جهش قیمت نفت همزمان با رزمایش سپاه در تنگه هرمز

کد خبر: ۳۲۸۲۵۱

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۱:۵۹

قیمت نفت در معاملات روز جمعه بازار جهانی، برای سومین روز متوالی به بالاترین حد خود در شش ماه گذشته رسید.
قیمت نفت که چهارشنبه بیش از چهار درصد افزایش یافت از هفتاد دلار گذشت در روز پنجشنبه هم همچنان روند افزایش خود را پشت سر گذاشت.
روز چهارشنبه بود که ایران در رزمایش دریایی بستن تنگه هرمز را تمرین کرد. رئیس‌جمهور آمریکا هم روز پنجشنبه اعلام کرد ایران حداکثر ۱۵ روز فرصت دارد تا در مورد برنامه هسته‌ای خود به توافق برسد.
بیش از ۲۰ درصد از نفت دنیا روزانه از تنگه هرمز عبور می‌کند و طبق نوشته بلومبرگ، ایران توانایی دارد با استفاده از این ابزار قیمت نفت را تا ۱۵۰ دلار افزایش دهد.
به گزارش ایسنا، قیمت نفت برنت روز جمعه هم به بالای ۷۲ دلار در هر بشکه رسید و برای سومین روز متوالی به بالاترین حد خود در شش ماه گذشته رسید. از ابتدای هفته جاری تاکنون، بیش از شش درصد افزایش یافته است. قیمت نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نزدیک به ۶۷ دلار در هر بشکه معامله شد.
قیمت نفت امسال تحت تاثیر نگرانی‌های ژئوپلیتیکی، حدود یک ششم افزایش یافته است. معامله‌گران ریسک اختلال عرضه نفت را ارزیابی می‌کنند که از انتظارات پیرامون مازاد عرضه که در پایان سال ۲۰۲۵ بر قیمت‌ها تاثیر گذاشته بود، فراتر رفته است.
بر اساس گزارش بلومبرگ، عملیات نظامی مستمر آمریکا می‌تواند باعث افزایش بیشتر قیمت‌ها شود که به افزایش هزینه‌های بنزین در پمپ بنزین‌ها دامن می‌زند و خطر خشم رای‌دهندگان آمریکایی را پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای اواخر امسال افزایش می‌دهد.
آمار اداره اطلاعات انرژی نشان داد که ذخایر نفت خام آمریکا طی هفته گذشته، ۹ میلیون بشکه کاهش یافته که بزرگ‌ترین کاهش از اوایل سپتامبر(شهریور) تاکنون بود. ذخایر فرآورده‌های نفتی نیز در کل آمریکا کاهش یافت. این آمار از روند صعودی قیمت نفت حمایت کردند.
«جهشی تاریخی» قیمت‌ها
به دنبال افزایش قیمت نفت به بالای ۷۰ دلار در هر بشکه، وبگاه آمریکایی اکسیوس طی تحلیلی نوشت: قیمت نفت در صورت درگیری با ایران می‌تواند به ۱۳۰ دلار در هر بشکه برسد و قیمت بنزین در آمریکا هم تا سه دلار در هر گالن افزایش یابد.
بر اساس این گزارش، قیمت نفت به بالاترین رقم از تابستان گذشته رسیده است و بازار نگران ریسک‌هایی‌ست که هم برای صادرات نفت ایران دارد و نگران اختلال در عرضه سایر تولیدکنندگان منطقه است.
تحلیلگران حوزه نفت هشدار داده‌اند، نگرانی آشکار در بازارهای نفتی این است که هرگونه اقدام نه‌تنها برای عرضه نفت ایران بلکه برای جریان گسترده‌تر نفت در خلیج‌فارس چه معنایی خواهد داشت. به‌ویژه با توجه به خطر اختلال در محموله‌ها از طریق تنگه هرمز.
ایران روزانه حدود یک و نیم میلیون بشکه نفت صادر می‌کند که بیشتر به چین می‌رود اما تنگه هرمز، گذرگاه باریک دریایی در مجاورت ایران، گلوگاهی است که حدود یک‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان از آن عبور می‌کند.
«بن کاهیل» تحلیلگر انرژی دانشگاه تگزاس-آستین، معتقد است که مسائل ژئوپلیتیک، به‌ویژه ایران، در حال حاضر عامل اصلی صعودی در بازار نفت هستند. تحلیلگران هشدار می‌دهند در صورت توقف صادرات نفت ایران بدون آسیب به زیرساخت‌ها، قیمت نفت ۱۰ تا ۱۲ دلاری در هر بشکه افزایش خواهد یافت اما حمله به آن تاسیسات افزایش بزرگ‌تری را رقم خواهد زد.
به نوشته آکسیوس، در صورت اختلال در تنگه هرمز از سوی ایران، قیمت‌ها از ۹۰ دلار فراتر می‌رود.
در سناریویی شدیدتر، ایران می‌تواند به زیرساخت‌های نفتی مانند چاه‌ها و پایانه‌های صادراتی در کشورهای بزرگ تولیدکننده خلیج‌فارس حمله کند که به نوشته آکسیوس می‌تواند جهشی «تاریخی» در قیمت هر بشکه ایجاد کند.
البته نکته مهم این است که با توجه به اینکه ترامپ از بالا رفتن قیمت بنزین خوشش نمی‌آید، درصورت درگیری، حجم و مدت آن چقدر خواهد بود.
تاثیر رزمایش دریایی ایران و روسیه
به گزارش مهر، ایران چند روز پس از بسته شدن موقت تنگه هرمز در جریان مانورهای نظامی، یک رزمایش دریایی مشترک با روسیه برگزار کرد. اقدامی که بر نگرانی‌های بازار درباره امنیت این گذرگاه راهبردی افزوده است.
ایران به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان بزرگ نفت، در سوی دیگر شبه‌جزیره نفت‌خیز عربستان و در آن‌سوی تنگه هرمز قرار دارد.
آبراهی که حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت از آن عبور می‌کند.
هرگونه تنش یا درگیری در این منطقه می‌تواند عرضه نفت به بازارهای جهانی را مختل کرده و به افزایش قیمت‌ها دامن بزند.
علاوه‌بر ریسک‌های ژئوپولیتیکی، گزارش‌ها درباره کاهش ذخایر نفت خام و محدودیت صادرات در برخی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان نفت جهان نیز از قیمت‌ها حمایت کرده است.
نرخ بهره پایین در کشورهای واردکننده بزرگ نفت، از جمله ژاپن، معمولاً به‌عنوان عاملی حمایتی برای قیمت نفت خام تلقی می‌شود، چرا که هزینه تأمین مالی و تقاضای انرژی را تقویت می‌کند.