کیهان بررسی می‌کند

چرا مایکروسافت باید تاوان دهد؟

کد خبر: ۳۱۳۰۲۳

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۹:۴۱

سرویس خارجی-
در این روزها در اخبار خواندید و شنیدید که رسانه‌های صهیونیستی از اصابت موشک ایران به نزدیکی ساختمان مایکروسافت در جنوب اراضی اشغالی خبر دادند؛ این اخبار باز‌ توجهات را به این مسئله جلب کرده است که مایکروسافت همکاری عمیقی با ارتش رژیم اسرائیل داشته که نقش مهمی در عملیات نظامی علیه فلسطینی‌ها در جنگ غزه و... ایفا کرده است.
در جنگ جهانی دوم، پیشرفت‌های علمی و تکنولوژیکی که با نیتی شاید علمی و پیشرفت‌گرایانه آغاز شدند، به‌سرعت به ابزاری مرگبار در خدمت استراتژی‌های ویرانگر نظامی تبدیل شدند؛ اختراع بمب اتم که در پایان جنگ توسط پروژه منهتن توسعه یافت، نمونه بارزی از این تحول بود که با استفاده از انرژی هسته‌ای، تخریب بی‌سابقه‌ای در هیروشیما و ناکازاکی رقم زد و جان صدها هزار انسان را گرفت و تعادل قدرت جهانی را برای دهه‌ها تغییر داد. علاوه‌بر این، توسعه هواپیماهای بمب‌افکن سنگین مانند بوئینگ
بی-۲۹ امکان بمباران استراتژیک و غیرانسانی شهرها را فراهم ساخت، که در نتیجه آن هزاران غیرنظامی قربانی شدند. همچنین استفاده از تسلیحات شیمیایی و تکنولوژی‌های جدید ارتباطی باعث افزایش سرعت و خشونت جنگ شد. اینها از یک طرف میدان بود، طرف دیگر هم همین‌گونه بود. دانش و فناوری اگرچه قابلیت‌های عظیمی برای پیشرفت بشری داشتند، اما در دست قدرت‌هایی مثل آلمان‌‌ نازی و ژاپن امپراتوری، به ماشین کشتار بدل شدند که نه‌تنها زیرساخت‌های فیزیکی بلکه بنیان‌های اخلاقی و انسانی را نیز ویران کردند. این تجربه تلخ تاریخی از یکسو نشان داد که علم بدون محدودیت‌های اخلاقی و انسانی چگونه می‌تواند به عامل انهدام‌گونه انسان تبدیل شود و از سوی دیگر ضرورت کنترل و مسئولیت‌پذیری در عرصه فناوری‌های نوین را به جهانیان گوشزد کرد؛ نکته‌ای که در عصر فناوری‌های مدرن و تسلیحات پیشرفته، همچنان به ‌عنوان یک هشدار جدی باقی مانده است. شوربختانه این در همچنان بر همان پاشنه منحوس می‌چرخد.
حالا با پیش چشم داشتن آنچه گفته شد باید گزارش پیش‌رو را بخوانید. در این روزها در رسانه‌ها مکرر خوانده و شنیده‌اید که رسانه‌های عبری گزارش دادند که موشک شلیک شده از سمت ایران نزدیک ساختمان مایکروسافت در بئر‌ السبع اصابت کرده است. این رسانه‌ها اضافه کردند که تاکنون ۱۸ صهیونیست در اثر این حمله موشکی زخمی شده‌اند. حتی برخی از رسانه‌ها مدعی شده‌اند که تماس خصوصی یکی از اعضای این شرکت بوده است که جابه‌جا شدن ساختمان این شرکت در این شهر را لو داده است. همچنین گفته می‌شود که مرکز تکنولوژی‌های پیشرفته و امنیت سایبری در بئر السبع بر اثر حمله موشکی ایران آسیب دیده است. رژیم آپارتاید هم این حمله را بسیار پُررنگ کردن اما بدون توجه دادن اذهان به این‌که ماکروسافت یکی از شرکای تکنولوژیک و... برخی از حملات رژیم بوده است. اما باید بار دیگر برگردیم با افشاگری روزنامه انگلیسی «گاردین» که پرده از دست خونین این شرکت فناوری برداشته بود که کم‌و‌بیش نشان می‌دهد یک شرکت فناوری چگونه می‌تواند شریک جنایات و فجایعی بزرگ باشد. این گزارش این واقعیت تلخ را روشن می‌کند که گاهی دست‌هایی جنایتکار هستند و تنها دستکش علم و فناوری می‌پوشند.
اسناد لو‌ رفته نشان می‌دهند که فناوری‌های ابری و هوش مصنوعی مایکروسافت، به‌ویژه در جریان بمباران‌های سنگین غزه، به‌ طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در این نوشته، به جزئیات این همکاری، از نقش پلتفرم Azure و مدل GPT-4 گرفته تا حضور مستقیم مهندسان مایکروسافت، پرداخته شده است. مایکروسافت به یکی از شرکای کلیدی وزارت «دفاع» رژیم اسرائیل تبدیل شده و در پروژه‌های حساس و محرمانه با یگان‌های نخبه مثل واحد ۸۲۰۰ (اطلاعات) و واحد ۸۱ (توسعه فناوری‌های جاسوسی) همکاری می‌کند. پلتفرم ابری Azure برای ذخیره و پردازش اطلاعات حساس و مدل زبانی GPT-4، که از طریق همکاری با OpenAI ارائه شده، در عملیات اطلاعاتی و نظامی به کار گرفته شده است. این ابزارها به ارتش اسرائیل کمک کرده تا عملیات خود را سریع‌تر و دقیق‌تر انجام دهد.
فناوری‌های مایکروسافت نقش پُررنگی در مدیریت و سرکوب فلسطینی‌ها داشته‌اند. سیستمی به نام «رولینگ استون» که روی Azure اجرا می‌شود، برای کنترل جمعیت و جابه‌جایی اجباری فلسطینی‌ها در غزه و کرانه باختری استفاده شده است. همچنین، ابزارهای پیام‌رسانی مایکروسافت برای برنامه‌ریزی حملات هدفمند و مدیریت بانک اهداف نظامی به‌کار رفته‌اند. این فناوری‌ها به ارتش امکان داده تا با کارایی بیشتری اهداف خود را پیش ببرد. مایکروسافت فقط فناوری ارائه نکرده، بلکه نیروی انسانی هم در اختیار ارتش رژیم اسرائیل قرار داده است. مهندسان این شرکت، چه به ‌صورت حضوری و چه از راه دور، به یگان‌هایی مثل ۸۲۰۰ و ۹۹۰۰ خدمات فنی ارائه کرده‌اند. طبق اسناد، بین ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، مایکروسافت بیش از ۱۹,۰۰۰ ساعت پشتیبانی مهندسی به ارزش ۱۰ میلیون دلار ارائه کرده است. این سطح از همکاری نشان می‌دهد مایکروسافت چقدر عمیق در عملیات نظامی دخیل بوده است.
با شدت گرفتن جنگ غزه، ارتش اسرائیل که از نظر زیرساخت‌های داخلی کمبود داشت، به فناوری‌های تجاری روی آورد. در نوامبر ۲۰۲۳، یگان فناوری ارتش (مامرام) از مایکروسافت درخواست کمک فوری کرد. لوگوهای مایکروسافت، آمازون و گوگل در اسناد رسمی ارتش دیده شده که نشان‌دهنده وابستگی زیاد به این غول‌های فناوری است. این همکاری به ارتش کمک کرد تا ضعف‌های زیرساختی خود را جبران کند. جنگ غزه باعث شد استفاده از هوش مصنوعی مایکروسافت توسط ارتش اسرائیل به‌شدت افزایش یابد. مصرف فضای ذخیره‌سازی Azure در شش ماه اول جنگ ۶۰‌درصد بیشتر شد. ارتش از ابزارهای هوش مصنوعی برای ترجمه، تبدیل گفتار به متن و حتی سیستم‌های ایزوله (air-gapped) برای عملیات حساس استفاده کرد. ابزارهای OpenAI، به‌ویژه GPT-4، حدود یک‌چهارم فعالیت‌های یادگیری ماشین ارتش را پشتیبانی کرده‌اند.
برای آسان‌تر کردن این همکاری، مایکروسافت و OpenAI سیاست‌های خود را تغییر دادند. در اوایل ۲۰۲۴، OpenAI به‌ طور بی‌سر‌و‌صدا محدودیت‌های استفاده نظامی از خدماتش را برداشت. این تغییر با افزایش چشمگیر استفاده از Azure و GPT-4 توسط ارتش همراه شد و نشان داد که این شرکت‌ها برنامه‌ریزی دقیقی برای هماهنگی با نیازهای نظامی اسرائیل داشته‌اند. همکاری مایکروسافت با ارتش اسرائیل از نظر مالی و استراتژیک بسیار مهم است. قراردادهای پشتیبانی فنی دست‌کم ۱۰ میلیون دلار ارزش داشته و پروژه‌های پیشنهادی ۳۰ میلیون دلاری دیگری هم در سال ۲۰۲۴ مطرح شده‌اند. وزارت دفاع اسرائیل به‌ عنوان یکی از مشتریان اصلی مایکروسافت، این روابط را مدیریت می‌کند و ارتش اسرائیل حالا جزو ۵۰۰ مشتری برتر این شرکت در جهان است. همکاری مایکروسافت با ارتش اسرائیل، از ارائه فناوری‌های پیشرفته مثل Azure و GPT-4 تا پشتیبانی مستقیم مهندسی، نقش بزرگی در پیشبرد عملیات نظامی در غزه داشته است. این شراکت نه‌تنها زیرساخت‌های نظامی اسرائیل را تقویت کرده، بلکه در سرکوب و هدف‌گیری فلسطینی‌ها هم استفاده شده است. تغییر سیاست‌های OpenAI و وابستگی روزافزون ارتش به هوش مصنوعی، عمق این همکاری را نشان می‌دهد. برای جلوگیری از پیامدهای منفی این شراکت، باید شفافیت بیشتری درباره استفاده نظامی از فناوری‌های تجاری ایجاد شود و نظارت بین‌المللی بر این فعالیت‌ها تقویت گردد.