نقش‌آفرینی مجدد خبرنگار هم‌میهن در آشوب‌سازی

کد خبر: ۳۲۵۴۹۶

تاریخ: ۱۰ دی ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۳

در میانه شکل‌گیری برخی تجمعات پراکنده، بار دیگر نام افرادی به میان آمده است که سابقه نقش‌آفرینی رسانه‌ای در التهاب‌آفرینی‌های گذشته را در کارنامه دارند؛ افرادی که این‌بار نیز با بازتولید تصاویر قدیمی و روایت‌سازی هدفمند، تلاش کرده‌اند فضای روانی جامعه را ملتهب جلوه دهند.
در میانه شکل‌گیری برخی تجمعات، افرادی که در گذشته نیز اقدامات آنها در راستای التهاب‌آفرینی در کشور ثبت شده است، بار دیگر همان رویه سابق را در پیش گرفته‌اند.
در همین راستا، «الهه محمدی»، خبرنگار روزنامه اصلاح‌طلب هم‌میهن که در اتفاقات سال ۱۴۰۱ با گزارش‌ها و اقدامات حاشیه‌ای نقش‌آفرینی کرده بود، با انتشار توئیتی در جریان اتفاقات دو روز اخیر، تلاش کرده همان مسیر گذشته را تکرار کند.
این خبرنگار که در جریان اغتشاشات سال ۱۴۰۱ بازداشت شده بود، این‌بار تصویری برگرفته از یک فیلم مربوط به آبان ۹۸ را با عنوان «تکثیر» منتشر کرده و آن را به‌عنوان تصویری از تحولات روز گذشته بازنشر داده است؛ اقدامی که مصداق آشکار القای فضای غیرواقعی محسوب
می‌شود.
البته موج‌سازی‌هایی که در فضای مجازی توسط کاربران ایرانی علیه این توئیت صورت گرفت موجب شد که این خبرنگار اصلاح‌طلب پست خود را حذف کند.
در خصوص فعالیت‌های وی اسناد مختلفی منتشر شده است. به طور مثال در یک صوتی که از این خبرنگار منتشر شده وی در گفت‌وگو با «غنچه قوامی»‌ از عناصر خارج‌نشین (در سال 1401) در تماس تلفنی که به نوعی ارائه گزارش کار این خبرنگار روزنامه هم‌میهن است، می‌گوید:‌ «من ماشین را توی هفت تیر پارک کردم و رفتیم،‌ الان آتش زدیم و همه کار کردیم. وای انقدر خوب بود،‌ انقدر خوب بود که همه روسروی‌هامون رو گرفتیم. ببین انقدر ما حرص خوردیم با نگین. هی می‌گفتیم بابا زن، زندگی، آزادی. ببین حمله کردیم به پلیس سنگ می‌زدیم پشت ستون‌ها فرار می‌کردیم.
این اظهارات که با خنده و هیجان همراه است، به‌روشنی از فاصله گرفتن این خبرنگار از وظیفه حرفه‌ای اطلاع‌رسانی و ورود به عرصه کنشگری میدانی و تحریک مستقیم ناآرامی‌ها حکایت دارد.
با این اوصاف، اقدام خبرنگاری که وظیفه ذاتی‌اش انتقال اطلاعات دقیق و صحیح است، در بازنشر تصاویر قدیمی و روایت‌سازی خلاف واقع، بار دیگر نشان می‌دهد برخی عناصر رسانه‌ای نه در قامت خبرنگار، بلکه در نقش بازیگران پروژه التهاب‌آفرینی ظاهر شده‌اند؛ پروژه‌ای که تجربه‌های پیشین ثابت کرده نه‌تنها بازتاب‌دهنده واقعیت جامعه نیست، بلکه بیش از هر چیز ماهیت هدایت‌شده و هدفمند آن را آشکار می‌سازد.