یادی از شهید رضا گودینی

احساس حقارت و شرمندگی مقابل شهدا(حدیث دشت عشق)

کد خبر: ۳۱۹۴۷۰

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۳

رزمنده جاویدالاثر شهید رضا گودینی، برادر شهید غلامحسین گودینی، ۲۴ بهمن سال ۱۳۴۱ در منطقه گودین شهرستان کنگاور چشم به جهان گشود. او در سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و در جوانی به عضویت سپاه پاسداران درآمد. پس از حضور در جبهه، ۲۳ فروردین سال ۱۳۶۲ در فکه بر اثر اصابت ترکش شهید شد. پیکر پاکش در خاک جبهه ماند و تاکنون جاویدالاثر است. او هنگام شهادت ۲۱ سال سن داشت. شهید رضا گودینی در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «ای خالق زمین و آسمان‌ها، سخن گفتن با تو مشکل است؛ چرا که تو همه چیزی و ما هیچ. کمال مطلق تویی و درمانده و گنهکار ما.‌ ای آن‌که اراده کردی تا این انقلاب شکوهمند اسلامی را به دست یک عده محدود و مستضعف در جهان پیاده کنی، این بنده گنهکار تو با اعمالی که حاکی از گناه و پشیمانی است، در این روزهای حساس به سوی تو آمده است. ای خدای بزرگ! اعمال گذشته‌ام به من اجازه نمی‌دهد با تو صحبت کنم؛ اما لطف تو، مهر و محبت تو و بخشش تو مرا بر این داشت تا از اعمالی که در گذشته انجام داده‌ام، رو به درگاهت بیاورم و توبه کنم. خودت فرمودی که توبه‌کاران را می‌پذیری. پس «اَسْتَغْفِرُ اللهَ رَبِّی وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ».خدایا! خودت می‌دانی هر موقع که به یاد شهدا می‌افتم، سر شرمندگی را پایین می‌اندازم و احساس حقارت می‌کنم که آن‌ها چه کردند و ما چه کردیم.سفارش من به تمام دوستان و عزیزانم این است که پس از اسلام، پیام شهدا که امام را تنها نگذارید و از ولی‌فقیه اطاعت کنید را فراموش نکنید.»