صورت‌های مالی نشان داد

شرکت‌های ایرانی حداقل 100 روز ذخیره کالایی دارند

کد خبر: ۳۳۰۰۹۴

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۱:۱۵

بررسی صورت‌های مالی نشان می‌دهد صنایع ایران به طور میانگین با ذخیره استراتژیک ۱۰۰ روزه کالا، «سپر اقتصادی» محکمی ساخته‌اند که تداوم فعالیت کارخانه‌ها را حتی در صورت وقوع جنگ، تا اواسط تابستان تضمین می‌کند.
به گزارش خبرگزاری فارس؛ بررسی صورت‌های مالی شرکت‌های بورسی ایران در پایان دسامبر ۲۰۲۵ (دی‌ماه ۱۴۰۴) نشان‌دهنده یک تغییر استراتژیک در مدیریت زنجیره تأمین است.
در حالی که تنش‌های منطقه‌ای به اوج خود رسیده، داده‌های سامانه کدال تایید می‌کنند که صنایع ایران با انبار کردن بی‌سابقه کالا و مواد اولیه، خود را برای یک دوره میان‌مدت انسداد احتمالی مرزها یا درگیری نظامی آماده کرده‌اند. به طوری که حتی اگر از همین اکنون هیچ کالایی وارد کشور نشود، ذخایر موجود می‌تواند چرخ اقتصاد را تا اواسط تابستان ۱۴۰۵ به گردش درآورد.
طبق آمار، میانگین موجودی کالای صنایع تولیدی ایران به حدود ۱۰۰ روز رسیده است. این به معنای آن است که اقتصاد ایران یک «ضربه‌گیر» زمانی برای خود ایجاد کرده که در صورت بسته شدن تنگه هرمز، دولت و بخش خصوصی فشار ناشی از کمبود کالا را بلافاصله حس نخواهند کرد.
بخش تولیدات کلیدی بیشترین سطح آمادگی را دارد. به طور نمونه بخش ماشین‌آلات برقی با ۲۲۵ روز موجودی انبار، رکورددار است. این یعنی این بخش حتی بدون یک قطعه وارداتی، تا هفت ماه آینده توان ادامه فعالیت دارد. بخش سیمان و مصالح ساختمانی هم با ۱۷۶ روز ذخیره، تضمین‌کننده تداوم پروژه‌های عمرانی و بازسازی در شرایط بحرانی است. بخش محصولات فلزی و فولاد هم ذخیره‌ای بین ۱۲۲ تا ۱۷۰ روز دارند که ستون فقرات صنایع دفاعی و سنگین محسوب می‌شود. در بخش کالاهای تندمصرف که مستقیماً با معیشت مردم در ارتباط است هم وضعیت ذخایر قابل توجه است. به طور نمونه بخش محصولات کشاورزی و دامی با ۱۵۰ روز ذخیره، امنیت غذایی را تا اواسط تابستان آینده تضمین می‌کند.
بخش نوشیدنی‌ها و قند و شکر هم به ترتیب با ۱۲۲ و ۹۰ روز ذخیره، در وضعیت پایداری قرار دارند.
صنعت داروسازی هم با ۷۶ روز ذخیره، اگرچه نسبت به سیمان کمتر است، اما برای عبور از شوک‌های اولیه تحریم یا جنگ، زمان حیاتی در اختیار تیم‌های مدیریت بحران قرار می‌دهد.
این حجم از انبارشدن کالا، بیانیه‌ای صریح از سوی سیاست‌گذاران اقتصادی ایران است.
برخلاف مدل‌های جهانی که به سمت «تولید به اندازه نیاز» (Just-in-Time) حرکت می‌کنند، ایران به مدل «ذخیره برای روز مبادا» (Just-in-Case) روی آورده است که باعث شده اقتصاد کشور ضربه‌گیر و سپر دفاعی قابل قبولی داشته باشد.