ناسپاسی انسان هنگام برخورداری از نعمت‌ها (در پرتو وحی)

کد خبر: ۳۱۱۵۶۳

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۲:۱۲

«و اگر ما (از روی فضل و احسان خود) پس از سختی (که به سبب بدی اعمالش) به وی رسیده بود، به او نعمتی را بچشانیم (به جای اینکه به سپاسگزاری در برابر احسان و بخشش خدای متعال بپردازد) می‌گوید: بدی‌ها (و رنج‌ها و سختی‌ها برای همیشه) از من دور شد (و دیگر هیچ حادثه ناگواری به سراغ من نمی‌آید) به درستی که او (در این حال) همانا شادمان به خود می‌بالد (یعنی با کمال غرور و ناسپاسی از یاد خدا غافل می‌شود)».

هود- 10