اخبار ویژه

کد خبر: ۳۲۷۴۲۴

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۱:۲۳

گروگان موساد در جزیره فحشا مقابل رهبر ایران احساس حقارت می‌کند
رئیس‌جمهور آمریکا، طبق اسناد تکان‌دهنده «جزیره فحشای اپستین»، گروگان سرویس جاسوسی موساد است و اختیاری از خود ندارد. به همین علت هم بود که ترامپ، از نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی تبعیت کرد و در آستانه دور ششم مذاکرات، خیانت حمله به ایران را مرتکب شد.
با وجود اثبات این بی‌اختیاری (و دمدمی مزاجی ناشی از آتو داشتن وی نزد لابی صهیونیستی)، جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهور آمریکا اخیرا وانمود کرد مشکل دیپلماسی، عدم دسترسی دیپلماتیک به رهبر انقلاب است!
جی‌دی ونس در گفت‌وگو با مگان کلی، مجری سابق فاکس‌نیوز اظهار کرد:
«کسی که در ایران تصمیم می‌گیرد، رهبر معظم است. رئیس‌جمهور واقعاً مهم نیست. به نظر می‌رسد وزیر امور‌خارجه ایران با رهبر ایران صحبت می‌کند و او شخصی است که ما با او ارتباط برقرار کرده‌ایم. اما وقتی حتی نمی‌توانید با کسی که مسئول کشور است صحبت کنید، دیپلماسی با آن کشور بسیار عجیب است. این، همه اینها را بسیار پیچیده‌تر می‌کند. ترامپ می‌تواند تلفن را بردارد و با پوتین تماس بگیرد. او می‌تواند تلفن را بردارد و با شی تماس بگیرد. حتی با کشورهایی که ما با آنها روابط بسیار خصمانه‌ای داریم. عجیب است که ما نمی‌توانیم فقط با رهبری واقعی ایران صحبت کنیم. این واقعاً دیپلماسی را بسیار دشوار می‌کند.»
پس از فرافکنی شیطنت‌آمیز مقام آمریکایی، یکی از گردانندگان روزنامه توقیف‌شده هم‌میهن، به سخنان ونس ضریب داد و نوشت: «میلیون‌ها رأی‌دهنده، رئیس‌جمهوری را با آن همه شوق و شور و امید و آرزو و همراه با دنیایی از جر و بحث و جدل و دعوا و نزاع انتخاب کنند، بعد رهبران خارجی اعلام کنند که «اختیار چندانی» برای مذاکره و توافق ندارد و آنها مجبورند با وزیر زیردست او که به نهادهای بالاتر وصل است، مذاکره کنند! واقعاً به آقای پزشکیان برنمی‌خورد؟».
اما واقعیت ماجرا چیست؟ اولا رهبر انقلاب با وجود بی‌اعتمادی مطلق به آمریکا به‌ویژه شخص ترامپ و استدلال‌های قوی و مستند در این‌باره، سال گذشته تمایل دولت آقای پزشکیان برای مذاکره را پذیرفتند و این مذاکرات پنج دور برگزار شد. هر دور هم ترامپ وانمود می‌کرد که مذاکرات در حال پیشرفت است! اما او پس از خیانت به میز مذاکره، اذعان کرد که به همراه نتانیاهو در حال نهائی کردن نقشه حمله به ایران بوده‌اند و از مذاکرات، صرفا به عنوان عملیات فریب ایران استفاده کرده‌اند. ترامپ همان کسی است که برجام را زیر پا گذاشت، دستور ترور سردار سلیمانی را صادر کرد و در کودتای ناکام اخیر هم پشت گروهک‌های تروریست مسلح بود و با همه اینها، سرشکسته شد.
ثانیا، باید بررسی کرد که ترامپ در دیدار با مقامات کشورهای دیگر، چگونه رفتار کرده و چقدر به دیپلماسی و تعامل محترمانه وفادار بوده است؟ احترام گذاشته، یا توهین و تحقیر روا داشته و عقده شخصیت خود را به نمایش گذاشته است؟ او و زیر دستانش، در یک‌سال گذشته به جز سران روسیه و چین، به هر سیاستمداری که رسیدند (از اوکراین و اروپا تا کانادا و سوریه و لبنان و قطر و امارات و عربستان)، مورد توهین و تحقیر قرار دادند.
ترامپ در اجلاس شرم‌الشیخ که در رسانه‌ها به عنوان «سیرک» تعبیر شد، سران حاضر را مجبور کرد یکی یکی بالای سن بیایند و نوبتی، با وی عکس بگیرند! او همچنین در توهین دیگری گفت: تعدادی از حاضران در جلسه، رهبران ضعیفی بودند؛ شما آنها را می‌شناسید. من نمی‌خواهم در مورد آنها حرف بزنم. من از بعضی از شما خوشم نمی‌آید، ولی نمی‌گویم!
ترامپ به جای میزبان (رئیس‌جمهور مصر)، اداره جلسه نمایشی را به دست گرفت. و به السیسی که دستش را برای دست دادن دراز کرده بود، بی‌محلی کرد و دست نداد.
او با لحنی تمسخر‌آمیز، سراغ نخست‌وزیر انگلیس را گرفت و گفت: «انگلیس؟ نماینده‌شون کجاست؟». استارمر دستش را بالا گرفت و ترامپ گفت بیا اینجا! استارمر به تصور اینکه نوبت سخن‌گفتن اوست، کنار ترامپ رفت. اما ترامپ گفت «خوشحالم که اینجا هستی» و دوباره او را به میان مقامات ایستاده در صف فرستاد. رنگ چهره استارمر هم مثل سیسی سرخ شد.
ترامپ به رئیس‌جمهور فرانسه که رسید، دست او را گرفت و گفت: «باورم نمی‌شود امروز چنین کم‌رمق باشی!». چهره ماکرون هم مکدر شد! ترامپ یک‌بار هم دست نخست‌وزیر ایتالیا را گرفت و در گوش او چیزی گفت که خانم ملونی قیافه‌اش برگشت و سعی کرد دستش را بیرون بکشد و فاصله بگیرد! ترامپ بار دوم گفت: در آمریکا، اگر به زنی بگویید زیباست، کار سیاسی‌تان تمام است اما من ریسک می‌کنم. اگر بگویم زیبا هستید، ناراحت نمی‌شوید؟ چون شما واقعاً زیبا هستید.
نوبت دست دادن با مقام اماراتی که رسید، ترامپ در مقابل خبرنگاران، او را به «مقدار نامحدودی پول نقد» تشبیه کرد و گفت: یک عالمه پول، پول بی‌نهایت!
از سوی دیگر، در جریان سفر رهبران اروپایی (انگلیس، فرانسه، آلمان، ایتالیا و...) به واشنگتن، ترامپ آنها را مقابل میز خود نشاند و امر و نهی و تحقیر کرد. ترامپ همچنین گفته بود: «ما تعرفه سنگینی بر اروپا وضع کردیم. حالا می‌خواهند مذاکره کنند، اما تا وقتی سالانه مبلغ زیادی به ما پرداخت نکنند، مذاکره‌ای در کار نخواهد بود»!
او، عربستان‌سعودی را گاو شیرده خواند و باج‌های ۴۵۰ میلیارد دلاری و ۶۰۰ میلیارد دلاری خواست.
ترامپ، رئیس‌جمهور صربستان را روی یک صندلی در مقابل خود نشاند- انگار که در حال بازجویی است- او همچنین، به شکلی بی‌سابقه، و به همراه معاونش ونس، زلنسکی رئیس‌جمهور اوکراین را مورد توهین و تحقیر قرار دادند.
معاون ترامپ سال گذشته با وجود شرکت در کنفرانس امنیتی مونیخ، حاضر به دیدار با صدراعظم آلمان نشد اما از اپوزیسیون راستگرا و افراطی دولت حمایت کرد. «ونس» در کنفرانس مونیخ هم چند بار به آلمان و اروپا اهانت کرد تا جایی که رئیس کنفرانس، از این اوضاع رقت‌بار به‌گریه افتاد.
تنها یک سیاستمدار حکیم در دنیا، اجازه تحقیر ملت و دولت کشورش را به ترامپ نداد، بلکه با منطقی استوار، حقارت ترامپ را به رخش کشید؛ و او، رهبر انقلاب اسلامی ایران بود.
آبه شینزو نخست‌وزیر ژاپن، خرداد ۱۳۹۸ به تهران آمد تا ضمن رایزنی با مقامات ایرانی، پیغام دونالد ترامپ را تقدیم آیت‌الله خامنه‌ای کند. او در ابتدای این دیدار گفت: من قصد دارم پیام رئیس‌جمهور آمریکا را به جناب‌عالی برسانم.
اما آیت‌الله خامنه‌ای در پاسخ، فرمودند: «جمهوری اسلامی ایران هیچ اعتمادی به آمریکا ندارد و تجربه تلخ مذاکرات قبلی در چارچوب برجام را به هیچ‌وجه تکرار نخواهد کرد... من، شخص ترامپ را شایسته مبادله هیچ پیامی نمی‌دانم و هیچ پاسخی هم به او ندارم و نخواهم داد... جمهوری اسلامی ایران به‌مدت پنج، شش سال با آمریکا و اروپایی‌ها در قالب 1+5 مذاکره کرد و به یک نتیجه هم رسید، اما آمریکا زیر توافق زد... ما این حرف را که آمریکا آماده مذاکرات صادقانه با ایران است، اصلاً باور نمی‌کنیم زیرا مذاکرات صادقانه از جانب شخصی همچون ترامپ، صادر نمی‌شود. صداقت در میان مقامات آمریکایی بسیار کمیاب است... بعد از توافق هسته‌ای، اولین کسی که برجام را بلافاصله نقض کرد، شخص اوباما بود، همان کسی که درخواست مذاکره با ایران کرده و واسطه هم فرستاده بود».

توهم است که ترامپ تصور کند ایران تسلیم می‌شود
سردبیر نشریه انگلیسی میدل‌ایست آی تاکید کرد ایران، ونزوئلا نیست. رهبر جمهوری اسلامی، آیت‌الله علی خامنه‌ای، تنها رئیس کشور یا فرمانده کل نیروهای مسلح و عالی‌ترین مرجع سیاسی و دینی ایران نیست؛ او رهبر معنوی ده‌ها میلیون شیعه در سراسر جهان است.
دیوید هرست در گفت‌و‌گویی اظهار کرد: اگر ترامپِ قلدرِ استعمارگر خیال می‌کند می‌تواند ایران را وادار به تسلیم و زانو زدن کند؛ این یک اشتباه مرگبار برای ترامپ است. قبل از شروع سومین جنگ خلیج‌فارس، ارزش دارد یک واقعیت بدیهی را بگوییم: ایران ونزوئلا نیست. ونزوئلا‌، هیچ کارت منطقه‌ای برای بازی نداشت. اما دست ایران پُر است. رهبر معظم، نه تنها رئیس حکومت، بلکه فرمانده کل نیروهای مسلح، بالاترین مقام سیاسی و مذهبی است.
او همچنین رهبر معنوی ده‌ها میلیون مسلمان شیعه در سراسر جهان است، از جمله میلیون‌ها از ۳۶ میلیون شیعه‌ای که در خاورمیانه زندگی می‌کنند. آیت‌الله خامنه‌ای همچنین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را دارد. و این دومین تفاوت عمده با ونزوئلا است. در حالی که یک نیروی دلتای کوچک با مشعل کافی بود برای گرفتن مادورو، ۲۰ میلیون بشکه نفت خام، میعانات و محصولات پالایش‌شده نفتی هر روز از یک تنگه آبی عبور می‌کند که در باریک‌ترین نقطه‌اش ۳۳ کیلومتر عرض دارد. از آنجا همچنین ۲۲ درصد تجارت جهانی گاز طبیعی مایع عبور می‌کند.
اما بزرگ‌ترین تفاوت با ونزوئلا این است که ایران خیلی متفاوت از گذشته واکنش نشان می‌دهد. اگر دوباره حمله شود، اقدام ترامپ را نه به عنوان یک سیلی، بلکه به عنوان یک حمله وجودی به خود تفسیر می‌کند. این یعنی پاسخش بدون محدودیت با تلاش‌ها برای درجه‌بندی یا محدود کردن جنگی که دنبالش می‌آید، خواهد بود. این یعنی دیگر هیچ پیام‌رسانی هماهنگ‌شده‌ای نیست. پنج روز بعد از اینکه ترامپ در دوره اول ریاستش دستور ترور ژنرال قاسم سلیمانی را داد، ایران ۱۲ موشک به پایگاه عین الاسد شلیک کرد. اما اول به دولت عراق هشدار داد. این بار این کار را نمی‌کند.
دیپلمات‌های ارشدش قبلاً گفته‌اند که پاسخ نامتقارن خواهد بود و شرکای منطقه‌ای آمریکا را هدف قرار می‌دهد. جنگی مثل این، محدود کردن جغرافیایی‌اش غیرممکن است. ایران دسترسی دارد که از قفقاز تا یمن، از لبنان تا افغانستان امتداد دارد. اجزای اصلی‌ محور مقاومت همچنان در منطقه سر جایش هست.
مذاکرات بین ایران و آمریکا جمعه در عمان برگزار شد. قرار بود در استانبول برگزار شود. ایده این بود که مذاکره به یک مسابقه کشتی باز تبدیل نشود. اما رهبر معظم مخالفت کرد و فقط مذاکرات با آمریکا فقط روی مسئله غنی‌سازی هسته‌ای می‌خواست. طرف آمریکایی بعد اعتراض کرد و تهدید به خروج کرد.
ایران قبلاً ناوگان موشک‌های بالستیکش را از میز مذاکره برداشته. تسلیم کردنش کشور را بی‌دفاع می‌گذارد. ترامپ و اسرائیل مطالبه می‌کنند که روی میز باشد. ایران هم با شمشیر داموکلس بالای سرش مذاکره نمی‌کند. در نقطه‌ای از مذاکره، تاکید می‌کند که ناوگان آمریکایی عقب‌نشینی کند به عنوان اثبات حسن نیت. برای هر پیشرفت یا پیشنهادی روی پروژه غنی‌سازی اورانیوم‌شان.
ترامپ سابقه خیلی بدی با ایران دارد. از برجام خارج شد، توافق هسته‌ای که بهترین و تنها راه نظارت بر برنامه غنی‌سازی اورانیوم ایران باقی ماند. حمله غافلگیرکننده‌ای پارسال راه انداخت در حالی که ایران باهاش حرف می‌زد. ایران حق دارد خواستار اثبات حسن نیت قبل از ادامه مذاکرات داشته باشد. این مسیر، چیز جدیدی برای ایران نیست، بل که حافظه تاریخی عمیق‌تری در پشت خود دارد. ۷۰ سال قبل، نخست‌وزیر ایران محمد مصدق در کودتای MI6 و CIA در ۱۹۵۳ سرنگون شد، کنترل نفت ایران به شرکت آمریکایی داده
شد.
آیا کسی فکر می‌کند ایران امروز، به کنترل توسط شرکت‌های آمریکایی برگردد؟ ترامپ فقط آخرین پیکربندی یک قلدر استعماری است که ایران خیلی خوب باهاش آشناست. ترامپ باید تاریخ را بخواند قبل از اینکه اشتباهی مرتکب شود که ممکن است پرهزینه‌ترین اشتباه سیاست خارجی ریاست‌جمهوری‌اش بشود. ایرانی که انقلاب اسلامی، جنگ هشت ساله و تحریم و ترورها را از سر گذرانده، تسلیم نمی‌شود.

ایران در میز مذاکره اهرم فشار خیلی بیشتری دارد
بسیاری محافل سیاسی و رسانه‌ای غرب معتقدند موضع اقتدار ایران در مذاکرات، ناشی از اقتدار منطقه‌ای و نظامی آن است.
گزارشگر شبکه بی‌بی‌سی در مسقط گفت: بعد از سخنرانی رهبر عالی ایران درباره احتمال منطقه‌ای شدن جنگ، کشورهای منطقه به‌طور جدی‌تری به سمت دیپلماسی با ایران حرکت کرده‌اند. سیستم دفاعی اسرائیل آمادگی مقابله با حملات موشکی ایران را نداشت و به همین دلیل از حمله به ایران صرف‌نظر کرد. در جریان جنگ ۱۲ روزه، حملات موشکی ایران خساراتی به اسرائیل وارد کرد که پیش از این بی‌سابقه بوده است.
وبسایت شبکه آمریکایی سی‌ان‌ان هم با بیان اینکه «‌ترامپ با دوراهی‌های سخت و بدون پیروزی‌های آسان در قبال ایران روبه‌روست»، نوشت: این شوکی به ترامپ است. اگر آمریکایی‌ها یک روزِ نه‌چندان دور با خبر آغاز جنگی تازه از خواب بیدار شوند، ترامپ دست به قمار بزرگی زده است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد رأی‌دهندگان آمریکایی به‌طور قاطع نگران وضعیت اقتصادی و دشواری‌های تأمین هزینه‌های خوراک و مسکن هستند. ترامپ، به اهدافی در ایران، عراق، یمن، سوریه، نیجریه و ونزوئلا حمله کرد. اما با سقوط میزان محبوبیت به زیر ۴۰ درصد و در سالی که انتخابات میان‌دوره‌ای برای جمهوری‌خواهان تیره و دشوار به نظر می‌رسد، ترامپ ناگزیر است وضعیت آشفته خود را بسنجد. هرچه می‌گذرد سخت‌تر می‌توان دید که او بتواند به پیروزی سریع و بی‌دردسر دست ‌یابد. سی‌ان‌ان تاکید کرد: ایران آماده است در پاسخ به هر حمله‌ای ۵۰۰ موشک بالستیک خیبر را به اسرائیل شلیک کند.
در همین حال، اسکات ریتر افسر سابق اطلاعاتی آمریکا تاکید کرد: ترامپ از نظر سیاسی به شدت تحت فشار است و ایران در میز مذاکره اهرم فشار خیلی بیشتری دارد. آمریکا اگر می‌توانست ایران را بمباران کند تا الان این کار را انجام داده بود؛ واقعیت این است که تا زمانی که ایران از خودش ضعف نشان ندهد آمریکا نمی‌تواند این کار را کند. تصویر اینکه به آمریکا می‌شود اعتماد کرد، ایران را به سمت شکست می‌کشاند.
«هیل» نشریه کنگره آمریکا نیز خاطرنشان کرد: فشار حداکثری و گزینه‌های نظامی نه‌تنها به تضعیف تهران منجر نشده، بلکه می‌تواند آمریکا را درگیر رویارویی پرهزینه‌ای کند که در آن توان بازدارندگی موشکی و پهپادی ایران، خلیج‌فارس را به یکی از خطرناک‌ترین میدان‌ها تبدیل کند؛ سناریویی که دیپلماسی را به‌مراتب عقلانی‌تر نشان می‌دهد.
در این میان، نشریه انگلیسی ‌تلگراف نوشت: ایران، برای مواجهه با حمله احتمالی آمریکا، راهبردی چند‌مرحله‌ای طراحی کرده که هدف آن پرهزینه‌کردن هرگونه جنگ است. پاسخ ایران بلافاصله میدان نبرد را فراتر از مرزهایش گسترش می‌دهد و پایگاه‌های نظامی آمریکا در سراسر منطقه را هدف موشک‌ها و پهپادها قرار می‌دهد. قدرتمندترین سلاح ایران جغرافیای آن است؛ کنترل بر تنگه هرمز که حدود ۲۱ درصد نفت جهان از آن عبور می‌کند. مین‌گذاری، حمله به نفتکش‌ها و حتی مسدودسازی مسیر کشتیرانی از گزینه‌های مطرح برای فلج‌سازی بازار جهانی انرژی است.
از سوی دیگر، «لری جانسون» تحلیلگر سابق سیا اظهار کرد: ما دو ناو و چهار ناوشکن داشتیم، نتوانستیم موشک‌های حوثی‌های یمن را نابود کنیم؛ آن هم در حالی که آنها اصلاً انبار عظیمی از موشک ندارند. ایران ۱۸ نوع مختلف موشک بالستیک، 5 نوع موشک کروز و ۱۲ نوع پهپاد دارد پهپادهایی که می‌توانند تا ۲۰۰۰ مایل پرواز کنند و موشک حمل کنند. ناوهای آمریکا در برابر انبوهی از موشک‌های ضدکشتی بسیار پیشرفته ایران آسیب‌پذیر خواهند بود.
شبکه تلویزیونی LCI فرانسه نیز درباره توانمندی‌های دفاعی ایران گفت: ایران با در اختیار داشتن موشک «خرمشهر ۴» از سطح بی‌سابقه‌ای از توان رزمی و نظامی خود پرده برداشته و نشان می‌دهد که توان تلافی را دارد. ایران موشک‌هایی دارد که می‌توانند به پایگاه‌های آمریکا در کشورهای خلیج‌فارس و یا حتی به تنگه هرمز هم برسند.
شبکه خبری کره ‌جنوبی (یونهاپ) هم گزارش داد: ایران توان تلافی‌جویی مرگبار دارد. از هزاران موشک و پهپاد تا سناریوی حمله زنبوری در تنگه هرمز؛ پایگاه‌ها، ناوها و حتی متحدان آمریکا در خاورمیانه در تیررس‌اند. جایی که گستردگی جغرافیا و سناریوهای تلافی‌جویانه، دفاع را برای واشنگتن پیچیده‌تر از همیشه کرده است.
همچنین پایگاه تخصصی نظامی «دیفنس سکیوریتی آسیا» در گزارشی، به بررسی تازه‌ترین گمانه‌زنی‌ها درباره قدرت پهپادی ایران پرداخت و نوشت: ادعاها مبنی بر اینکه ایران دارای ذخایر عملیاتی ۸۰ هزار پهپاد شاهد است، در کنار توانایی تولید ۴۰۰ پهپاد در روز، توانایی جنگ هوائی پهپادی تهران را به یک متغیر اصلی در شکل‌دهی ارزیابی‌های توازن نظامی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ارتقا داده است. اگر این گمانه‌زنی‌ها از نظر عملیاتی دقیق باشد، ایران را با اختلاف زیاد در صدر فهرست جهانی دارندگان پهپادهایی از نوع «شاهد» قرار می‌دهد و این درحالی است که ذخایر هیچ دولت دیگری با این رقم قابل مقایسه نیست. ایران، قادر به تغییر شکل بازدارندگی، و موازنه‌های نظامی در خاورمیانه و آسیاست.

خالی‌بندی مذاکراتی ترامپ و روایت برعکس رسانه‌ها
رسانه‌ها و تحلیلگران جهانی، برخلاف فضاسازی ترامپ تصریح می‌کنند که ایران در مذاکرات اخیر مسقط، موضعی مقتدرانه و بدون عقب‌نشینی داشته است.
دونالد ترامپ چند ساعت پس از پایان مذاکرات مسقط مدعی شد: ما مذاکرات بسیار خوبی درباره ایران داشتیم و به نظر می‌رسد که ایران به شدت تمایل به دستیابی به توافق دارد. ایران مشتاق است به توافق برسد. باید ببینیم آن توافق چه خواهد بود. اما من فکر می‌کنم ایران به‌شدت می‌خواهد به توافق برسد، و همین‌طور هم باید باشد. اگر به توافق نرسند، پیامدهای آن بسیار سنگین خواهد بود. اگر ایرانی‌ها چیزی که الان پیشنهاد می‌دهند را همان اول پیشنهاد می‌دادند با آن موافقت می‌کردیم. ما یک نیروی دریایی عظیم، یک ناوگان بزرگ داریم که به آن سمت در حرکت است. خیلی زود آنجا خواهیم بود.
اما برخلاف این فضاسازی، مایک پمپئو، وزیر خارجه سابق در دولت اول ترامپ، در صفحه X (توئیتر) نوشت: «تنها نتیجه قابل قبول مذاکرات با ایران، نابودی قابل راستی‌آزمایی برنامه‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک و حمایت از تروریسم است. (اما) اگر فکر می‌کنید آیت‌الله با این شرایط موافقت خواهد کرد، من یک پل در بروکلین برای فروش دارم.»
روزنامه وال استریت ژورنال هم در گزارشی خاطر نشان کرد: ایران به طور قاطع درخواست آمریکا برای خروج ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم از کشور و توقف کامل غنی‌سازی را رد کرد.
روزنامه گاردین نیز در این‌باره گزارش داد: مواضع ایران در مذاکرات به شکل غافلگیرانه‌ای محکم است. ایران در آستانه مذاکرات جدید، همان مواضع حداکثری پنج دور گفت‌وگوی پیشین را حفظ کرده و حاضر به عقب‌نشینی نشده است. ‌ایران برخلاف انتظار برخی ناظران، نه‌تنها مواضع خود را تغییر نداده، بلکه همان چارچوب قبلی را با صراحت بیشتری دنبال می‌کند.
وبسایت شبکه المیادین در یادداشتی خاطرنشان کرد: اصرار ایران بر تمرکز مذاکرات بر پرونده هسته‌ای، هدفی روشن را دنبال می‌کند و آن هدف، ایجاد پیوند مستقیم میان هرگونه تعهد هسته‌ای و لغو تحریم‌های آمریکا است. محدودسازی مذاکرات به پرونده هسته‌ای، نوعی بازآرایی جایگاه قدرت ایران در عرصه داخلی و خارجی و چالشی مستقیم برای نفوذ سنتی آمریکا تلقی می‌شود. ایران توانسته شروط خود را بر میز مذاکرات تحمیل کند.
از طرف دیگر، «آرون ماته» روزنامه‌نگار یهودی آمریکایی تأکید کرد: مسئله واشنگتن با ایران نه هسته‌ای است و نه صرفاً اسرائیل؛ مسئله، کشوری است که از دایره سلطه خارج شده. به یاد بیاورید که آمریکا در سال 1953 (1332) دولت ملی ایران (دولت مصدق) را سرنگون کرد زیرا مصدق می‌خواست اختیار نفت ایران دست کشور خودش باشد و این برای آمریکا و شریک انگلیسی‌اش غیر قابل قبول بود. بنابراین او را سرنگون کرده و دوباره دیکتاتوری شاه را برگرداندند. سپس شاه در سال 1979 سرنگون شد و ایران از کنترل آمریکا بیرون رفت. بنابراین از همان زمان عزم جدی برای تضعیف ایران و بازگرداندن سلطه آمریکا وجود داشته است. وقتی صدام به ایران حمله کرد، آمریکا از او حمایت کرد تا ده‌ها هزار ایرانی را با سلاح شیمیایی به قتل برساند. آمریکا در اواخر دهه 1980 یک هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کرد. و سپس تحریم‌های فلج‌کننده را به‌کار بست. بنابراین مسئله قدیمی‌تر از موضوع اسرائیل است. دغدغه اصلی آمریکا تسلط بر خاورمیانه بود و اسرائیل، دنباله و ابزار این سلطه‌گری است. خواسته آمریکا فراتر از برنامه هسته‌ای موشکی ایران است که بازدارندگی دفاعی تولید کرده است. هیچ کشور عاقلی پس از آنکه به او حمله شد، سلاح دفاعی‌اش را تسلیم نمی‌کند. پس هدف ترامپ، تحقیر ملی ایران است که در برابر سلطه آمریکا ایستاده است و خارج از کنترل آمریکا به حیات خود ادامه می‌دهد. آمریکا می‌گوید حق حاکمیت ملی ندارید؛ اما اگر بار دیگر بخواهد حمله کند، مطمئن نیستم که ایران بار دیگر خویشتنداری نشان بدهد و پایگاه‌های آمریکا در منطقه هدف قرار خواهد گرفت. ایران مانعی در برابر سلطه آمریکاست.