ابعاد دیگری از اغتشاشات دی‌ماه 1404

فرقه‌های نوظهور؛ مزدوران در نمک خوابیده

کد خبر: ۳۲۶۵۶۵

تاریخ: ۳۰ دی ۱۴۰۴ - ۲۱:۳۵

دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان
یکی از ماجراهای عجیب و غریب اغتشاشات اخیر که خشونت بی‌سابقه‌ای از خود بروز داد، حضور اعضای فرقه‌های مختلف شبه‌عرفانی بود که همواره دم از آرامش و صلح و دوری از مباحث سیاسی می‌زدند.
اگرچه پیش از این نیز با حضور فعال فرقه ضاله بهائیت در جنایت‌بارترین و خیانت‌آمیزترین وقایع تاریخ این سرزمین مانند انحراف مشروطه و کمیته تروریستی مجازات و روی کار آوردن رضاخان و قتل عام 15 خرداد و شکنجه و سرکوبگری ساواک و دولت مخرب و فاسد هویدا و... و فتنه 88 ماهیت ضدانسانی و ضدایرانی خود را بروز داده بود و البته چند سال پیش هم راهبان و کاهنان ظاهرا مهربان و متین و صلح‌طلب بودایی با شرکت در قتل‌عام فجیع هزاران مسلمان روهینگیایی، اصالت ضدبشری خویش را آشکار ساختند.
اما این فرقه‌های متعدد و برگرفته از یک آبشخور، چگونه سال‌ها با تبلیغات سوء و شعارهای شبه‌معنوی فریبنده به جذب جوانان و خانواده‌ها اقدام کردند تا در زمان مناسب و بزنگاه تعیین شده همانند مزدورانی از آنها بهره بگیرند؟
ریشه‌های شبه‌عرفان‌های جعلی
به دنبال بحران معنویت غرب در دهه 90 و گرایش روز افزون جوانان به ادیان و مذاهب توحیدی و ابراهیمی، کانون‌های صهیونی که تلاش 3-4 قرنی خویش در زدودن دین از صحنه جامعه را در آستانه نابودی می‌دیدند، طرح و نقشه‌ای تازه ساز کردند و برپایه همان افکار و اندیشه‌های صهیونی، فرقه‌های جدیدی را تحت عنوان دین و مذهب و عرفان به سوی نسل تشنه معنویت روانه نمودند.
طولی نکشید که در طی چند سال، ده‌ها و صدها فرقه و مکتب جدید شبه عرفانی شکل گرفت با ظواهر و اشکال مختلف و آیین‌ها و رسوم رنگارنگ که همگی در 3 نقطه و نکته مشترک بودند:
اول این که تمامی این فرقه‌ها، مقابله با ادیان توحیدی و مذاهب ابراهیمی را نشانه رفتند و دوم همگی شریعت‌گریز بودند تا فرد تحت انقیاد فرقه‌های مذکور، همچنان تحت سلطه القائات آنها از راهیابی هرگونه تفکر دینی به عرصه اجتماع پرهیز نماید و بالاخره سوم اینکه مبانی فکری و آیین‌های اعتقادی آنها کاملا از آموزه‌های فرقه صهیونی کابالا منشأ گرفت. فرقه‌ای که برای برپایی حکومت جهانی صهیون، موقعیت و جایگاه استراتژیک داشته و همچنان که زمانی منشاء پدید آمدن سازمان مخوف فراماسونری شد، امروز نیز فرقه‌های شبه‌ماسونی نوظهور و عرفان‌های انحرافی از آن نشات گرفته است.
در واقع مي‌توان گفت كه این فرقه‌ها با دور ساختن افراد از ادیان توحیدی و معنویت‌های راستین، آنان را به سمت نوعي از تجربه‌هاي شبه معنوي مثل هيپنوتيزم و يوگا و مديتيشن سوق دادند كه در آن فردگرايي افراطي، درون‌گرايي و تكيه بر ظرفیت‌های دروغین رئیس فرقه برجسته می‌گردید.
فرقه‌هایی مانند عرفان سرخپوستی براساس کتاب‌های «کارلوس کاستاندا»، نوعی دیگر که به گرایش‌های منسوخ چینی و تبتی منسوب است و از طریق «دالای لاما» ترویج شد یا عرفان‌های ذن بودیستی، عرفان سای بابا که متاسفانه در میان برخی افراد این جامعه نفوذ کرد و گرایش کریشنا مورتی که مستقیما از درون سازمان ماسونی تئو سوفی و توسط یکی از رهبران شناخته شده آن به نام «مادام بلاواتسکی» تبلیغ شد.
انتشار کتاب‌های فرقه‌ای در میان جامعه
همچنین فرقه منسوب به شخصی به نام اوشو که در دوران اقامت خود در آمریکا ‌سالانه از مریدان خود ۱۵ تا ۴۵ میلیون دلار درآمد به دست می‌آورد و در سال ۱۹۸۵ به دلیل درگیری‌های خونین بین مریدان ارشد خود بر سر دلار و به علت فساد مالی و اخلاقی از آمریکا ‌اخراج شد و در سال 1990 به علت ابتلا به ایدز از دنیا رفت. متاسفانه کتاب‌های این فرد، خصوصا در اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 به طور بی‌سابقه‌ای در ایران ترجمه و چاپ شد!
شعار اصلی او این جمله بود: «هیچ قانونی در دنیا وجود ندارد و نظم در هرج و مرج است»! شعاری که روحیه آنارشیستی(هرج و مرج خواهانه) این مدعی عرفان را روشن و ضدیت او با قانون را ‌آشکار می‌ساخت.
عضویت در این فرقه یک شرط اساسی داشت: ‌«بی‌بندوباری و لاقیدی اخلاقی برای رسیدن به حقیقت هستی»! اشو معتقد بود که «مساجد و کلیساها (تمام اماکن معنوی) از خدا خالی‌‌اند و کابین‌های عشق (اماکنی که در آن روابط غیراخلاقی صورت می‌گیرد) مملو از خدا هستند»! پیروان فرقه اشو بر مبنای همین آموزه‌ها بود که اقدام به برگزاری مراسمی به نام «اشو پارتی» یا «اشو پارک» می‌کردند.
فرقه دیگری با نام اکنکار که بنیانگذارش، یک آمریکایی به‌نام «پال‌ توئیچل» بود‌، ‌‌به افراط در نوشیدن مشروب شهرت پیدا کرد. ‌‌ پیروان این طریقت معتقد بودند که اکنکار دانش باستانی سفر روح است که از میان وضعیت‌های حیوانی زندگی به حالاتی شعفناک و نشئه‌آور الهی سفر می‌کند!
فرقه «تی اس ام» هم از همان تفکرات اکنکار نشات گرفت و آموزه‌های صهیونی کابالا را علنی‌تر از سایر فرقه‌های مشابه بروز داد. رهبر این فرقه در آمریکا مستقیما با کانون‌های صهیونیستی در ارتباط بود و با شعارهای شرک‌آمیز سعی داشت احساسات و غرایز انسانی اعضای آن را از گرایش‌های الهی و توحیدی منحرف کرده و در اختیار نیات شیطانی خویش درآورد.
عرفان‌های آنارشیستی؛ نفوذ در سبک زندگی
آنان كه ماهيت فرقه‌هاي عرفاني دروغين كه در جامعه ما به «فرقه‌هاي نوظهور آمريكايي» موسوم شدند را دنبال کردند، شايد با نام فرقه «رام الله» آشنا باشند. اين فرقه، مانند برخي گروه‌هاي مشابه خود، از سال‌ها پيش شروع به فعاليت و عضوگيري از ميان جوانان(خصوصاً بانوان جوان) نمود. سركرده اين فرقه پس از آنكه نزديك به 100 نفر از جوانان را جذب كرد، خود را يك مصلح ديني ناميد، سپس ادعا كرد كه منجي عالم است و در آخر ادعا نمود كه من «خدا» هستم!!!
حكايت فرقه‌هاي عرفاني نوپدید، حكايت تلخي است. چه زندگي‌هاي پرشور و نشاطي كه تباه شدند، چه روح‌ها و روان‌هايي كه آرزوي رسيدن به آرامشي معنوي را در سر داشتند، اما با پيوستن به اين فرقه‌ها حداقل امنيت رواني خود را نيز از دست دادند؛ كساني كه ناگهان چشم
باز كردند و خود را نه مريد، بلكه برده اي يافتند كه تنها وظيفه‌اش تمكين از خواسته‌هاي سركرده فرقه بود! چه روابط زناشويي و خانواده‌اي كه در اين فرآيند از هم پاشيد و كودكان و فرزندان آنان يتيم شدند.
شیطان‌پرستی؛ نفوذ در میان فراریان مدرنیسم
اما نزدیک‌ترین فرقه نوپدید به تفکرات و تشکیلات فراماسونری (به عنوان سمبل امپراتوری امروز صهیونیسم) را می‌توان در جریانی به نام شیطان‌پرستی جست وجو کرد. شباهت تردیدناپذیر بسیاری از نمادها، آیین و مراسم فرقه‌های شیطان‌پرست با سازمان‌های ماسونی می‌تواند دلیل محکمی بر این مدعا باشد.مضافا اینکه بسیاری از سرکردگان شیطان‌پرستی از درون سازمان‌های ماسونی بیرون آمده و البته همچنان پیوند خود را با این سازمان‌ها حفظ نموده‌اند.
شیطان‌پرستی جدید را عده‌ای از اهالی انگلیس که گفته می‌شود از نجیب‌زادگان بودند، برای اینکه از قدرت  شیطان و تاریکی بهره ببرند، ایجاد کردند. شیطان‌پرستی جدید، حدود قرون 15 و 16 میلادی در انگلستان به وجود آمد و دارای تغییرات زیادی نسبت به شیطان‌پرستي قدیمي بود. آنها اعتقادی به وجود خارجی شیطان نداشتند و معتقد بودند که شیطان در طبیعت و در وجود انسان‌ها است. مراسم شیطان‌پرستی جدید، مراسمی است برای دعوت از شیطان باطنی و حس اهریمنی درونی که با اعمال جنسی، آرام گیرد.
اما شیطان‌پرستی که از اواسط قرن بیستم همراه اوج‌گیری فعالیت لژهای ماسونی آمریکایی به میدان آمد در واقع محفلی برای ترویج عقاید و افکار فراماسونی بود که در ظاهر و بسته تازه‌ای عرضه می‌شد تا نسل عصیان زده اواخر قرن بیستم غرب که از هر هنجار و سامان و سازمانی‌گریخته بودند بازهم تحت یک تشکیلاتی کنترل شوند.
از همین رو برای جذب آنها انواع و اقسام مدل‌های مو، مدهای لباس و رنگ‌های تند و موسیقی‌های دیوانه‌وار را وارد میدان کردند تا هر نوع سلیقه آنارشیستی را نیز جذب خود نمایند. یکی از سرکردگان این فرقه صهیونیستی «آنتوان لاوی» نام داشت که طبق اطلاعات موجود در سال‌های دهه 60 میلادی روابط جدي و پردامنه‌ای را با برخي عناصر سازمان (CIA) همچون «مايكل آكينو» برقرار کرد. اين فرد مرتبط با سازمان جاسوسي آمريكا در تاريخ 30 آوريل 1966 در حال كه براي جمعي از اعضاي حلقه‌هاي سرّي «دايره اسرار‌آميز» با سري تراشيده سخن مي‌گفت، مدعي بنيان‌گذاري «كليساي شيطان» شد. نامبرده كتابي را تحت عنوان « انجيل شيطان» و كتاب ديگري نيز با نام «آئين ‌پرستش شيطاني» به چاپ رساند.
به نظر می‌آید شیطان‌پرستی و فرقه‌های شیطان‌پرست آخرین حربه و به اصطلاح سیم آخر دکترین فرقه سازی کانون‌های صهیونی در عصر حاضر باشد. آنها با این ترفند سعی کرده‌اند تا هر فرد واخورده و دلزده از مدرنیسم افراطی (که خود همین کانون‌ها به جامعه بشریت تحمیل کردند تا هویت و ریشه‌های فرهنگی و انسانی‌شان را مسخ نمایند)، را به خود جذب کنند.
فردی که در روزهای ابتدای اغتشاشات با هماهنگی‌های قبلی و با برنامه‌ریزی برای تصویر‌برداری در میان خیابان نشست و کاپشن خود را روی سرش کشید، از همین فرقه‌هایی بود که قبل و بعد از این نمایش، در مقابل دوربین شبکه‌های مجازی قرار گرفت و نیت و هدفش را برملا ساخت.
اما این سیم آخر نیز پاسخ لازم را نداد و شواهد بسیاری در دست است که این فرقه‌ها هم علی رغم زرق و برق فراوان و سوءاستفاده از غرایز بشری، دچار ریزش شدیدی به نفع ادیان ابراهیمی و مذاهب توحیدی شده‌اند.