صدای اعتراض شایسته‌ها

کد خبر: ۳۱۲۷۵۹

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۰:۱۷

سرویس ورزشی-
وضعیت تیم ملی و آنچه از بعضی اخبار و حواشی آن بر می‌آید به گونه‌ای است که حتی صدای نمایندگان مجلس را درآورد و بعضی از آنها درباره دخالت جریانات غیر مسئول و شبکه‌های دلالی در اعلام لیست این تیم هشدار دادند. حتی یکی از نمایندگان وارد جزئیات شد و نمونه‌ای را متذکر شد که چگونه بازیکنی که مصدوم است و در تیم باشگاهی‌اش جایی میان یازده نفر و حتی روی نیمکت ندارد، به تیم ملی دعوت می‌شود! برخی کارشناسان نیز قبلا درباره دعوت نکردن از بازیکنانی که در باشگاه‌های خود(چه مثل رامین رضاییان در لیگ خلیج‌فارس و چه مانند احمد نوراللهی در لیگ کشورهای همسایه) در حد «ستاره» تاثیرگذار هستند و دعوت از بازیکنانی که اصلا تیم نداشتند و به اصطلاح سر نخواستن‌شان دعوا بود!- و بعد هم که به زور و ضرب دلال‌ها تیمی برایشان دست و پا شد، جز خوش‌نشینی روی نیمکت ذخیره‌ها کار دیگری انجام ندادند- صریحا اعتراض کرده بودند.
همه خبر داریم بعضی از بازیکنانی که با توجه به بازی‌های باشگاهی خود، مستحق دعوت- و حتی حضور در ارنج اصلی- هستند، بعد از آنکه به اردو دعوت شده‌اند، از شرکت در تمرینات سر باز زده‌اند و دلیل این کار را هم اعتراض به آنچه در تیم ملی می‌گذرد، اعلام کرده‌اند. آنها نرفتن به اردو را «صدای اعتراض» بازیکنان شایسته‌ای می‌دانند که به ناحق کنار گذاشته شده و علی‌رغم تایید اهالی فوتبال و نظر کارشناسان، بنا بر دلایلی نامعلوم و سؤال برانگیز، مورد بی‌مهری آشکار کادر فنی و مربی قرار گرفته‌اند.
اینکه بازیکنی که جزو بازیکنان خوش اخلاق و تقریبا بی‌حاشیه است، برای دفاع از حق شایسته‌های کنار مانده، در سال جام جهانی لگد به بخت خود می‌زند و دعوت به تیم ملی را رد می‌کند، موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد، هر چند تیم رسانه‌های وابسته به شبکه دلالی تاثیرگذار بر کلیت فوتبال تلاش می‌کنند موضوع را کم اهمیت جلوه داده و طبق معمول همه چیز را آرام و روبه‌راه نشان دهند. باز تاکید می‌کنیم بازیکنی دعوت مربیان به تیم ملی را رد کرده که جزو بازیکنان مودب و کم حاشیه فوتبال ما به حساب می‌آید و توانایی‌های فنی و تکنیکی او در حدی است که برای دیده شدن و اظهار وجود کردن نیازی به «لانسه» کردن و حمایت‌های آنچنانی جریان دلالی رسوا ندارد.
ضمن اینکه ما می‌دانیم که در کرت‌های قبلی که از این بازیکن دعوت می‌شد و او هم در اردوی تیم ملی شرکت می‌کرد، بیشتر اوقات، جایی جز نیمکت ذخیره‌ها نداشت! ظاهرا در مقاطع قبلی هم دعوت از بازیکن مزبور نوعی حق السکوت بوده است! این بازیکن این بار، هم به نشانه مخالفت با این روند فریبکارانه و هم به گفته خودش برای اینکه «صدای اعتراض» بازیکنان شایسته کنار مانده باشد‌، دعوت مربیان تیم ملی را رد کرده است.
و باز می‌دانیم که در میان همین بازیکنان حاضر در لیست نهائی، افرادی هستند که اصلا به میدان نمی‌روند یا خیلی کم به آنها بازی می‌رسد! به نظر می‌آید اکثر پست‌های یازده‌گانه ارث و میراث خانوادگی بعضی از نفرات است و مربی تیم ملی هم جرات و اجازه آن را ندارد که در این پست‌ها به دیگران بازی بدهد! خلاصه این‌گونه مسائل است که وضعیت تیم ملی و رفتار سرمربی و عملکرد کادر فنی آن را به شدت خدشه‌دار کرده و موجب ابهامات و طرح سؤالات مهمی در ذهن علاقه‌مندان و کارشناسان شده است. امیدواریم مسئولان فوتبال و دست‌اندرکاران تیم ملی با عملکرد خود به این سؤالات، پاسخ مناسب بدهند و این ابهامات را از ذهن طرفداران پرشمار تیم ملی (در حد یک ملت) بزدایند.