# پرسه ـ در ـ فضای ـ مجـازی

کد خبر: ۳۱۷۰۳۸

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۴۰۴ - ۲۰:۳۰

نهایت وحشی‌گری
سید امیرحسین ‌هاشمی: «رژیم صهیونیستی وسط پخش زنده، امدادگرانی که در اورژانس بیمارستان ناصر غزه مشغول کمک به مجروحین بودن رو هدف قرار داد و ۱۴ نفر از جمله ۴ خبرنگار به شهادت رسیدند! این حجم از بربریت و وحشی‌گری و حیوانیت از قوم یأجوج و مأجوج هم گزارش نشده! خدا لعنتتون کنه».
قانون جنگل در قرن 21
حسام‌الدین برومند: «۱. رژیم صهیونی در غزه نسل‌کشی می‌کند.
۲. آمریکا، دادستان و قضات دیوان کیفری بین‌المللی را به جرم رسیدگی به جنایت و نسل‌کشی نتانیاهو تحریم می‌کند. ۳. علیف می‌گوید ترامپ شایسته جایزه صلح نوبل است. بله! اینجا قرن ۲۱ است و فقط قانون جنگل حاکم است.»
بن‌بست در اجرای مکانیزم ماشه
مرتضی غرقی: «اروپا در اجرای اسنپ‌بک به بن‌بست رسیده زیرا از واکنش ایران به‌شدت نگران است، کارشناسان هسته‌ای معتقدند اجرای مکانیزم ماشه پیامدهای ناگواری در روابط ایران با آژانس و معاهده ان‌پی‌تی خواهد داشت و فرصتی برای ساخت بمب خواهد بود، اما تمدید مهلت ماشه مرگ تدریجی برای اقتصاد ایران است.»
دوربین‌ها خاموش نمی‌شوند
سوگند زهرایی تصاویری از چهار خبرنگاری که در حمله وحشیانه اسرائیل به شهادت رسیدند را منتشر کرد و نوشت: «هرگز دوربین‌ها خاموش نمی‌شوند.»
یک ضرورت راهبردی
کیوان ساعدی: «تأکید رهبری بر اتحاد مقدس صرفاً توصیه اخلاقی پس از جنگ ۱۲روزه نیست؛ یک ضرورت راهبردی در چند سطح است. داخلی: برای مهار شکاف‌های اجتماعی و تقویت روحیه ملی؛ منطقه‌ای: برای هماهنگی جبهه مقاومت و جلوگیری از پراکندگی نیروها؛ بین‌المللی: برای موازنه روایت‌ها و مقابله با نمایش پیروزی دشمن».
ادبیات زرد و سخیف یا طنزپردازی؟
سیدعلی موسوی درباره تمسخر فردوسی توسط یک کاربر فضای مجازی که با واکنش زیادی مواجه شد، نوشت: «شاهنامه مهم‌ترین سند عظمت زبان پارسی و مظهر شکوه و رونق فرهنگ و تمدن ایران باستان و گنجینه ادبیات فارسی است که توسط شاعری بزرگ با طبع لطیف و به دور از هرگونه ریا و چاپلوسی به نگارش رسیده است. اینکه به اسم طنز با ادبیاتی زرد و سخیف آن را مورد تمسخر قرار دهند طنزپردازی نیست.»
خدمات پایان‌ناپذیر هلال
یوسف مذنب با انتشار این تصاویر نوشت: «این روزها حدود ۳۵۰۰ نفر از هم‌لباسانم در سازمان جوانان هلال ‌احمر از سراسر کشور، در حال خدمت به زائران امام رضا(ع) بودند. خدمت در هلال ‌احمر هرگز تمام نمی‌شود؛ فقط از شکلی به شکل دیگر ادامه پیدا می‌کند...»