ارزیابی مسابقاتی که هفته شانزدهم آن امروز به پایان می‌رسد

اجازه نمی‌دهند لیگ در خدمت فوتبال و مردم باشد!

جریانات و دست‌های آشکار و پنهان زیادی در جهت تأمین منافع شخصی یا حتی بدتر از آن با نیات شوم و ضدملی دور و بر فوتبال ما، لیگ برتر و... ریخته‌اند و هر کدام به شکل و شیوه‌ای، با نقاب و بی‌نقاب، اجازه نمی‌دهند که لیگ به نوبه خود در خدمت فوتبال، در خدمت مردم و در خدمت سرفرازی کشور در عرصه‌های بین‌المللی ورزشی باشد.

کد خبر: ۳۱۲۳۹

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۹۳ - ۲۰:۵۳

سرویس ورزشی-

لیگ برتر فوتبال ایران از نیمه راه گذشت و با انجام شانزده هفته از این مسابقات، تیم‌ها یک هفته از دور برگشت را نیز پشت سر گذاشتند. در مجموع و در یک ارزیابی کلی تا اینجای کار که امروز هفته شانزدهم آن به پایان می‌رسد، لیگ امسال از جنبه‌ها و در ابعاد مختلف بهتر و راضی‌کننده‌تر از چند دوره اخیر بویژه فصل گذشته (92-93) برگزار شده است، اما همه می‌دانیم تا رسیدن به نقطه ایده‌ال و استاندارد و حتی رسیدن به مرحله قابل قبول فاصله‌ای بسیار بعید و طولانی وجود دارد که هر چند سخت است، اما طی شدنی و رسیدنی است. لیگ امسال از نظر مسائل اخلاقی، انضباطی، برخورد با هنجارشکنی‌ها و هنجارشکن‌ها، داوری، کیفیت تیم‌های حاضر، نظم در برگزاری، اجرای برنامه‌های اعلام شده و... بالاخره از نظر «کیفی» در مجموع، شرایط بهتری نسبت یه چند دوره اخیر دارد، اما به هیچ‌وجه نمی‌توان کتمان کرد که هنوز کیفیت آن پایین است و به‌ويژه از نظر مسائل فنی، جذابیت لازم را برای تماشاگر ندارد- به‌ويژه تماشاگر سرد و گرم چشیده‌ای که مشکل‌پسند نیست، اما به راحتی هم حاضر نمی‌شود وقت و عمر خود را صرف تماشای مسابقاتی کند که به هیچ‌وجه با مسابقاتی که سال‌های نه‌چندان دور در همین لیگ خودمان می‌دید، قابل مقایسه نیست!
آنها که فوتبال ایران را می‌شناسند، چم و خم زیر و بم آن را می‌دانند، از استعدادهای فراوانی که در گوشه و کنار این مملکت وجود دارد، باخبر هستند، می‌دانند که این ظرفیت و پتانسیل در فوتبال ما هست که «بهتر» شود، خیلی از این که هست، بهتر شود و حداقل مثل «قبلا» شود! حرف این است که این قابلیت‌های نهفته باید به فعلیت درآید و این مهم میسر و ممکن نخواهد شد مگر در سایه کار و عمل مجدانه و مدبرانه مسئولان. یکی از جاهایی که در صورت جدی‌گرفتن و بذل توجه دلسوزانه می‌تواند به رشد و شکوفایی فوتبال کمک کند و به صحنه بروز استعدادها و درخشیدن جوانان برومند تبدیل شود، همین «لیگ» است. بنابراین نباید مثل چند سال گذشته غیرمسئولانه آن را به حال خود رها کرد و اجازه داد هر ناشسته روی تازه از گرد راه رسیده‌ای برایش خط و ربط تعیین کند و آن را در جهت تأمین منافع کوچک و حقیر خود به هر کجا که دلش می‌خواهد بکشاند فارغ از اینکه بر سر فرهنگ و اخلاق و کیفیت فوتبال ما چه می‌آید.
«لیگ» در خدمت فوتبال
بارها گفته شده و این سخنی کاملا تکراری است، اما باز به تکرارش می‌ارزد که بگوییم از بطن و دل لیگ است که تیم ملی قوی‌زاده می‌شود و شکل می‌گیرد، اگر از بطن لیگ فعلی، تیم ملی قوی شکل نمی‌گیرد و مربیان آن برای سر و سامان دادن به تیم ملی مجبورند از بازیکنان ایرانی یا دورگه شاغل در لیگ‌های سایر کشورها استفاده کنند، علت اصلی را باید در این نکته مهم جست‌وجو کرد: از دل لیگ موجود، لیگی که هست، تیم ملی قوی و درخور نام فوتبال ایران بیرون نمی‌آید. دلیلش چیست و چرا این چنین است؟ سؤالی است که پاسخ آن به بحثی مفصل و مجالی بیشتر از این نیاز دارد که البته پیش از این هم ما و هم دیگران کم و بیش به این دلیل یا دلایل دیگر پرداخته‌ایم. اینجا ما فقط می‌خواهیم تأکید کنیم که لیگ موجود می‌تواند خیلی بهتر از این، با کیفیت‌تر و قوی‌تر باشد، به شرط آنکه شرایطی فراهم آید که این لیگ به تمامی در خدمت فوتبال ایران، نه در خدمت منافع این باند و آن جریان فرصت‌طلب، قرار گیرد.
با نقاب و بی‌نقاب!
کتمان نمی‌توان کرد که جریانات و دست‌های آشکار و پنهان زیادی در جهت تأمین منافع شخصی یا حتی بدتر از آن با نیات شوم و ضدملی دور و بر فوتبال ما، لیگ برتر و... ریخته‌اند و هر کدام به شکل و شیوه‌ای، با نقاب و بی‌نقاب، اجازه نمی‌دهند که لیگ به نوبه خود در خدمت فوتبال، در خدمت مردم و در خدمت سرفرازی کشور در عرصه‌ها بین‌المللی ورزش باشد. بعضی از این جریانات اصلا نمی‌خواهند فوتبال و لیگ و... در خدمت سالم سازی جامعه، ارتقای فرهنگ عمومی و مروج اخلاق پاک و جوانمردی باشد؛ آنها نمی‌خواهند رشته‌های مختلف ورزش به‌ويژه رشته جذاب و پرطرفدار فوتبال، جوانان را به ورزشگاه‌ها جذب کنند و ایجادکننده ساعت فراغت و تفریح سالم برای آنان باشند و... که این موضوعی است بسیار مهم و بااهمیت که متأسفانه کمتر به آن توجه می‌شود، این بی‌توجهی وقتی از سوی مسئولان هم صورت بگیرد، باعث تأسف بیشتر است. باید بپذیریم و باور کنیم که بدخواهان این مملکت برای ورزش و آن هم جذاب‌ترین رشته‌های ورزشی- مثل فوتبال- برنامه و نقشه دارند و... ما باید در این باره هشیارانه و آگاهانه عمل کنیم. باید باور کنیم دشمنان این آب و خاک، دوست ندارند ورزش ایران انقلابی در عرصه جهانی سرفرازی کند و بر قله‌ها بایستد، چنان که امروز والیبال ایران خار چشم آنها شده است و.. اگر با این دید و نگاه به ورزش و به فوتبال و... نگاه کردیم، آن وقت خواهیم فهمید که کار و بار فوتبال و سروسامان دادن به آن، سالم‌سازی لیگ و تقویت تیم ملی و... با مدیریت لودگی و خنده و بی‌خیالی و...!‌ پیش نمی‌رود بلکه مدیر جدی و جهادی لازم است تا بتواند با تکیه بر اصول و مدبرانه مسائل فوتبال را در داخل و عرصه‌های خارجی و بین‌المللی جمع و جور کند و...