عافیت‌طلبی سؤال‌برانگیز یک مدیر سینمایی

کد خبر: ۳۳۰۲۹۹

تاریخ: ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۱:۰۸

در حالی که طی جنگ اخیر ساختمان مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی هدف حملات وحشیانه دشمنان آمریکایی و صهیونی قرار گرفت، غیبت نفر اول اجرائی این مرکز در صحنه حادثه، سؤال‌برانگیز است.
تصاویر منتشر شده از بازدید «رائد فریدزاده» (رئیس سازمان سینمایی) از محل حادثه، پرده از یک واقعیت تلخ برداشت؛ در شرایطی که انتظار می‌رفت مدیر مرکز گسترش (محمد حمیدی مقدم) برای هدایت عملیاتی و روحیه دادن به گروه‌های مستندساز در صف اول حضور داشته باشد، خبری از وی نبود.
مأموریت ذاتی مرکز گسترش در بزنگاه‌های تاریخی، ثبت بصری وقایع نبرد است. متأسفانه به‌نظر می‌رسد مدیریت این مجموعه، «نشست‌های گفت‌وگومحور» در اتاق‌های امن را به «رهبری میدانی» ترجیح داده است؛ رویه‌ای که با الفبای مدیریت بحران فرسنگ‌ها فاصله دارد.
غیبت در کانون حادثه، تنها یک قصور اداری نیست، بلکه پیامی مخرب برای مستندسازانی است که در خط مقدم مشغول جان‌فشانی هستند. وقتی فرمانده از صحنه دور باشد، انسجام عملیاتی برای ثبت اسناد تاریخی جنگ دچار اختلال شده و فرصت‌های طلایی برای ثبت جنایات دشمن از دست می‌رود.
این انفعال مدیریتی، زنگ خطری برای سینمای تراز انقلاب است. «شکست کارکردی» در ساختاری که باید پیش‌قراول ثبت تاریخ معاصر باشد، پذیرفتنی نیست. مسئولان سینمایی باید پاسخ دهند که آیا در شرایط جنگی، می‌توان با مدیریت عافیت‌طلبانه، رسالت سنگین روایتگری را به سرانجام رساند؟