بایدها و نبایدهای لازم برای بهتر شدن شرایط حاکم

قانون را در ورزش جدی بگیریم!

برای آنکه فضای ورزش سالم شود، جوی دوستانه و برادرانه در آن حاکم شود، شرایط برای کار کردن، سازندگی، اصلاح و پیشرفت امر ورزش بیش از پیش فراهم شود، باید مسئله قانون را جدی گرفت.

کد خبر: ۳۱۹۰۱

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۳۹۳ - ۱۸:۵۷

سرویس ورزشی:

رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در واکنش به اظهارنظرهای اخیر مسئولان و مربیان تیم‌های استقلال و پرسپولیس می‌گوید: «آنها توقع دارند که قانون درمورد تیم‌های آنان اجرا نشود.» در اینجا قصد ورود به جزئیات را نداریم، نمی‌خواهیم در این دعوا و بگومگویی که به راه افتاده خود را داخل کنیم یا در مسند قضاوت نشسته و حق و باطل را به زعم خود تعیین نماییم بلکه قصد داریم به بهانه این صحبت‌ها که محور آن «قانون» است، بار دیگر حرف‌های خودمان را بزنیم و روی یک نکته مهم که همواره مورد توجه این نشریه و اکثر کارشناسان و خیرخواهان ورزش است تکیه کنیم و آن نکته، اصل قانون‌مداری است.
قانون یکی از اصول مهم و حیاتی است که نقش آن در زندگی اجتماعی بشر انکارناپذیر است. ما هم به سهم و نوبه خود بارها بر این نکته تأکید کرده‌ایم و نوشته‌ایم که برای سروسامان یافتن ورزش برای اینکه جایگاه هر فردی در این ورزش مشخص شود و در آن هر چیزی سرجای خودش قرار بگیرد، برای این که فرهنگ ورزش، اخلاق و روابط و مناسبات رایج در آن «به هنجار» باشد، برای اینکه بساط حرمت‌شکنی و حرمت‌شکنان، تحقیرکنندگان و مسخره‌چی‌ها جمع شود، برای اینکه کسی به خود اجازه ندهد دهانش را باز کند و برای فرو نشاندن عقده‌ها یا ارضای دشمنی‌ها و کینه‌توزی‌ها و حسادت‌ها و... انواع بیماری‌های درونی و روانی خود، آدم‌های لایق و موفق ورزش را به باد ناسزا بگیرد و علیه آنها انگ و تهمت ناصواب و بی‌سند و کار بگیرد و... برای این که راه برای گردنکشی و عربده‌کشی زورگیران و باج خواهان قلم و میکروفون به دست که برای کسب منافع نامشروع ناجوانمردانه با آبرو و حیثیت اهالی محترم ورزش بازی می‌کنند، بسته شود و... و برای اینکه فضای ورزش سالم شود، جوی دوستانه و برادرانه بر آن حاکم شود، شرایط برای کار کردن، سازندگی، اصلاح و پیشرفت امر ورزش بیش از پیش فراهم شود، باید مسئله «قانون» را جدی گرفت.
در این‌باره هم بیش از هرکس مسئولان و مدیران ورزش، به ویژه افراد و مراجعی که به‌طور مستقیم و رسمی در این‌باره وظیفه دارند- مثل همین کمیته انضباطی فدراسیون و شخص رئیس آن- مسئول هستند و باید موضوع را جدی بگیرند.
کار فرهنگی در ورزش یعنی چه؟
امروز تقریباً همه اهالی ورزش- نه نامحرم‌ها و عوضی‌آمده‌ها- از حرمت‌شکنی‌ها و بداخلاقی‌ها در ورزش گله‌مند هستند و از پیر و جوان خواهان بازگشت روابط احترام‌آمیز و فضای محترمانه در ورزش به ویژه در رشته‌هایی مثل فوتبال هستند. برای این کار مسلم است که شعار و نصیحت و پند و اندرز کافی نیست، بلکه باید کار کرد، برنامه‌ریزی کرد و تدبیر به خرج داد. این یک کار فرهنگی است و کار فرهنگی هم صرفاً با شعار و حرف زدن و... پیش نمی‌رود. باید برای آن فکر و برنامه داشت. مهم‌تر از همه باید عناصری چون سعه صدر و همت را جدی گرفت و به آنها بها داد. این از آن کارهای فرهنگی است که اگر در ورزش ما- با وجود همه سنگ‌اندازی‌ها و مانع‌تراشی‌هایی که از سوی یاغیان خوش دک و پز و زیاده‌خواهان لفظ قلم و زورگیران قلم و میکروفون به دست صورت می‌گیرد- شروع شود و با موفقیت و آرام، آرام و مرحله به مرحله پیش برود، تردید نباید کرد که ورزش ما در مسیر پیشرفت و تعالی قرار گرفته و راه خود را پیدا کرده است.
یکی از ابزارها و حربه‌ها و اصولی که در صورت استفاده صحیح و دلسوزانه از آن، می‌تواند، این کار فرهنگی را عملی کند و به موفقیت برساند، «قانون» است. ضمن اینکه خود رعایت قانون و احترام به قانون و رعایت اصل «قانون‌مداری» به‌نوبه خود یک کار فرهنگی به حساب می‌آید. ما باید برای سروسامان دادن به امر ورزش! بیش از پیش به این کارهای اصولی بها بدهیم و آنها را در دستور کار قرار دهیم. ما که پیرو آیین و مکتبی هستیم که کتاب آن و پیام‌آور آن بر‌ «قانون» و حاکمیت آن، بر جزء جزء جهان آفرینش تکیه می‌کنند و کسی که این قوانین را جدی بگیرد و به آنها عمل کند «مسلمان» می‌دانند، باید خیلی بیش و پیش از دیگران قانون را جدی بگیریم و رعایت آن را جزو وظایف خود بدانیم. متأسفانه چون این کار را نکرده‌ایم و این اصل را مثل سایر اصول زندگی‌بخش و تمدن‌ساز رعایت نکرده‌ایم، امروز در حوزه‌ها و عرصه‌های مختلف از جمله ورزش با گرفتاری و دردسرهای عدیده مواجه هستیم.
قانون برای همه
باری، امیدواریم حالا که حداقل در ورزش ما صحبت از «اصول» قابل قبول و توصیه شده توسط مکتب و تجربه شده طی قرون و سال‌ها، بیش از گذشته درگرفته و مسئولان و اهالی ورزش روی اصولی چون «نظارت»، «قانون» و... تکیه می‌کنند و تأکید می‌ورزند، رعایت این اصول در وادی «عمل» هم جدی گرفته شود و از آنها خدای ناکرده نه در جهت منافع و مصالح شخصی و باندی، بلکه در خدمت منافع عمومی و مصالح ملی ورزش استفاده شود، مثلاً اگر حرف از قانون است، قانون برای همه باشد، نه برای توی سر این و آن زدن و پیشبرد اهداف خودمان! آنجا که منافع و خواسته‌های ما تأمین می‌شود، قانون خوب است و لازم‌الاجرا، آنجا که قانون با منافع ما، خواسته‌ها، علایق و گرایش‌های ما ناسازگار است، پس قانون بی‌قانون!
مسئولیت سنگین
کمیته انضباطی
چون سخن را با حرف‌های آقای حسن‌زاده شروع کردیم، بگذارید هم برای ذکر مثال و هم برای به پایان آوردن مطلب، باز هم قلم را متوجه اظهارات اخیر ایشان کنیم. باز تأکید می‌کنیم ما در ماجرای اخیر پیش آمده و محرومیت‌ها و آرائی که از سوی کمیته انضباطی (پس از بازی دربی) صادر شده و واکنش مسئولان دو تیم پرطرفدار را درپی داشته، قصد دخالت و قضاوت نداریم، فقط جسارتاً عرض می‌کنیم که آقای حسن‌زاده، خیلی باید مراقب باشی. برادر، مسئولیت سنگینی برعهده داری. عملکرد شما مستقیم روی کیفیت فوتبال چه از لحاظ فنی و چه فرهنگی تأثیر می‌گذارد. کارکرد صحیح و صادقانه شما در فراری دادن جریان‌های زیاده‌خواه و بعضاً فاسد از پیرامون فوتبال ما و سالم‌سازی محیط آن و مهیا شدن شرایط برای انجام کار سازنده و منتهی به پیشرفت بسیار مؤثر است. برای بازگشت فضای احترام، ایجاد اعتماد متقابل و بالاخره بالا بردن اعتبار فوتبال ایران شما و همکارانتان نقش بسیار حساسی دارید، توقع جامعه ورزش، خواسته اهالی استخوان خرد کرده ورزش از شما این است که بدون «فرافکنی»، بدون هراس از جوسازی‌ها، شانتاژها و... و اقداماتی که قانون‌ستیزان علیه شما به راه انداخته و می‌اندازند، به آنچه حق است و قانونی، با صلابت و قدرت - و البته قانونی!- عمل نمایید.