فواید غیبت امام زمان(عج) (1)(پرسش و پاسخ)

کد خبر: ۳۲۸۲۸۸

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۱:۳۱

پرسش:
امامی که غایب است و پیروانش به او دسترسی ندارند تا نیازها و مشکلاتشان را رتق و فتق نمایند، اساسا چه فایده‌ای می‌تواند برای پیروان خود داشته باشد؟
پاسخ:
1- مفهوم غایب بودن امام
مفهوم غایب بودن امام مهدی(عج) به این معنا نیست که آن حضرت وجود ناپیدا و رؤیایی دارد، بلکه آن حضرت مانند سایر انسان‌ها از یک زندگی طبیعی، عینی و خارجی برخوردار است، به طوری که آن امام در میان مردم و در دل جامعه رفت و آمد دارد و گفتار مردم را می‌شنود و در اجتماعات آنها حضور دارد و سلام می‌کند. آری او مردم را می‌بیند ولی این مردمند که نمی‌توانند جمال مبارک آن حضرت را ببینند، به بیان دیگر این مردمند که از امام خویش غایبند. همان‌گونه که خود آن حضرت از وجود نافع خویش در زمان غیبت کبری به خورشید پشت ابر تعبیر می‌فرماید.(بحارالانوار، ج 52، ص 92)
2- فواید غیبت امام مهدی(عج)
الف) فواید تکوینی امام
1- خلقت جهان هستی به برکت وجود مطهر معصومان(ع)
روایات فراوانی به این حقیقت اشاره دارد که جهان هستی به برکت وجود نور پاک معصومان(ع) آفریده شده است. پیامبر اکرم(ص) خطاب به امام علی(ع) می‌فرماید: «یا علی! لولا نحن، ما خلق‌الله ادم و لا حوا، و لا الجنه و لاالنار و لاالسماء ولا الارض» ای علی! اگر ما نبودیم، خداوند سبحان و تعالی آدم و حوا و بهشت و جهنم و آسمان و زمین را نمی‌آفرید. (عیون اخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 237)
2- امام، قلب عالم امکان و واسطه فیض الهی
بر اساس احادیث فراوانی که در بحث امامت وارد شده و دلایلی که دانشمندان ارائه کرده‌اند، در بینش اسلامی، امام جان و روح جهان است، و عالم هستی به وجود او وابستگی تکوینی دارد. امام قلب عالم وجود و هسته مرکزی جهان هستی و واسطه وجودی فیض بین عالم و آفریدگار هستی است، و از این جهت حضور و غیبت او تفاوتی ندارد. و اگر آن حضرت ولو به صورت ناشناس در جهان نباشد، جهان هستی در هم فرو می‌ریزد. چنانکه امام صادق(ع) می‌فرماید: «اگر زمین بدون وجود امام بماند، ساکنان خود را در کام خود فرو می‌برد.» (کمال‌الدین و تمام النعمه، شیخ صدوق، ص 201)
3- امام سبب ایمنی از بلاها برای اهل زمین و آثار رحمت
امام صادق درباره فواید تکوینی امام مهدی(ع) می‌فرماید: «به سبب ما درختان میوه می‌دهند، و میوه‌ها به ثمر می‌رسند، و رودها جاری می‌شوند، و به سبب ما ابر آسمان می‌بارد، و گیاهان از زمین می‌رویند و به بندگی ما خداوند عزوجل پرستیده می‌شود، و اگر ما نبودیم، هرگز خداوند متعال پرستیده نمی‌شد.» (همان، ج 1، ص 144، ح 23)
همچنین امام صادق(ع) می‌فرماید: «ما کسانی هستیم که خداوند متعال به واسطه ما، آسمان را نگاه داشته تا بر زمین نیفتد، مگر به اذن او، و به واسطه ما زمین را نگاه داشته که اهلش را نلرزاند. و به سبب ما باران را فرستد، و رحمت را منتشر کند و برکات زمین را خارج سازد، و اگر نبود که ما بر روی زمینیم، زمین اهلش را فرو می‌برد».(همان، ج1، ص207، ح22) حتی در یک روایت از امام مهدی(ع)، آن حضرت خود را مایه امان اهل زمین معرفی می‌کند، همچنان که ستارگان مایه امان اهل آسمان هستند.»(بحارالانوار، ج52، ص92، ح7) و این سنت امان از هلاکت اهل آسمان‌ها و زمین را قرآن کریم با صراحت بیان داشته و در سوره انفال آیه 33 می‌فرماید: «و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم» (ای رسول ما!) تا زمانی که تو در میان مردم هستی، خداوند هرگز آنها را عذاب (عمومی هلاکت‌بار) گرفتار نخواهد کرد. و در روایتی خود پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «من آخرین جانشین پیامبر خدا هستم که خدای متعال به واسطه من بلاها را از خاندان و شیعیانم دور می‌کند».(کتاب الغیبه، شیخ طوسی، ص246) بنابراین وجود معصومین و حجت‌های خداوند، مانع از آن است که مردم به سبب انواع گناهان و مفاسدی که انجام می‌دهند، به عذاب‌های سخت و هلاکت‌آمیز الهی گرفتار آیند و طومار حیات زمین و اهل آن در هم پیچیده شود.
(ادامه دارد)