رد پای شریفی ‌زارچی در حمله به مرکز سخت‌افزار هوش مصنوعی شریف

کد خبر: ۳۲۹۴۵۴

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۵

اصابت دقیق به زیرساخت‌های حیاتی پردازش و GPU دانشگاه شریف، فقط یک حمله نظامی نبود؛ این عملیات، بوی یک «خیانت در سطح نخبگانی» می‌دهد. دسترسی به جزئیات فنی و نقاط حساس، فرضیه نقش‌آفرینی عوامل داخلی با پیوندهای خارجی را تقویت کرده؛ فرضیه‌ای که حالا نام شریفی زارچی را بر زبان‌ها انداخته است.
اصابت دقیق به زیرساخت‌های پردازشی و مرکز GPU دانشگاه صنعتی شریف، فراتر از یک خسارت فیزیکی، زنگ خطر «نفوذ در لایه نخبگانی» را بار دیگر به صدا درآورده است. اشراف بر جزئیات فنی و مکانی این مرکز که در تخصص حوزه‌هایی نظیر هوش مصنوعی و بیوانفورماتیک است، فرضیه همکاری «نقشه راه داخلی» با سرویس‌های جاسوسی بیگانه را تقویت کرده است.
از تخصص علمی تا ردیابی امنیتی
در پی حمله دشمن به دانشگاه شریف، حسین اسدی، استاد دانشکده مهندسی کامپیوتر و مدیر مرکز پردازش سریع دانشگاه اعلام کرد: با حمله دشمن، علاوه‌بر اینکه خدمات پردازش سریع متوقف شد، خدمات هوش مصنوعی پایه که معادل خدمات چت جی بی‌تی بود و توسط جوانان نصب و راه‌اندازی شده بود نیز متوقف شده است.
این مرکز، حوزه فعالیت چهره‌هایی چون علی شریفی زارچی بود که دسترسی گسترده‌ای به زیرساخت‌های داده‌ای و شبکه پردازش سنگین دانشگاه داشته‌اند و اکنون از زاویه‌ای جدید مورد نقد قرار گرفته است. تحلیلگران معتقدند مواضع سیاسی تند و همسویی با ضد انقلاب به خصوص سرویس سیا و موساد، نمی‌تواند از احتمال انتقال دانشِ زیرساختی به دشمن جدا باشد.
زارچی زمان حضور در ایران، به‌عنوان مدرس هوش مصنوعی و عضو هیئت علمی این بخش از دانشگاه، فعالیت داشت.علی‌اکبر افضل، کارشناس مسائل امنیتی، در تحلیلی پیرامون این حادثه می‌گوید:
«دقت در هدف قرار دادن سرورهای خاص، نشان از یک عملیات ترکیبی دارد. دشمن با بهره‌گیری از عوامل نفوذی در بدنه دانشگاهی و پیوند عملیاتی با هسته‌های معاند نظیر سازمان مجاهدین، موفق شده است نقاط کور و حساس پدافند غیرعامل ما را در حوزه فناوری‌های نوظهور شناسایی کند.»
کنارهم گذاشتن قطعات این پازل، ردپای شریفی زارچی در چرایی حمله آمریکا و اسرائیل به دانشگاه شریف و خاصتا مرکز سخت‌افزار هوش مصنوعی ایران را، روشن‌تر می‌کند.
پیشینه نفوذ؛ از محیط زیست تا هوش مصنوعی
منابع آگاه معتقدند این الگو، تکرار سناریوی دهه ۹۰ شمسی است. در آن دوره، تحت لوای فضای ایجاد شده پس از برجام، تعدادی از افراد آموزش‌دیده در غرب با مأموریت‌های خاص و در کسوت استاد دانشگاه یا نخبه علمی وارد زیرساخت‌های حیاتی شدند. نمونه بارز این جریان در پرونده جاسوسان اسرائیلی محیط زیست (مؤسسه حیات وحش میراث پارسیان) و حضور افرادی چون کاوه مدنی به عنوان نخبه، در بدنه علمی و اجرائی دیده شد که منجر به خروج اطلاعات حساس از کشور گشت.
نگرانی از آلودگی امنیتی در بدنه دانشجویی
بازداشت‌های سال‌های اخیر در دانشگاه شریف که پرده از ارتباط برخی دانشجویان با سازمان‌های تروریستی همچون سازمان منافقین و سرویس‌های غربی برداشت، نشان‌دهنده سرمایه‌گذاری سنگین دشمن بر روی «سرمایه انسانی» کشور است.  به گزارش فارس، حادثه اخیر در مرکز محاسبات، ثابت کرد که هدف دشمن تنها ترور فیزیکی نیست، بلکه از کار انداختن «مغز متفکر» و زیرساخت‌های هوش مصنوعی ایران از طریق اطلاعات دقیق عوامل داخلی است.
گزارش‌ها حاکی از آن است که بازنگری در دسترسی‌های امنیتی مراکز حساس علمی و بازخوانی پرونده اساتید و نخبگانی که پیوندهای مشکوک با محافل خارج از کشور دارند، به یک ضرورت حیاتی برای پدافند غیرعامل کشور تبدیل شده است.