس اقتصادی-
وزارت راه و شهرسازی که با عملکرد ضعیف خود رشد منفی 16 درصدی در بخش ساختمان را به جا گذاشته با اصرار بر مسکن استیجاری، طرح مستأجر کردن دائمی مردم و فقیر کردن آنها را کلید زده است.
به گزارش کیهان، پس از آنکه وزارت راه و شهرسازی دولت‌های یازدهم و دوازدهم در دوران عباس آخوندی، از اجرای طرح مسکن مهر سر باز زد و عملاً موجب افزایش نجومی قیمت مسکن و خروج آن از سبد خانوار شد؛ حالا وزارت راه و شهرسازی فرزانه صادق، در سایه انفعال و بسته بودن مجلس که حداکثر به چند جلسه و نطق اعتراضی منجر شده، با اجرای در حد توقف طرح نهضت ملی مسکن، مردم را با طرح مسکن استیجاری به مستأجری ابدی و فقر مسکن دچار می‌کند. این طرح، بدعتی خطرناک و شروعی بر نفی حداقل حق مالکیت مردم است و موجب فقیر ماندن همیشگی مستأجران می‌شود.
این در حالی است که با اعطای زمین به مردم، می‌توان آنها را صاحب خانه کرد. بهانه دولت برای ندادن زمین در تهران و کلانشهرها، جمعیت بالا و تمرکززدایی است اما حالا در استان‌های کم جمعیتی همچون ایلام، گلستان و کرمانشاه هم به جای اعطای زمین مسکونی به مردم و خارج کردن آنها از فقر، آنها را ترغیب به ثبت‌نام برای مسکن استیجاری می‌کند!
این مسئله نشان می‌دهد؛ بحث‌هایی مثل جمعیت، تمرکززدایی، کمبود آب و فرونشست، در ندادن زمین به مردم در کلانشهرها، بهانه است و مقاومت عجیبی در برابر خانه‌دار شدن مردم در همه جای کشور، به عنوان یک حق قانونی، عرفی و حتی الهی در دولت چهاردهم و وزارت راه و شهرسازی وجود دارد.
تبعیض بین مردم و اتاق بازرگانی
زمینی که خدا داده را دولت چهاردهم از مردم یک کشور اسلامی برای سکونت دریغ می‌کند و آنها را به سوی یک طرح کمونیستی و فقیرکننده می‌کشاند؛ در حالی‌که برای برخی خواص، مالکیت‌های بزرگ در نظر می‌گیرد. ساختمان‌های دولتی را برای جبران خسارت اعضای اتاق بازرگانی در جنگ پیشنهاد می‌دهد اما زمین مسکونی را از مستأجران دریغ می‌کند و آنها را به طرف مستأجری ابدی هدایت می‌کند!
وزارت راه و شهرسازی دولت چهاردهم ادعا می‌کند برای اجرای نهضت ملی مسکن منابع مالی ندارد اما برای اجرای طرح کمونیستی مسکن استیجاری منابع مالی دارد! یا زمین‌هایی که باید به مردم داده شود تا خانه بسازند را به چند انبوه ساز مورد حمایت اتاق بازرگانی می‌دهد و آپارتمان‌هایشان را خریداری می‌کند! سؤال اینجاست که چرا همین زمین‌ها به همان مستأجران داده نمی‌شود تا خانه بسازند؟
شهروندان درجه 2
مسکن استیجاری را در کشورهای دیگر برای کارگران خارجی که شهروند درجه 2 محسوب می‌شوند؛ می‌سازند. این طرح با نفی حداقل حق مالکیت مردم که عرف داشتن مسکن در ایران است؛ خانواده‌ها را برای همیشه یا مدت بسیار طولانی به مستأجر چند انبوه‌ساز یا دولت، تبدیل می‌کند.
گفتنی است، مسکن استیجاری، انحراف از قانون جهش تولید مسکن است. طبق دستور صریح قانون اساسی در اصل سی‌ویکم، وظیفه دولت، برنامه‌ریزی و تلاش برای خانه‌دار کردن مردم است اما دولت با تخطی از وظایف قانونی، به دنبال گسترش زندگی استیجاری است.
مسکن استیجاری، بدعت‌گذاری در نادیده گرفتن حق مالکیت مردم است و مردمی که از آن استقبال کنند برای همیشه یا مدت طولانی مستأجر می‌مانند و روز به روز فقیرتر می‌شوند. مردم باید از دولت بخواهند که زمین مالکیتی به آنها بدهد. این طرح در کلانشهرها و تهران هم قابل اجراست. باید مساحت تهران و کلانشهرها افزایش یابد و زمین‌هایی که به شرکت‌ها و کارخانه‌ها داده شده یا آنها زمین‌خواری کرده‌اند، پس گرفته و به مردم داده شود.
وزارت راه و شهرسازی که با عملکرد ضعیف خود رشد منفی 15 و هشت دهم درصدی در بخش ساختمان و منفی هشت دهم درصدی در حمل‌ونقل را به جا گذاشته با اصرار بر مسکن استیجاری، طرح مستأجر کردن دائمی مردم و فقیر کردن آنها را کلید زده است.