فارن‌افرز در پایان هفته هفتم جنگ:

جنگ ایران میخ آخر بر تابوت قرنِ آمریکایی بود

کد خبر: ۳۲۹۸۷۰

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۰

روز چهل‌و‌نهم، و هفته هفتم جنگ، دیروز در حالی به پایان رسید که تحلیلگران فراوان در دنیا معتقدند ایران، دست برتر را در جنگ دارد. در این‌باره نشریه فارن‌افرز تاکید کرد: جنگ ایران و آمریکا، میخ آخر بر تابوت «قرنِ آمریکایی» بود و جهان را به سمتی سوق داده که دیگر واشنگتن قطب‌نمای اصلی آن نیست. این جنگ باعث شد کشورهای بزرگ جهان دیگر از دستورات واشنگتن پیروی نکنند. ناتوانی ترامپ در جلب حمایت کشورها برای محاصره ایران، نشان داد که نفوذ اخلاقی و سیاسی آمریکا به‌شدت فرسوده شده است. جنگ ایران صرفاً یک درگیری منطقه‌ای نبوده، بلکه لحظه‌ تغییر پارادایم در تاریخ جهان است که «جهانِ پساآمریکا» را شکل می‌دهد.
در همین زمینه، هفته‌نامه گاردین ویکلی پیش از این تحلیلی منتشر کرده و به توصیف دوره فترت در تاریخ جهان پرداخته بود. این نشریه در شماره هفته اخیر، به جنبه‌ای کلید، یعنی وخامت جایگاه جهانی ایالات‌متحده پس از دوره‌ای از ریسک‌پذیری بالا با ایران پرداخت و در تحلیلی با عنوان «از دست رفتن کنترل» نوشت: تهدید نافرجام ترامپ مبنی بر اینکه تمدن ایران «خواهد مرد. هرگز برنخواهد گشت، مگر اینکه تسلیم خواسته‌های او شود»، محدودیت‌های سیاست‌خارجی آخرالزمانی او را آشکار کرد. این تهدید همچنین به کاهش گسترده‌تر نفوذ آمریکا در جهانی اشاره داشت که در آن ایالات‌متحده غیرقابل اعتماد و از نظر استراتژیک، منزوی به نظر می‌رسد.
سرپیچی فزاینده جهان از ترامپ
دیروز نشریه پولیتیکو نوشت «ترامپ با جهانی مواجه است که به شکلی فزاینده از او سرپیچی می‌کند، نوشت: بن‌بست ایران نشان‌دهنده‌ اشتباهی است که ترامپ و تیم او مرتکب می‌شوند» و همزمان، به عنوان سند این ادعا، ریچل ریوز، وزیر دارایی انگلیس، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را «اشتباه» خواند و گفت: متقاعد نشده‌ام که این جنگ، جهان را امن‌تر کرده باشد. سؤال این نیست که آیا از رژیم ایران خوشتان می‌آید یا بدتان می‌آید، من به‌شدت از رژیم ایران بدم می‌آید، بلکه سؤال این است چگونه می‌توان به تغییری که می‌خواهید دست یابید. یک کانال دیپلماتیک باز و گفت‌وگوها و بحث‌های رسمی در حال انجام بود. پایان دادن به مذاکرات و ورود به جنگ یک اشتباه بود، چرا که من متقاعد نشده‌ام که امروز نسبت به چند هفته پیش امن‌تر هستیم.
گورستان راهبردهای کلان آمریکا
نشریه انگلیسی اکونومیست با بیان اینکه «کاخ‌سفید فعلی، گورستان راهبردهای کلان آمریکاست»، می‌افزاید: ونس معاون رئیس‌جمهوری آمریکا، عاشق ایده‌های بزرگ، یا حداقل ایدهِ ایده‌های بزرگ است. او برخلاف دونالد ترامپ، کتاب می‌خواند و حتی کتاب‌های خودش را می‌نویسد. اما نظریه ترامپیسم ونس با عمل همخوانی ندارد و کاخ‌سفید گورستانی برای استراتژی‌های بزرگ است. جنگ خلیج‌فارس به یک برزخ نگران‌کننده تبدیل شده است. جنگ متوقف شده، تنگه هرمز بسته شده و چشم‌انداز توافق نامشخص است. ترامپ دوباره به فشار حداکثری روی آورده. با این تفاوت که این‌بار فشار اقتصادی را با اسلحه اعمال می‌کند. و ایران هم همین کار را با بقیه جهان انجام می‌دهد. در این میان، دیلی‌بیست درباره تحقیر شدن رئیس‌جمهور آمریکا می‌نویسد: ترامپ با بی‌توجهی کشتی‌ها به محاصره دریایی آمریکا تحقیر شد. استراتژی او برای فشار بر ایران، پس از آنکه چندین کشتی محاصره او در تنگه هرمز را نادیده گرفتند، با واکنشی شرم‌آور مواجه شده است. چندین نفتکش مرتبط با ایران، از جمله کشتی‌های تحریم‌شده و یک نفتکش چینی، در عرض چند ساعت پس از اجرائی شدن محاصره نیروی دریایی آمریکا، از این آبراه حیاتی عبور کردند.
دیوانه، ترسیده است
انتقادات درباره رفتارهای نامعقول ترامپ و شخصیت آشفته وی نیز شدت گرفته است چنان که آلترنت خبر داد: وضعیت روانی ترامپ در مسیر سقوط است و حتی متحدانش او را «دیوانه» می‌خوانند
دیوید رمنیک سردبیر مجله نیویورکر هم گفت: اگر درباره ترامپ شواهد را مبنا قرار دهید، آنچه تاکنون از او شنیده‌ایم سخنان یک فرد مجنون است!
جان بولتون مشاور سابق دونالد ترامپ هم اظهار کرد: ترامپ حمله به ایران را بسیار ساده در نظر گرفته بوده و امروز راه فراری برای آن نمی‌بیند. بعید می‌دانم پنتاگون به او گوشزد نکرده که ایران می‌تواند تنگه را ببندد و ما را تا دریای عرب دنبال کند. به همین خاطر او وحشت‌زده
است.
نشریه ایندیپندنت به ابعاد اقتصادی جنگ پرداخته و می‌نویسد: در حالی که چراغ‌های هشدار در اقتصاد جهانی روشن شده‌اند، ترامپ هرگز بیش از امروز به یک پیروزی نیاز نداشته است. انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز و بنزین
۶ دلاری، زنجیره‌ تأمین جهانی را فلج کرده است. شاخص‌های اقتصادی نشان می‌دهند که تورم افسارگسیخته در حال تبدیل شدن به یک رکود عمیق است. در واشنگتن، انتقادات حتی از سوی متحدان جمهوری‌خواه بالا گرفته است. ترامپ برای خاموش کردن صدای منتقدان و جلوگیری از سقوط بیشتر بازارهای مالی، به یک توافق نیاز دارد.
نشریه فرانسوی لوموند: هم خاطر‌نشان کرد از زمان آغاز درگیری در خاورمیانه، سایه‌ ناتوانی بسیاری از کشورها را فرا گرفته و آنچه قرار بود یک جنگ «منطقه‌ای» باشد، به یک بحران «جهانی» تبدیل شده است. اگر «قربانیان جانبی» برای پایان دادن به این وضعیت متحد نشوند، فروپاشی نظم جهانی غیرقابل اجتناب خواهد بود.
از کاهش صادرات نفت عربستان تا ضربه به پترودلار
در این میان گزارش کپلر درباره کاهش۴۰درصدی صادرات نفت عربستان حاکی است که میانگین صادرات نفت خام عربستان در ماه مارس ۲۰۲۶ به حدود ۴ میلیون بشکه در روز سقوط کرده. این رقم در مقایسه با فوریه همان سال (۷ میلیون و ۱۰۸ هزار بشکه در روز) افت ۴۰‌درصدی را ثبت می‌کند.. از سوی دیگر، ماریو ناوفال خبرنگار فعال بازار نفت عنوان کرد: قیمت نفت در سنگاپور به ۲۱۰ دلار رسیده؛ قیمت کود سه برابر شده و هزینه خوراک دام یک دامدار از ۱۶۰۰ به ۹۰۰۰ دلار رسیده است.
روزنامه فایننشال‌تایمز، از زاویه دیگری به پیامدهای جنگ نسنجیده ترامپ علیه ایران پرداخت و یادآور شد: جنگ ایران به پترودلار آسیب خواهد زد جنگ با ایران، پایه‌های پترودلار یعنی معامله نفت در برابر امنیت بین آمریکا و کشورهای حوزه خلیج‌فارس را تخریب کرده. طبق این معامله، اعراب به آمریکا نفت می‌فروختند و دلارهای نفتی خود را در اوراق خزانه آمریکا سرمایه‌گذاری می‌کردند و امنیت‌شان را از آمریکا می‌گرفتند‌. مثلا در پایان ژانویه، عربستان و امارات روی هم رفته حدود ۲۵۰ میلیارد دلار اوراق قرضه آمریکا را در اختیار داشتند. اما با انقلاب نفت شیل، اکنون آمریکا خودش صادرکننده خالص محصولات نفتی است. جنگ اخیر نیز به بخش امنیتی معامله ضربه زده زیرا ایران سایت‌های تولید انرژی خلیج‌فارس را با عواقب حیرت‌انگیزی هدف قرار داده: مثلا حمله ایران به راس لفان قطر تقریباً یک‌پنجم ظرفیت تولید گاز این کشور را از بین برد.
هراس فزاینده دشمن از انسداد تنگه باب‌المندب
تنگه باب‌المندب به عنوان اهرم دوم ایران در کنار تنگه هرمز، در کانون توجه محافل رسانه‌ای و سیاسی جهان است. نورالدین الدغیر خبرنگار الجزیره در تهران در این‌باره گفت: ممکن است تنگه باب‌المندب وارد عرصه فشار و فشار متقابل بین تهران و واشنگتن شود و فشار بیشتری بر تجارت و اقتصاد جهانی وارد آید. ظهور باب‌المندب در کانون توجه می‌تواند پاسخی به تلاش‌های واشنگتن برای محاصره بنادر باشد و احتمالاً سازوکاری برای فشار بر مذاکرات ایران و آمریکا محسوب می‌شود.
بابک اسحاقی خبرنگار صهیونیست شبکه اینترنشنال در تل‌آویو هم از «نگرانی‌های جدی اسرائیلی‌ها از رو شدن برگ دوم ایران در جنگ» خبر داد و گفت: جمهوری اسلامی این امکان را دارد که از توانایی حوثی‌ها در بستن تنگه باب‌المندب استفاده کند و همین باعث نگرانی شدید اسرائیل شده است. کریس مورفی سناتور آمریکایی هم ضمن هشداری گفت: ایران وعده داده در صورت محاصره تنگه هرمز، دریای سرخ را ببندد؛ آن‌ها توانایی‌اش را دارند. او می‌افزاید: مادرم وقتی کوچک بودم، ترانه‌ای به نام «پیرزنی را می‌شناسم که یک مگس را بلعید» برایم می‌خواند. ترانه درباره پیرزنی است که مگسی را می‌بلعد و بعد برای حل آن مشکل، یک عنکبوت را می‌بلعد و برای حل مشکل بعدی، یک پرنده و سپس یک گربه و یک سگ را می‌بلعد. این دقیقاً همان کاری است که ترامپ اکنون در قبال ایران انجام می‌دهد. او با مرتکب‌شدن اشتباهات جدید، اشتباهات قبلی را تشدید می‌کند. ترامپ قصد دارد مشکلِ بسته‌شدن تنگه هرمز را با «کمک به ایرانی‌ها برای بستن این تنگه» حل کند. ترامپ به ایرانی‌ها کمک می‌کند تا تنگه را تعطیل کنند. این کار احمقانه است و باعث گران‌تر شدن نفت، بنزین و موادغذایی در آمریکا خواهد شد. او می‌خواهد نیروی دریایی ما را در موقعیتی قرار دهد که جلوی تمام ترددها از تنگه، از جمله تردد ایرانی‌ها را بگیرد. این یک اقدام تنش‌زای دیگر است. چه آن‌ها این کار را عملی کنند چه نه. ایران وعده داده که دریای سرخ را ببندد و آن‌ها این توانایی را دارند که از طریق یمن، در تردد خروجی از دریای سرخ اختلال ایجاد کنند. ایران بر این باور است که در این جنگ پیروز است و اصلاً باور ندارد که ترامپ در مذاکرات جدی
باشد.
ایران موفق شد ماشین نظامی آمریکا را به چالش بکشد
مضیقه‌های نظامی آمریکا و اسرائیل، در جنگ اخیر هم آشکار شد و هم شدت پیدا کرد. به گزارش رویترز «آمریکایی‌ها به شرکای اروپایی گفته‌اند که احتمالاً برخی تحویل‌های برنامه‌ریزی‌شده تسلیحات به تأخیر خواهد افتاد زیرا جنگ با ایران فشار بر ذخایر آمریکا وارد کرده است». در مقابل، ایزابل لاسر خبرنگار ارشد فیگارو درباره توانمندی‌های ایران گفت: روند تولید و انبار کردن موشک‌ها در سیلوهای زیرزمینی در ایران، شدت یافته است. این نمایش قدرت می‌تواند به این معنا باشد که ایران در صورت حمله مجدد، عملاً آماده تداوم بخشیدن به جنگ است. ایران با رونمایی از موشک‌های خود یادآوری می‌کند که همچنان ذخایر انبوهی در اختیار دارد- ذخایری که به کلی دست‌کم گرفته شده بودند- و نشان می‌دهد غرب بار دیگر دچار خطای محاسباتی شده است.
روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی تحت عنوان «ایران دارد چیزی درباره ماشین جنگی آمریکا به ما می‌آموزد»، یادآور شد: تاریخ پر است از ارتش‌های قدرت‌های بزرگی که هر روز در آینه به خودشان می‌گفتند بهترین در جهان هستند، تا وقتی که ناگهان ضربه خوردند. این را مایکل هوروویتز، مقام پیشین پنتاگون، به من گفت؛ «اگر تاریخ را به عنوان راهنما در نظر بگیریم، اکنون زمانی است که چراغ‌های خطر باید برای قدرت بزرگی مانند ایالات‌متحده چشمک بزنند.» از همان روز اول جنگ، وقتی ایران در واکنش به حملات آمریکا و اسرائیل، زیرساخت‌ها در منطقه خلیج‌فارس را هدف قرار داد، میدان نبرد درگیری شکل متفاوتی پیدا کرد. ایران خیلی زود «سلاح هرمز» خود را به‌کار گرفت؛ با حمله به زیرساخت‌های انرژی، هدف قرار دادن نفتکش‌ها، مین‌گذاری در تنگه و گروگان گرفتن اقتصاد مبتنی بر سوخت‌های فسیلی جهان. اما به همان اندازه، محاسبات ساده مهمات هم قابل توجه بود. نیروهای آمریکایی و اسرائیلی اهداف زیادی را در ایران، چه نظامی و چه غیرنظامی، نابود می‌کردند؛ اما این کار را با سلاح‌های بسیار گران‌قیمت انجام می‌دادند و ذخایر محدود را مصرف می‌کردند. شاید ایرانی‌ها خسارت کمتری وارد می‌کردند، اما این کار را بسیار ارزان‌تر انجام می‌دادند، با چیزی که به نظر می‌رسید انبوهی از پهپادها، موشک‌ها و مین‌های کم‌هزینه باشد. چقدر طول کشید تا آمریکایی‌ها بفهمند در عراق و افغانستان در باتلاق گیر کرده‌اند؟ در این جنگ انتخابی، ارتش قدرتمند آمریکا در همان هفته اول درگیر یک جنگ فرسایشی شد. اینکه چگونه «ریپر» مقتدر آمریکا- که العولقی را کشت- جای خود را به «شاهد» چابک ایران داد که برتری آمریکا را به چالش کشیده، داستانی نیست که در آن ایالات‌متحده صرفاً برتری خود در مرزهای فناوری را گسترش داده باشد. بلکه آنچه رخ داد، دوره‌ای از گسترش سریع و چشمگیر این فناوری خارج از کنترل آمریکا
بود.
طرح ساده‌لوحانه و نامعقول
مجله آمریکایی نیشن، طرح محاصره دریایی ایران از سوی ترامپ را ساده‌لوحانه خواند و نوشت: آخرین پیشنهاد ترامپ، حتی از بقیه طرح‌های او هم نامعقول‌تر به نظر می‌رسد. طرح محاصره دریایی ترامپ در تنگه هرمز، از همان ابتدا ضعیف بود. اقدامی که از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی است و تاکنون نیز کاملاً بی‌اثر بوده است. ترامپ ممکن است این واقعیت را نپسندد، اما صادرکنندگان و شرکت‌های کشتیرانی بدون یک راه‌حل قطعی برای پایان جنگ، هرگز به شرایط عادی در تنگه بازنخواهند گشت. هیچ نشانه‌ای از تسلیم شدن ایران در برابر محاصره دریایی آمریکا دیده نشده است. ایران نشان داده که حتی بدون درآمدهای نفتی هم می‌تواند به جنگ ادامه دهد. برای بازگشت وضعیت به پیش از جنگ، آمریکا ناچار خواهد بود امتیازاتی به ایران بدهد. این روند فقط یک نام دارد: شکست.
جنگ ۴۰ روزه علیه ایران خوب پیش نرفته است
کریس هجز، خبرنگار و نویسنده مشهور آمریکایی با اذعان به قدرت ایران تاکید کرد: تصمیم‌گیرنده نهائی، تهران است. این درک در کاخ‌سفید نفوذ کرده که جنگ ۴۰روزه با ایران برای آمریکا خوب پیش نرفته است. ایران نشان داده است که از طریق جنگ نامتقارن، نه‌تنها از نظر هدف‌گیری بلکه از نظر تداوم آتش نیز قادر است خسارات بزرگی را وارد کند. ایران قطعاً خسارت قابل‌توجهی به اسرائیل زده است. فراموش نکنید که ناوگروه هواپیمابر آمریکا از ترس پهپادها و حملات ایران، خودش را هزار مایل دورتر نگه داشت. آمریکایی‌ها در اسلام‌آباد درک نکردند که تصمیم‌گیرنده نهائی برای پایان این داستان، ایران است.