مسیری پرتناقض؛ از ادعای پیگیری حقوق معلمان تا همنشینی با تجزیه‌طلبان

کد خبر: ۳۲۱۰۸۲

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۴۰۴ - ۲۰:۱۲

اسماعیل عبدی، دبیرکل سابق کانون معلمان، روز ۶ بهمن ۱۴۰۳ ایران را ترک کرد و در کنفرانس تجزیه‌طلبانه اسلو دیده شد؛ وی روزی خود را مدافع معلمان معرفی می‌کرد.
به گزارش خبرگزاری فارس، در روزهایی که جمعی از چهره‌های معاند و تجزیه‌طلب در نشستی در شهر اسلو گرد هم آمدند، حضور «اسماعیل عبدی» در میان آنان، نگاه‌ها را به خود
جلب کرد.
همان معلم اسلامشهری که سال‌ها در قامت یک فعال صنفی از «حقوق معلمان و دانش‌آموزان محروم» سخن می‌گفت، حالا در کنار کسانی نشسته بود که علیه یکپارچگی ایران حرف می‌زنند.
سابقه فعالیت صنفی و تغییر مسیر تدریجی
اسماعیل عبد‌ی از سال ۱۳۸۵ عضو کانون صنفی معلمان بود و از سال ۱۳۸۹ تا پیش از بازداشت، دبیر سرویس معلمان نشریه
«پیام سندیکا» بود.
وی در ایجاد شعبات جدید کانون در شهرستان‌هایی مانند پاکدشت، رباط‌کریم و سایر شهرها نقش داشت و در سال ۱۳۹۵ با بالاترین آرا به هیئت‌مدیره کانون تهران بازگشت و دوباره دبیر کانون شد. با این حال، فعالیت‌های او به مرور رنگ و بوی سیاسی گرفت.
عبدی دیگر صرفاً مسائل صنفی را پیگیری نمی‌کرد و با رسانه‌های فارسی‌زبان معاند همراه شد، طوری که در جامعه معلمان تشویش و سردرگمی ایجاد کرد و کم‌کم به عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در این رسانه‌ها
ظاهر شد.
دوران زندان و آزادی
عبد‌ی در مسیر فعالیت‌های سیاسی و تبلیغ علیه نظام بارها با احکام قضائی مواجه و زندانی شد. حتی در دوران بازداشت، با انتشار توئیت‌ها از طریق نزدیکان خود و بازتاب آن‌ها در رسانه‌های فارسی‌زبان، حضورش در فضای رسانه‌ای حفظ شد. عبدی سرانجام در تاریخ ۲۲ آبان ۱۴۰۲ با تودیع وثیقه از زندان آزاد شد.
خروج از ایران و حضور در اروپا
اسماعیل عبدی روز یکشنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳ ایران را ترک کرد و وارد آلمان شد.
حضور او در خارج از کشور و همسویی با رسانه‌های فارسی‌زبان معاند، روند تغییر مسیر فعالیت‌های او را آشکار می‌کند.
اخیراً نیز در کنفرانس تجزیه‌طلبانه‌ای مورد حمایت گروهک جنایتکار موسوم به مجاهدین خلق در شهر اسلو دیده شده است که نشان‌دهنده فاصله او با فعالیت‌های صنفی و مسیری است که مدعی آن بود.
تضاد گذشته و حال
عبد‌ی که روزی خود را مدافع حقوق معلمان معرفی می‌کرد، اکنون در جمع‌هایی ظاهر شده که اهداف تجزیه ایران را دنبال می‌کنند. این تغییر مسیر تدریجی نشان می‌دهد فعالیت‌های گذشته او با عملکرد فعلی‌اش در تضاد کامل قرار گرفته
است.