آیت‌الله مدرسی یزدی:

اقتصاد نامشروع غرب در گلوگاه هرمز زیر گام‌های قدرتمند ایران است

کد خبر: ۳۳۰۴۳۰

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۱:۱۰

عضو فقهای شورای نگهبان تاکید کرد: این نعمت ساده‌ای نیست که یک کشورِ تحت سلطه انگلیس و آمریکا، با انقلاب و پیشرفت خود را به جایی از قدرت معنوی و مادّی، انسجام اجتماعی و توان نظامی برساند که سفّاک‌ترین ماشین جنگی دنیا را متوقّف کند و از طرف دیگر اقتصاد نامشروع و سارقانه آنان را در گلوگاه هرمز زیر گام‌های قدرتمند خود در تنگنا قرار دهد.
آیت‌الله سید محمدرضا مدرسی‌یزدی، عضو فقهای شورای نگهبان در یادداشتی خاطرنشان کرد: گرچه دشمن آمریکایی صهیونی و پشتیبانان منطقه‌ای آنان جنایات زیادی را در حقّ ملّت مرتکب شدند و خسارات زیادی را بر مردم تحمیل کردند، امّا به لطف خدای بزرگ در مقابل، لطمات و ضربات و خسارت‌های بسیار سنگینی را در سراسر جبهه‌های نبرد ـ از سرزمین‌های اشغالی و از غرب تا شرق حاشیه جنوبی خلیج‌فارس که در اختیار دشمن آمریکایی صهیونی بود ـ متحمّل شدند و به‌رغم ممانعت بسیار شدید دشمن از افشای شکست‌های آنان خصوصاً تلفات انسانی، بحمدالله بر همه ناظران واضح است که در پاسخ تجاوزات خود ضربه‌های هولناک و تلفات انسانی و مالی غیرقابل شمارشی را دریافت کرده‌اند.
به گزارش ایسنا، متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله ربّ العالمین و صلّی الله علی محمّد و آله الطاهرین
«کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثیرَةً بِإِذْنِ اللهِ».
بسا گروهی اندک که بر گروهی بسیار، به اذن خدا پیروز شدند. (البقرة: ۲۴۹)
خدای متعال را باید شکر بگزاریم که چنان قدرت و نصرتی به ملّت ایران اسلامی عطا فرمود که توانست در مقابل گرگ‌ها و کفتارهای وحشیِ ‌هار با صلابت و شجاعت کم‌نظیر مقاومت کند و دشمنانی که قصد نابود کردن ایران اسلامی را به‌تمام‌معنا داشتند، عقب براند و آنان را متحیّر و سرگردان انگشت به دندان پس بزند.
گرچه دشمن آمریکایی صهیونی و پشتیبانان منطقه‌ای آنان جنایات زیادی را در حقّ ملّت مرتکب شدند و خسارات زیادی را بر مردم تحمیل کردند، امّا به لطف خدای بزرگ در مقابل، لطمات و ضربات و خسارت‌های بسیار سنگینی را در سراسر جبهه‌های نبرد ـ از سرزمین‌های اشغالی و از غرب تا شرق حاشیه جنوبی خلیج‌فارس که در اختیار دشمن آمریکایی صهیونی بود ـ متحمّل شدند و به‌رغم ممانعت بسیار شدید دشمن از افشای شکست‌های آنان خصوصاً تلفات انسانی، بحمدالله بر همه ناظران واضح است که در پاسخ تجاوزات خود ضربه‌های هولناک و تلفات انسانی و مالی غیرقابل شمارشی را دریافت کرده‌اند؛ و اینها همه از لطف خداوند رحیم منتقم و ناشی از اتّحاد مردم و تمسّک به اهل‌بیت علیهم‌السلام و جان‌فشانی‌های رزمندگان اسلام است و ما باید قدر این نعمت بزرگ را بدانیم و بر آن شکرگزار باشیم.
این نعمت ساده‌ای نیست که یک کشورِ تحت سلطه انگلیس و آمریکا، با انقلاب و پیشرفت و به‌رغم توطئه‌های مستمرّ و سنگین، خود را به جایی از قدرت معنوی و مادّی، انسجام اجتماعی و توان نظامی برساند که هولناک‌ترین، مخوف‌ترین و سفّاک‌ترین ماشین جنگی دنیا را متوقّف کند و به زانو در آورد و از طرف دیگر، اقتصاد نامشروع و سارقانه آنان را در گلوگاه هرمز زیر گام‌های قدرتمند خود در تنگنا قرار دهد و با بسط و قبض‌های متناوب، نفَس‌های اقتصاد آنان را به شماره اندازد و اینها همه تحقّق وعده‌های نصرت الهی است که بر مجاهدان راه خدا و ملّت مؤمن نازل می‌شود و تبلور روشنِ «وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ؛ و شما برترید، اگر مؤمن باشید» (آل عمران: ۱۳۹) است.
نکات بسیاری است که باید مورد توجّه همه و به‌ویژه نیروهای مسلّح و حافظان امنیّت و مسئولان نظام باشد که چند نکته مهم‌تر را یادآوری می‌کنم:
۱) شناخت درست این نعمت‌های الهی و شکرگزاری آن و سعی در پیشبرد آن با تلاش و توکّل و دعا و التزام به احکام اسلامی و تبعیّت از رهبری معظّم انقلاب اسلامی مدّظلّه‌العالی.
۲) هوشیاری کامل و صددرصد در برابر این افعی‌های سمّی زخم‌خورده که بدون هیچ تردیدی مترصّد دنبال کردن جنایات خود و ضربه زدن‌های بیشتر می‌باشند و این هوشیاری هم باید در مقیاس فیزیکی باشد و هم در مقیاس غیرفیزیکی و نسبت به مانورهای روانی و حیله‌های پیچیدۀ اجتماعی سیاسی و به‌ویژه نسبت به قضیّه مذاکرات.
۳) حفظ انسجام و همدلی و اتّحاد همه اقشار و خودداری از هرگونه انشقاق که بحمدالله مردم و مسئولان تلاش تحسین‌برانگیزی را داشته‌اند.
۴) تلاش مدبّرانه و بی‌وقفه مسئولان نظام برای خدمت‌رسانی به مردم خصوصاً اقشار ضعیف که مبادا بر اثر عوارض اجتناب‌ناپذیر جنگ دچار مضیقه‌هایی بشوند که با تدبیر و تلاش قابل جلوگیری است.
۵) همان‌طور که مردم در این شرایط جنگی در عین حضور حماسی و فوق‌العاده ضدّ دشمن آمریکایی صهیونی به یاری یکدیگر در زمینه‌های مختلف پرداختند، توجّه ویژه‌ای نسبت به اقشار آسیب‌پذیر جامعه از جانب مردم نیز بشود و مردم نسبت به همسایه‌ها و ارحام خود که نیاز به یاری دارند، به‌طور کاملاً محترمانه اقدام کنند که موجب رضایت خداوند و نزول نصر و فتح نهائی است.
ما باید از امامان خود درس بگیریم و تلاش و دعا را همدوش یکدیگر مورد اهتمام قرار بدهیم.
یکی از حاکمان ستم‌پیشه به نام داود بن علی بن عبداللّه بن عبّاس، کارگزار امام صادق علیه‌السلام به نام معلّی بن خُنَیس را دستگیر کرد و از او اسامی شیعیان را می‌خواست و او امتناع کرد و در نهایت به شهادت رسید.
امام صادق علیه‌السلام از این ظلم فاحش حاکم سخت متأثّر شدند و با فرزند خود اسماعیل سراغ او رفتند و به او اعتراض شدید کردند. حاکم گفت: این کار سیرافی مسئول نیروهای امنیّتی من می‌باشد. حضرت فرمودند: با اذن تو یا بدون اذن تو؟! پس اجازه قصاص بده! او مجبور شد در آن شرایط اجازه قصاص بدهد.
وقتی سیرافی را گرفتند که قصاص کنند، شروع به فریاد زدن کرد که:‌‌ای مسلمانان! مرا به کشتن مردم امر می‌کنند و وقتی برای آنان کسی را کشتم، من را می‌کشند! و به‌هرحال سیرافی رئیس شرطه حاکم به قصاص کشته شد.
ملاحظه کنید در کنار توکّل به خدا و دعا، امام صادق علیه‌السلام تا آنجا که برای ایشان ممکن بود، تلاش عملی هم کردند، امّا هنوز یک مرحله مهم‌تر باقی مانده است که شرایط به حضرت اجازه نمی‌دهد اقدام عملی کنند و آن نسبت به خود حاکم ظالم است. این‌جا دیگر سلاح ویژۀ مؤمن که دعاست، پناهگاه حضرت می‌شود:
الدُّعَاءُ سِلَاحُ‏ الْمُؤْمِنِ‏.
دعا سلاح مؤمن است. (الکافی، ج‏۲، ص ۴۶۸)
در روایت آمده است: امام صادق علیه‌السلام شب خود را به سجود و نماز به سر آوردند و منِ راوی (معتّب) شنیدم امام علیه‌السلام آخر شب در سجده این‌چنین دعا کردند:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقُوَّتِکَ‏ الْقَوِیَّةِ وَ بِمِحَالِکَ الشَّدِیدِ وَ بِعِزَّتِکَ الَّتِی خَلْقُکَ لَهَا ذَلِیلٌ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَأْخُذَهُ السَّاعَةَ.
بار خدایا! از تو به نیروی قدرتمندت و به کیفر سختت و به عزّتت که آفریده‏هایت در برابر آن خوارند، درخواست می‌کنم که بر محمّد و خاندانش درود فرستی و او را هم‌اکنون بگیری (مجازات کنی)‏؛ و در روایت آمده است که هنوز حضرت سر از سجده برنداشته بودند که صدای شیون و زاری از محلّ سکونت حاکم ناشی از مرگ ناگهانی او بلند شد. (رجال الکشی، ص ۳۷۷-۳۸۱)
همان‌طور که ملاحظه می‌کنید، امام علیه‌السلام آخرین تلاش خود را برای مبارزه با ظلم کردند و آنجا که دیگر بیشتر از آن قدرت نداشتند، این‌چنین به درگاه خداوند عبادت و تضرّع کردند و خداوند هم دعای حضرت را برای دفع ظالم به‌سرعت اجابت فرمود.
پس وظیفه ما هم در همه شرایط و به‌ویژه در این شرایط جنگی اقتدا به امام صادق علیه‌السلام است که هم در همه ابعاد اقتصادی، اجتماعی، نظامی و... تلاش کنیم و هم دعا کنیم و با دعا می‌توان به بسیاری از امور دست‌نایافتنی دست یافت؛ و درنهایت، تکریم خانواده‌های شهدای عزیز باید مورد توجّه همه باشد.
خدایا! شهدای ما و رهبر شهید ما را با سیّدالشهدا علیه‌السلام محشور فرما. به آسیب‌دیدگان جنگ، اجر و صبر عنایت فرما. ظهور امام زمان علیه‌السلام را هرچه زودتر مقرّر بفرما؛ و پیروزی قاطع و سریع را نصیب ما بگردان.
بمحمّد و آله الطاهرین؛ و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته»