ضرورت برخورد با ترک فعل مسئولان

تعلل در فشارافزایی پارس‌جنوبی امنیت انرژی کشور را به خطر می‌اندازد

کد خبر: ۳۱۱۳۵۹

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۰:۴۵

یک پژوهشگر حوزه انرژی گفت: فشارافزایی تنها یک پروژه نیست؛ شرط بقای پارس جنوبی و امنیت گاز در بلندمدت است. هر روز و هر ماه تأخیر، قفل بزرگی بر اقتصاد و آینده انرژی ایران خواهد زد.
به گزارش خبرگزاری مهر، «میثم سجادی» با اشاره به موضوع فشارافزایی در پارس جنوبی که سال‌ها مطرح است اما هنوز اقدام عملی ملموسی رخ نداده است گفت: ما در ایران به شدت به گاز پارس جنوبی متکی هستیم؛ پارس جنوبی قلب تپنده تأمین انرژی کشور است، اما ظرفیت طبیعی میدان، مثل هر منبع هیدروکربنی دیگر، دائمی نیست.
وی افزود: هر سال فشار درون مخزن افت می‌کند و انتقال گاز به سطح دشوارتر می‌شود که ادامه این روند به مرور افت تولید را به همراه دارد. بدون کمپرسورهای فشارافزا، در هر سال باید منتظر کاهش ظرفیت تولید باشیم. این موضوع روی مصرف خانگی، صنعتی و برنامه‌های صادراتی و حتی امنیت انرژی کشور تأثیر جدی می‌گذارد.
سجادی ادامه داد: کاهش تدریجی فشار یعنی سرعت برداشت ما آرام‌تر می‌شود، در حالیکه قطر همین حالا پروژه‌های بزرگ فشارافزایی را آغاز کرده و به سرعت حجم برداشتش را افزایش می‌دهد. تأخیر هر ساله ما در اجرای پروژه معادل بخش زیادی از ذخایر مشترک را به طرف مقابل می‌سپارد. اگر حالا وارد عمل نشویم ممکن است در آینده حتی هزینه‌های بسیار سنگین‌تری برای بازیابی فشار و تولید از اعماق متحمل شویم که شاید دیگر صرفه اقتصادی هم نداشته باشد.
این پژوهشگر حوزه انرژی تاکید کرد: پروژه فشارافزایی یک ابرپروژه مهندسی و نیازمند میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری، تأمین کمپرسورهای سفارشی، به‌روزرسانی خطوط لوله و دکل‌های حفاری و حتی آموزش نیروی انسانی متخصص است.
به گفته وی شرایط تحریم، واردات تجهیزات کلیدی را سخت کرده؛ ولی ما ناچاریم برخی فناوری‌ها را بومی کنیم و بخش دیگر را از طریق قراردادهای تهاتری تهیه نمائیم. دولت باید اراده جدی برای تخصیص بودجه، سرعت در تصمیم‌گیری و حمایت از شرکت‌های فناور داخلی داشته باشد. در غیر این صورت، هرسال که بگذرد کار سخت‌تر می‌شود.
سجادی خاطرنشان کرد: طبق برآوردهای فنی، تقریباً بسیاری از فازهای قدیمی پارس جنوبی همین حالا هم وارد وضعیت بحرانی افت فشار شده‌اند. هر چقدر اجرای فشارافزایی عقب بیفتد، افت ظرفیت با شیبی تندتر رخ می‌دهد.
در نهایت به دوره‌ای می‌رسیم که مجبوریم علاوه‌بر هزینه فشارافزایی، هزینه‌های سربار برای جبران کسری گاز از بخش نیروگاهی یا تأمین گاز وارداتی نیز بپردازیم، اتفاقی که مدیریت اقتصادی و توسعه صنعتی کشور را با چالش مواجه می‌کند.
وی ادامه داد: باید کارگروه ویژه‌ای با ترکیب مدیران، متخصصان و بخش خصوصی تشکیل شود تا مانع موازی‌کاری و تصمیم‌گیری‌های کند شود. جذب سرمایه‌گذاری، رفع مشکلات حقوقی و هر نوع تسهیل‌گری برای اجرای سریع پروژه واجب است. هر روز تأخیر، زیان مضاعف است.‌
سجادی در پایان خاطرنشان کرد: فشارافزایی تنها یک پروژه نیست؛ شرط بقای پارس جنوبی و امنیت گاز در بلندمدت است. هر روز و هر ماه تأخیر، قفل بزرگی بر اقتصاد و آینده انرژی ایران خواهد زد.
گفتنی است موضوع فشارافزایی پارس جنوبی به هیچ عنوان موضوعی نیست که بتوان با سهل‌انگاری با آن برخورد کرد. نهادهای نظارتی از مجلس گرفته تا دستگاه‌های امنیتی باید در این حوزه بدون فوت وقت و بدون هیچ‌گونه مماشاتی، پیگیری و برخوردهای لازم را با ترک فعل مسئولان مربوطه انجام داده و اجازه ندهند سرنوشت آینده انرژی کشور دچار مخاطره شود.