به یاد بسیجی شهید «عباس دهقان»

گر از سبوی عشق دهد یار جرعه‌ای...! (حدیث دشت عشق)

سال 1344 مصادف با شهادت سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) پا بر عرصه هستی نهاد. والدینش به واسطه عشق به یار باوفای امام حسین(ع) و علمدار رشید کربلا نام «عباس» را بر او نهادند.

کد خبر: ۳۱۷۰۰

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۳ - ۱۹:۱۶

در سن 5 سالگی با داغ هجران پدر آشنا گشت و لوح خاطرش جریحه‌دار این غم جانسوز گشت. پس تحت لوای دیانت و تربیت مادر و برادرانش پرورش یافت و با کیمیایی حقیقی که در کام وجودش نهاده شده بود توانست قدم در راه انسان‌سازی نهد و ساکن کوی یار شود. به گاه فراگیری علم و دانش همراه جمع علم‌آموزان شد و دل را به نگارگر فضیلت و معرفت سپرد. در این راستا توانست تا مقطع سیکل اسرار و رموز آموختن را فراگیرد. در کنار تحصیل در مزرعه پدر کشاورزی می‌کرد و دوشادوش برادر بزرگ‌تر کار می‌کرد تا یاریگر مادر در تامین مخارج خانه باشد.
شوق و علاقه‌اش به حضور در مسجد و انجام امور مذهبی باعث می‌شد تا در کنار کار و مشغله فراوان، ساعاتی را هم به این امور اختصاص دهد و پاسخگوی خواسته‌های درونی‌اش باشد.
با برخاستن آتش خشم و عداوت یاغیان جنگجو و لگدمال کردن گلبوته‌های غیرت و جوانمردی زیر چکمه‌های آهنین، نبرد و مبارزه را بر انجام هر کاری ترجیح داد و داوطلبانه عضو بسیج شد. او که مدت 6 ماه غیورانه در راه تحقق ارزش‌های الهی و آرمانی وطن می‌جنگید و سپر دشمنان را برخاک می‌انداخت، سرانجام در تاریخ 1362/12/18 در عملیات «خیبر» جرعه نوش صهبای گلگون شهادت گشت.
بسیجی شهید «عباس دهقان» سال 1344 در خوراسگان متولد شد و در 1362/12/18 در کربلای شلمچه به شهادت رسید.