به بهانه ایستادگی مردم در برابر دشمن تا دندان مسلح

ایران، قطب چهارم قدرت در جهان

کد خبر: ۳۳۰۶۶۲

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۱:۵۰

دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان
«... فرماندهان قشون تا آنجا كه توانستند نقدينه و ‌اشياء سبك وزن قشون را با خود برداشته و فرار كردند و ساير افسران و درجه‌داران و افراد هم اسلحه و مهمات و آذوقه موجود را برداشته و به اين و آن فروختند...»
این جملات بخشی از خاطرات سپهبد امیراحمدی از فرماندهان ارشد ارتش رضاخان است که فروپاشی ارتش شاهنشاهی و فرار افسران و امیران آن را پس از آغاز حمله متفقين به کشور نقل می‌کند. امیراحمدی ادامه داده است:
«.... متوجه شدم كه سربازخانه متلاشي شده و فرماندهان نالايق و ناصالح سربازها را لخت كرده و از سربازخانه‌ها بيرون كرده‌اند... رضاشاه درنظر گرفته بود كه شبانه به جانب اصفهان حركت كند، ولي افسران ارشد و امراء ارتش همين كه بوي جنگ شنيدند، هر يك از گوشه‌اي فرار كردند و رضاشاه در قصر سعدآباد درصدد حركت به اصفهان بود كه افسران با عجله تمام به فرار مي‌پرداختند. وقتي من اول شب به باشگاه افسران رفتم، عده‌اي از افسران عالي رتبه را ديدم كه آخرين چاره را فرار مي‌دانستند. گفتم اين مردم سالها از ما نگهداري كردند و به ما احترام گذاشتند براي چنين روزي و اكنون اگر شما هم فرار كنيد، لكه ننگي بر دامان تاريخ اين مملكت خواهيد گذاشت...»
با کنار کشیدن و تسلیم ارتش رضاخان، سربازان بیگانه از چند جبهه خاک میهن ما را لگدکوب چکمه‌های خود کردند و هیچ ارتش و نیروی نظامی نبود تا در مقابل آنها بایستد و با ورود ارتش‌های بیگانه در شهریور 1320، سرزمین ایران عملا به‌اشغال خارجی درآمد.
رهبر و فرماندهانی که ماندند و ایستادند
اما 85 سال بعد، وقتی دو قدرت هسته‌ای جهان، پس از تهدیدات فراوان، شهرهای ما را مورد تهاجم قرار دادند، رهبر معظم انقلاب خیلی آرام و مطمئن در دفتر خود حضور داشتند، چنان‌که سایر فرماندهان ارشد نظامی، و در واقع در خط مقدم جبهه‌ای بودند که مورد حمله‌های شدید و همه‌جانبه دشمن با انواع و اقسام بمب‌های سنگین و موشک‌های هدایت شونده و هواپیماهای فوق پیشرفته قرار گرفت و از همین روی بعضا از جمله رهبر انقلاب در همان لحظات اولیه به شهادت رسیدند.
اما در مقابل این حمله سراسری، سایر فرماندهان در رده‌های مختلف نه تنها مانند نظامیان رضاخانی، فرار را بر قرار ترجیح ندادند، بلکه بلافاصله و بدون لحظه‌ای تردید در یک سازماندهی دقیق در پست‌های فرماندهان شهید قرار گرفته و به همراه نیروهایشان، با دهها موشک و پهپاد و هواپیماهای جنگی، مواضع مختلف نظامی دشمنان گستاخ را هدف قرار دادند و این حملات موشکی و پهپادی و هوائی حدود 40 روز و در 101 موج تهاجمی بدون وقفه و بی‌کم و کاست، در همه ایامی که دشمن تا دندان مسلح بدون رعایت هیچ حد و مرزی، مردم ایران را هدف قرار داده بود، ادامه یافت.
این فرماندهان بدون واهمه از تهدیدات دشمن، به میانه میدان آمدند، رجزخوانی کردند و برخی‌شان مانند دریادار شهید علیرضا تنگسیری فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برای اولین بار با دستور تاریخی بستن تنگه هرمز، گلوگاه دشمن را در اختیار گرفتند.
طرفه آنکه رئیس‌جمهوری دیوانه آمریکا که از مدتها قبل با لشکرکشی پر طمطراق خود، انواع و اقسام ناو‌های هواپیمابر و ناوشکن و زیردریایی‌های اتمی و غیر اتمی و جنگنده‌های فوق پیشرفته و هواپیماهای سوخت‌رسان و آواکس و دسته‌های کماندو و نظامی و... را به غرب آسیا و پیرامون مرزهای ایران آورده و پایگاه‌های نظامی خود در منطقه را مملو از سلاح و تفنگدار نموده بود، در یکی از اعترافات خود اظهار داشت:
«فکر کرده بودیم وقتی ایرانی‌ها ناوهای زیبا و عظیم هواپیمابر ما را ببینند، می‌ترسند و تسلیم می‌شوند»!
اما ما نترسیدیم و تسلیم هم نشدیم
آنها از جنگنده‌های رادار‌گریز اف 35 و اف 18 و اف15 و... استفاده کردند و از هواپیماهای فوق سنگین بی‌1 و بمب‌های سنگرشکن و دو تنی GBU و موشک‌های هدایت پذیر تاماهاوک که صداها و لرزش‌های مهیبی ایجاد می‌کرد، تخریب‌شان فوق تصور بود، ساختمان‌های متعددی را با خاک یکسان کرد، تا فاصله زیادی پنجره‌ها شکستند و در و دیوار و سقف‌ها آوار گردیدند و زندگی‌ها نابود شدند.
در همان اولین روز در جنایتی هولناک مدرسه ابتدائی شجره طیبه در میناب را هدف گرفتند و حدود 200 دانش‌آموز و معلم و مربی را به شهادت رساندند، سالن ورزشی در لامرد را بمباران کردند و گروهی از ورزشکاران را شهید کردند، ناجوانمردانه ناو رزمایشی دنا را موشکباران نموده و سرنشینانش را به طور سادیستی هدف قرار دادند، موشک باران و بمباران بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها و اماکن مسکونی و ورزشگاهها و مساجد و کلیسا و کنیسه و امدادگران و زنان و کودکان حتی شیرخواره و.... در تمام آن روزها ادامه یافت. مدام در رسانه‌های مزدورشان می‌گفتند به فلان منطقه و فلان محله حمله خواهند کرد و دستور تخلیه صادر می‌کردند، اما مردم ماندند و نترسیدند.
بلکه از همان دومین روز جنگ، با شنیدن خبر شهادت رهبرشان به خیابان‌ها آمدند و تا امروز و این ساعت همچنان تجمعات شبانه و بعضا روزانه خود را ادامه داده، به خیابان‌ها و میادین می‌آیند، شعار می‌دهند و پرچم را بر فراز دست‌ها به اهتزاز در می‌آورند. حتی وقتی صدای هواپیماها و بمباران و پدافند می‌آمد، نه تنها میدان را ترک نمی‌کردند بلکه بیشتر و بیشتر شعار می‌دادند.
وقتی همان رئیس‌جمهور دیوانه تهدید کرد که همه زیرساخت‌ها اعم از نیروگاه‌ها و پل‌ها و راه آهن را می‌زند و تمدن ایران را نابود خواهند کرد! مردم در یک اقدام ایثارگرانه، علی رغم همه خطراتی که تهدیدشان می‌کرد، دور نیروگاه‌ها حلقه‌های انسانی تشکیل دادند، روی خطوط آهن نشستند و پل‌ها را در بر گرفتند.
شجاعان وطن در پای لانچرها و رادارها
علی رغم حملات پی‌در‌پی به لایه‌های پدافندی و رادارها و سکوها و لانچرهای پرتاب موشک اما رزمندگان هوافضا و دلیرمردان موشکی دست بردار نبودند، می‌دانستند با روشن کردن رادار یا شلیک اولین موشک، شناسایی می‌شوند و هدف قرار می‌گیرند ولی بی‌محابا و بدون کوچک‌ترین ترسی پای رادارها و لانچرها رفتند، همه خطرات را به جان خریدند و در حالی که هواپیماهای دشمن بالای سرشان بودند، لانچرها و رادارها را رها نکردند. چنان‌که بسیاری شهید و بسیاری دیگر مجروح و جانباز شدند.
و در همان روزهای نخست حملات دشمن صلیبی/صهیونی بود که خلبانان ما حیرت جهانیان را برانگیختند و متهورانه با هواپیماهای جنگی نسل سوم اف-5 در میان همهمه موشک‌ها و تاد و پاتریوت و پهپادها به پرواز درآمده، به قلب سیستم چندلایه راداری و پدافندی آمریکا زده، پایگاه نظامی‌اش را بمباران کردند و سپس جنگنده‌های نسل پنجم او را به میدان کشاندند. همان جنگنده‌هایی که برای اولین بار در تاریخ خود، چندین بار دیگر هدف پدافند جدید ایران قرار گرفته و ساقط شدند.
و شگفت انگیزتر، تقابل همه‌جانبه با عملیات گسترده زمینی آمریکا بود که به بهانه نجات خلبان گمشده‌شان ولی در اصل حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران، مجموعه‌ای عظیم از هواگردهای خود اعم از هواپیماهای عظیم سی 130 و بالگردهای بزرگ و کوچک بلک‌هاوک و «لیتل برد» حامل گردان‌های کماندویی و تخصصی را به جنوب اصفهان کشاندند، ولی امدادهای الهی و نیروهای اسلام چون ابابیل بر آنها نازل شدند و به قول یکی از فرماندهانشان از همه طرف بر سرشان آتش ریختند تا زبونانه فرار کردند و تنها لاشه‌های تجهیزات خود را برجای گذاردند.
فرهنگ دنیا را تغییر دادیم
اینچنین بود که مقاومت و ایستادگی ملت ایران در برابر تجاوز ددمنشانه صلیبی/ صهیونی، نه تنها برگ‌های تازه‌ای در تاریخ جنگ‌ها برجای گذارد و هیمنه پوشالی ابرقدرتی آمریکا و اعوان و انصارش را فروریخت بلکه به دیگر کشورها جرات مخالفت و اعتراض داد، چنان‌که برای اولین بار دولت‌های حلقه به گوش آمریکا در ناتو، از همراهی او خودداری کردند تا حدی که ترامپ تهدیدشان کرد. کار به جایی رسید که کانادا و ایتالیا و فرانسه و آلمان هم به ترامپ اعتراض کردند و دولت اسپانیا همه اقدامات او را را محکوم نمود.
به اعتراف بسیاری از کارشناسان و ناظران و مقامات سیاسی دنیا، اینک قدرت جدیدی در جهان به وجود آمده است که جز از خدا از هیچ احدی نمی‌ترسد. در واقع مقاومت و بعثت مردم ایران بر کل جهان تاثیرگذارد و فرهنگ سیاسی دنیا را تغییر داد. به طوری که به باور همان کارشناسان، دیگر جهان به وضعیت قبل بازنخواهد گشت و دیگر نظام سلطه نمی‌تواند خود را بازیابد. دیگر فرهنگ سلطه‌گری و سلطه‌پذیری مانند خانه عنکبوت فرو ریخته است.