مقاله وارده

چرا جنگ شد؟

کد خبر: ۳۱۴۳۶۳

تاریخ: ۲۲ تير ۱۴۰۴ - ۲۱:۵۱

سپهر خلجی
کمی به عقب برگردیم؛
حدود یک‌سال قبل، تا اوایل 1403 چه پیامی از جمهوری اسلامی به صورت جامع به دشمنان مخابره می‌شد؟ آنچه پیوسته در خبرها دیده و شنیده می‌شد: اهتزاز پرچم ایران در حرکت روی مرز دانش با رکوردشکنی در پرتاب ماهواره و دستیابی به جدیدترین دانش دارو و درمان و فناوری‌های نظامی و...، افتتاح روزانه حجم عظیم پروژه‌های خدماتی و عمرانی در اقصی نقاط کشور، ارتباط مستقیم مسئولان ارشد نظام تا عمق روستاها و مناطق مرزی و محروم، انسجام و پیوستگی اقوام، شنیدن صدای اقتدار نظام و نیروهای مسلح در برابر تهدید دشمن، بهره‌گیری از دیپلماسی عزتمندانه در حمایت از منافع ایران عزیز و جبهه مقاومت و... بود.
از تابستان 1403 و از شروع رقابت‌های انتخاباتی چه اتفاقی افتاد و چه پیامی به دنیا مخابره شد؟
انعکاس گسست و وجود شکاف‌های عمیق سیاسی و اجتماعی، ضعیف‌نمایی از داشته‌های کشور در برابر دشمنان، پررنگ کردن مشکلات جاری در اداره کشور و لاینحل نشان دادن آن، سیاه‌نمایی گسترده از ناترازی‌ها، ناکارآمدنمایی از جمهوری اسلامی با تعطیل کردن کشور، برجسته کردن شکاف‌ها و افزودن مطالبات قومیتی، پمپاژ ناامیدی با نتوانستن و نداشتن و نمی‌شود در افکار عمومی، ایجاد نگرانی عمومی در اداره عمومی کشور، سیگنال نیاز و ضعف و تسلیم‌نمایی از کشور در مواجهات بین‌المللی و توسل به دیپلماسی التماسی در برابر دشمنان قسم‌خورده، خالی نشان دادن دستان کشور در برابر دشمنان، رها کردن افسار قیمت‌ها به‌ویژه در ارز و طلا و مایحتاج مردم و...
یادمان باشد که جنگ دقیقا از این‌جا آغاز شد.
از جایی که جریانی خواسته و یا ناخواسته، دانسته یا نادانسته محاسبات اشتباه دشمن نسبت به ایران مقتدر را معتبر کردند. دشمن را به این باور غلط هدایت کردند که در صورت تعرض به ایران ظرفیت بزرگی از معترضین و مخالفان در برابر جمهوری اسلامی صف‌آرایی خواهند کرد، دشمن به این نتیجه رسید که توانسته در داخل کشور یارگیری نماید و برای رهایی از ادراک ایجاد شده از وضع موجود به او پناه خواهد برد، دشمن به این خطای محاسباتی رسید که ایران توان پاسخ دردآور ندارد و اکنون بهترین فرصت برای ضربه نهائی و وجودی به جمهوری اسلامی ایران است.
برای اثبات درستی این ادعا کافی است حجم بالای سیاه‌نمایی‌ها توسط مدیران کشور و رسانه‌های وابسته علیه داشته‌های ایران در یک‌سال گذشته مرور شود. بارها از سوی دلسوزان و نیروهای انقلاب مورد تذکر قرار گرفت و نسبت به عواقب این رویکرد و ناامید‌سازی مردم هشدار داده شد.
مواضع رسانه‌ای برخی مقامات اروپایی و آمریکایی با این مضمون که امروز دیگر جمهوری اسلامی ایران در گوشه رینگ گیر افتاده و یا مردم ایران با مشکلات عدیده‌ای از جمله قطعی برق و زندگی سخت مواجهند به گونه‌ای که از جمهوری اسلامی بریده و به دنبال فرصت تغییرند و...، رگه‌هایی از همین تحلیلی است که دشمنان به‌واسطه بازنمایی‌های مدیران کشور از شرایط ایران به آن
رسیدند.
نتیجه این ضعیف‌نمایی از کشور چه بود؟
تغییر محاسبات دشمن و جری شدن برای پذیرفتن ریسک حمله نظامی به ایران، ضربه به داشته‌های هسته‌ای، شهادت جمعی از بهترین فرماندهان و دانشمندان و مردم عزیز و قرار گرفتن کشور در معرض یک تهدید به شدت خسارت‌بار.
خسارت‌هایی به غایت تلخ و تأسف‌بار که جز با عنایت الهی، ایستادگی و مقاومت مردمی و تدابیر عالی رهبر حکیم انقلاب امکانی برای غلبه و مسدودسازی و چاره‌اندیشی برای جبران آن وجود نداشت.