آن روزها، کار بزرگ این روزها را یک‌تنه انجام می‌دادند (به جای گفت و شنود)

کد خبر: ۳۳۱۸۵۱

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۱:۲۱

امروز که با سالروز شـهادت امام محمد باقر علیه‌السلام همزمان است و به یاد شهادت آن عزیز بزرگوار به سوگ نشسته‌ایم، این ستون را به‌گونه‌ای دیگر می‌آوریم و اگرچه خطاب به حضرتش‌(ع) باید آن‌گونه که درباره

امیر مؤمنان‌(ع) گفته‌اند‌، اعتراف کرد که «كتاب فضل تو را آب بحر كافي نيست‌.... که ‌تر کنم سر انگشت و صفحه بشمارم». ولی اشاره به اندکی از آن بسیارها را غنیمت می‌شماریم.

آن امام بزرگوار را «باقرالعلوم» به معنای شکافنده علم نامیده‌اند و در این لقب، حکمت و مفهوم روحنوازی هست. حضرتش‌(ع) در فرصت ۱۸ ساله امامت خویش غبارهای غلیظی از وارونه‌نمایی، بداندیشی... کج‌اندیشی و تحریف را که حاکمان جور بر چهره اسلام ناب محمدی(ص) نشانده بودند می‌زدود و آموزه‌های ناب و اصیل اسلام را همان‌گونه که در صدر بود عرضه می‌فرمود... این‌گونه بود که حضرتش را شکافنده علم لقب داده بودند.

امـام راحل ما، رضوان‌الله تعالـی‌علیه می‌فرمود: «ما مفتخریم «باقرالعلوم» که بالاترین شخصیت تاریخ است و کسـی جز خداى تعالی و رسول صلی‌الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم‌السـلام مقام او را درک نکرده و نتوانند درک کرد، از ماست.»

و این نیز از بیانات امام شهید انقلاب است: «هدفی که امروز ملت ایران براى آن تلاش می‌کند -یعنی زنده کردن سـخن حق در دنیاى مادى و منحط و گمراه‌کننده و غرق در فساد- کارى اسـت که

امام باقر(ع) یک‌تنه به کمک معدودى از اصحاب خود، در دنیاى بزرگ آن روز اسـلام انجام می‌دادند.»